เรื่องมีอยู่ว่า พระเจ้าพรหมทัต ท่านหลงผิด ไปติดใจในการเสวยเนื้อมนุษย์ จึงทำบาปกรรมจนถูกเนรเทศออกไปจากเมือง พระองค์ได้ไปอาศัยอยู่ใต้ต้นไทรในป่า เปลี่ยนชื่อเป็น โจรโปริสาท คอยดักฆ่าคนที่เดินทางผ่านมา แล้วเอาเนื้อมากิน จนข่าวนี้ลือกันไปทั่วชมพูทวีป
ผู้ที่เป็นใหญ่คุมกำลังอำนาจ พึงสังวรให้ดีว่า หากไม่ฝึกกองกำลังนั้นให้มีศีลธรรมตั้งมั่นอยู่ในใจ ไม่ฝึกให้เป็นคนที่มีระเบียบวินัย ในไม่ช้ากองกำลังของตนนั้นก็จะทำให้ตนเดือดร้อนจนได้ เหมือนที่พระโปลชนกทรงประสบอยู่ในขณะนี้
คำชี้แจงจากวัดพระธรรมกาย 2 มีนาคม พ.ศ.2560 เวลา 09.00 น.
"ท่านพึงบำเพ็ญสัจจบารมีให้เต็มเปี่ยม อย่าได้พูดเท็จทั้งที่รู้ตัวอยู่ด้วยมุ่งทรัพย์ เป็นต้น ดาวประกายพรึกในทุกฤดูกาล ไม่โคจรไปในทางอื่น โครจรเฉพาะในทางของตนเท่านั้น ฉันใดแม้ท่านไม่ละสัจจะ ไม่ทำการพูดเท็จ ก็จักได้เป็นพระพุทธเจ้า ฉันนั้น "
กลอนวันพระ รวมกลอนวันนี้วันพระ วันนี้วันพระ พรุ่งนี้วันพระ กลอนธรรมะวันพระ ภาพสวยๆ
คนที่พูดโกหกบ่อย ๆ จอของใจก็มีแต่ภาพล้มเพราะมีแต่ภาพเท็จ ซึ่งการทำอย่างนี้บ่อย ๆ จะมีผลต่อการนั่งสมาธิ อย่างที่บางคนบอกว่า ยังไม่เห็นของจริงสักที
กิเลส คือ สิ่งที่แฝงติดอยู่ในใจแล้วทำให้ใจเศร้าหมองขุ่นมัว มีอุปมาเหมือนสีที่ใส่ลงไปในน้ำทำให้น้ำมีสีเหมือนสีที่ใส่ลงไป ใจก็เช่นกัน ปกติก็ใสสะอาด แต่กลายเป็นใจดำ ใจง่าย ใจร้าย
ปีกของเรามีอยู่ แต่ก็บินไม่ได้ เท้าทั้งสองของเรามีอยู่ แต่ก็เดินไม่ได้ มารดาและบิดาของเราออกไปหาอาหาร ดูก่อนไฟป่า ท่านจงถอยกลับไปเถิด
สัจจบารมี คือ ความจริงจังจริงใจ กล่าวคือ จริงทั้งคำพูดและการกระทำ หากตั้งใจที่จะกระทำสิ่งใดที่เป็นสิ่งที่ดี ก็จะต้องมุ่งมั่นทำสิ่งนั้นให้สำเร็จ
การที่ผมสอนคนทำใจให้สงบ แล้วนึกจินตนาการถึงความสำเร็จที่ต้องการ เป็นเหมือนกับการอธิษฐานจิตให้ประสบความสำเร็จหรือไม่และบางคนที่ทำบุญทุกบุญแล้วอธิษฐานทุกวัน ให้พบแต่สิ่งที่ดีสิ่งที่พึงปรารถนา แต่กลับเจอสิ่งที่ตรงข้าม เป็นเพราะเหตุใดครับ
