สังขารร่างกายของเราก็เช่นเดียวกัน ความแก่ ความเจ็บ ความตายได้คืบคลานเข้ามาในชีวิตเรา ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทุกอนุวินาที โดยที่ตัวเราก็สังเกตไม่ออก เมื่อเวลาผ่านไป ๑๐ ปี ๒๐ ปี ๖๐ ปี จึงรู้ว่าเราแก่ลงทุกขณะ เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ต่อเนื่องกันไปสู่ความเสื่อมสลาย ดังนั้น เราจึงไม่ควรประมาทในชีวิต
จนวันหนึ่งผมได้มาพบ ศูนย์ปฏิบัติธรรมแห่งแรกที่เมืองโจฮันเนสเบอร์ก ได้พบพระภิกษุ ผมระเบิดคำถามของชีวิตไปมากมาย เมื่อผมได้รับคำตอบที่อธิบายอย่างง่ายๆแต่ชัดเจน ทำให้ช่องว่างโหวงเหวงที่มีอยู่ในใจนั้นถูกเติมเต็ม เหมือนประตูที่ถูกปิดตายซ้อนกันหลายชั้น ถูกเปิดออกทีละบาน ผมเข้าใจหลักธรรมของศาสนาพุทธมากขึ้น
เผลอแป๊บเดียวก็จะออกพรรษากันอีกแล้ว อีกไม่นานเราก็จะได้ฉลองปีใหม่กันอีกครั้ง แต่เรามาดูกันซิว่า ปีหน้าฟ้าใหม่ ปีแห่งการสร้างบารมีที่เข้มข้นขึ้นไปนี้จะมีวันสำคัญๆ และวันหยุดราชการอะไรกันบ้างหนอ แต่ไม่ว่าจะมีวันหยุดมาก หรือจะมีวันหยุดน้อย นักสร้างบารมี ก็จะตะลุยกันสร้างบารมีไปทุกวัน ไม่มีเว้นวรรค ไม่มีเว้นวรรคกันอยู่แล้วใช่ไหมเอ่ย
