อุบาสิกาแก้วศิกิต อุดมคุณากร
อุบาสิกาแก้ว ฐนิตา พวงมณี (วัดสวนหลวง จังหวัดสมุทรสาคร)
วิธีการวางใจของเตย ตอนที่นั่งสมาธิก็คือว่า เตยไม่ต้องทำอะไรเลยค่ะ แค่วางใจเบาๆ หยุดนิ่งเฉยๆ ที่ศูนย์กลางกาย ไม่ต้องคิดอะไร หรือบางทีเตยก็จะนึกถึงองค์พระที่ศูนย์กลางกาย วางใจกับองค์พระเบาๆ สบายๆ และภาวนา “สัมมา อะระหัง” ไปเรื่อยๆ เพื่อไม่ให้ใจฟุ้ง ถ้าใจเราฟุ้งเป็นเสียง ก็ให้ภาวนา “สัมมา อะระหัง” แต่ถ้าใจฟุ้งเป็นภาพ เตยก็จะนึกถึงภาพองค์พระค่ะ
อย่างในวันคล้ายวันเกิดของคุณยายอาจารย์ ครั้งที่มีการสร้างหอฉันถวาย ตอนท่านละสังขารไปแล้ว กระผมก็บอกท่านว่า “อยากสร้างหอฉันถวายคุณยาย” และในวันเกิดปีนี้ของท่านก็เช่นกัน กระผมได้บวชบูชาธรรมให้ท่านเป็นของขวัญวันเกิด เพราะท่านเป็นผู้ให้กำเนิดวัดพระธรรมกาย
ชายคนหนึ่ง เป็นคนรักครอบครัว ทำงานหนักเพื่อให้ครอบครัวสุขสบาย ส่งเสียให้ลูกๆได้เรียนสูงๆ จะได้มีอาชีพที่ดี ไม่ต้องเหนื่อยยากลำบากเหมือนกับเขา...ต่อมา เขาได้ล้มป่วย เป็นมะเร็งปอดระยะที่3 เขาอยากที่จะสร้างบุญใหญ่ ด้วยการเป็นประธานรอง กฐินปี พ.ศ.2549 แต่ขณะนั้นครอบครัวยังไม่พร้อม...เมื่อพร้อมที่จะทำบุญ เขาก็ได้ละโลกเสียแล้ว ภรรยาของเขาได้ทำตามความต้องการของเขา เพื่อให้บุญนี้เป็นเสบียงติดตัวเขาไปทุกภพทุกชาติ
ครอบครัวผู้นำบุญชาวอีสาน...คุณพ่อของเธอเป็นผู้นำบุญชาวอีสาน ในวัยหนุ่มโดนโจรปล้นหลายครั้ง แต่ละครั้งถูกทำร้ายปางตาย จนต้องพาครอบครัวหนีโจร...เธอกับสามี แม้จะทะเลาะกันหลายครั้ง แต่ด้วยความรักที่มีให้แก่กัน ห่างกันแค่วันเดียวก็คิดถึงกันจนต้องกลับมาคืนดีกันทุกครั้ง ทั้งคู่รวมทั้งลูกสาวอีกสามคน ทุกคนเข้าใจเรื่องการสร้างบารมี...ครอบครัวของเธอประสบปัญหา ลูกสาวคนโตถูกฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายหลายล้านบาท ลูกสาวคนเล็กใช้เงินเกินตัว...เธอจะทำอย่างไร
บ่อยครั้งที่น้ำตาของลูกไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัวเพราะลูกสงสารเขา และรู้สึกร้าวรานใจในทุกครั้งเมื่อได้ยินเขาตัดพ้อเสมอๆว่า “ หนูเป็นอย่างนี้..ให้หนูตายไปซะเลยดีไหม..” หรือบางทีเขาจะพูดกับยายเขาบ่อยๆว่า “ยายจ๊ะ..หมอนของหนูใบนี้มันนิ่มดีหนูชอบ หากหนูตายไปแล้วเอาใส่โลงไปให้หนูด้วยนะจ๊ะ”
