เมื่อคองโกห่มขาว ในโครงการบวชอุบาสิกาแก้วครั้งแรกใจกลางอาฟริกา ...ในวันท้องฟ้าแจ่มใส เสียงสวดทำนองเสนาะ ทั้งจับใจและสูงส่ง ค่อยๆ เล็ดลอดออกมาจากบ้านของชาวพุทธ หญิงสาวผิวเข้มที่กำลังทำอาหารจานเด็ด อาจไม่มีมือว่างพอสำหรับงานอื่น แต่หัวใจและเสียงอันงามของเธอนั้น ยังคงมีให้แก่พระศาสดาอันเป็นที่รักเสมอ แม้ตัวเธอจะอยู่ไกลถึงกาฬทวีป
อุทาหรณ์เตือนใจ...ชีวิตเป็นของน้อย รีบสร้างบุญสร้างบารมี ก่อนที่เวลาของเราจะหมดลง
แม้พระโพธิสัตว์ทรงรู้ว่า ถูกขับไล่ให้ไปอยู่ในป่าก็มิได้หวั่นไหว รุ่งขึ้นของวันใหม่ ท่านได้บริจาคสัตตสตกมหาทาน ด้วยความปีติยินดี เหมือนไม่มีเหตุร้ายใดๆ เกิดขึ้น พวกเทวดาได้แจ้งพระราชาในชมพูทวีป ว่า พระเวสสันดรทรงบำเพ็ญมหาทาน และกำลังพระราชทานนางขัตติยกัญญา พวกกษัตริย์จึงเสด็จมาด้วยเทวานุภาพ รับนางขัตติยกัญญาเหล่านั้นไปเป็นมเหสี
เธอกับสามี มีปากเสียงกันเป็นประจำ เนื่องจากสามีไปมีภรรยาน้อย ทำให้ลูกสาวของเธอ เบื่อหน่ายจนกินยาฆ่าตัวตาย... เธอเคยค้าขายจนร่ำรวย แต่ต่อมาไม่นานต้องเป็นหนี้เป็นสิน จนถูกฟ้องร้องเป็นคดีความหลายคดี... เธอต้องป่วยเป็นโรคงูฟักไข่ ไฟลามทุ่ง ทุกข์ทรมานอยู่ระยะหนึ่ง แต่ก็หายได้... อะไรคือสาเหตุของเรื่องราวทั้งหมด คำตอบมีที่นี่ ...ที่เดียว
ลูกครึ่งอิตาเลี่ยน-อเมริกัน เขาเคยเป็นทหารร่วมรบในสงครามเวียดนาม หลังจากกลับจากสงคราม เกิดเหตุการณ์ประหลาดกับเขา ผู้หญิงคนหนึ่งติดต่อมาหาเขา เธอรู้เรื่องราวเกี่ยวกับตัวเขาทุกอย่าง และบังคับให้เขาไปรับใช้เจ้านายของเธอ แต่ก็มีผู้หญิงอีกคนหนึ่ง ติดต่อมาเพื่อช่วยเขาจากการข่มขู่นี้...ตอนที่เขาหนีจากผู้หญิงคนแรกและพวกของเธอ ไปที่บ้านของผู้หญิงคนที่สอง ก็มีลำแสงประหลาดสาดไปใส่พวกที่ติดตามเขามา จนพวกนั้นหนีไป...ผู้หญิงทั้งสองคนเป็นใคร...ต้องการอะไรจากเขา...ลำแสงที่ช่วยเขาไว้คืออะไร...ที่นี่...มีคำตอบ...
พุทธศาสนิกชนในรัฐฟลอริดาและรัฐใกล้เคียง ได้พร้อมใจกันสวมชุดขาวมาร่วมงานบุญใหญ่บูชาข้าวพระ ณ วัดพระธรรมกายฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อสั่งสมบุญบารมีและปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิภาวนาร่วมกัน
คณะชาวสิงคโปร์ ได้เดินทางมาเยี่ยมชมวัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรก ซึ่งทุกคนต่างประทับใจเป็นอย่างมาก
