ท่านจึงรวบรวมจิตให้กลับเข้ามายังฐานที่ตั้งดั้งเดิมของใจ คือ ที่ศูนย์กลางกายของท่าน และพิจารณาความงามนั้นให้แปรผันไปเป็นความไม่งาม โดยเอากระดูกฟันของหญิงนั้น เป็นนิมิต คิดว่าสักวันหนึ่ง ฟันซึ่งมีความขาวเงางามนี้ จะต้องแปรเปลี่ยนไป เสื่อมคลอน และหลุดร่วงออกจากปาก
เธอเกิดอาการคันหัวใจว่า คุณยายท่านรู้ใจจริงหรือ? แล้วเธอก็เริ่มประลองฤทธิ์ด้วยการคิดเชิงท้าทาย “ถ้าแน่จริงก็ทำให้รู้ซิว่าคิดอะไรอยู่” หลังสิ้นสุดความคิด เธอก็เจอผู้ทรงฤทธิ์เข้าให้ อาการคันใจ ถูกเกา แบบทันใจ เพราะทันทีทันใดนั้นเอง คุณยายได้มองแล้วชี้ไปที่เธอ เพื่อตอบแบบเคลียร์คัตชัดเจนไปเลยว่า “รู้นะคิดอะไรอยู่”
ไม่รู้เป็นไงช่วงที่ปุ๊กมาชวนให้บวชเนี้ย ผมนะฝันถึงแต่คนที่ตายไปแล้ว ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่เคยฝันถึงเลย ฝันเห็นเกือบหมดทั้งตระกูลเลย เดี๋ยววันนี้ฝันถึงพ่อ เดี๋ยววันโน้นฝันถึงแม่ อย่างเมื่อวันก่อนก็ฝันถึงพี่เขย และที่ล่าสุดเนี้ยก็ฝันถึงน้าชาย ซึ่งผมกับน้าชายผูกพันกันมากๆ
อุทาหรณ์ของนักเลงสุรา...ชายคนหนึ่งเป็นคนเป็นคนโอบอ้อมอารี มีเมตตา เป็นที่รักของญาติพี่น้องทุกคน แต่ข้อเสียของเขา คือ เขาชอบดื่มเหล้ามาก ดื่มเป็นประจำ...ผลที่เขาได้รับทั้งตอนมีชีวิตอยู่ และภายหลังจากตายไปแล้วจะเป็นอย่างไร...วิบากกรรมใดทำให้เส้นเลือดในสมองตีบและแตก ต้องเป็นอัมพฤกษ์...ที่นี่มีคำตอบ
จากนั้น ดวงแก้วใสๆ สว่างๆ ก็ผุดซ้อนขึ้นมา ค่อยๆผุดขึ้นมาจนมากมายนับไม่ถ้วนเลยครับ ความรู้สึกในตอนนั้นเหมือนกับนั่งบนพรมวิเศษอันแสนวิเศษที่สุด แสนจะนุ่มนวล ที่กำลังลอยล่องไปกลางอากาศ ผมมีความสุขมากๆ สุขจนขนลุกชูชันแผ่ซ่านไปทั่วทั้งตัว วันนั้น นั่งสมาธิจนกระทั่งพระอาจารย์กล่าว สัพเพฯ... ก็ยังไม่อยากลุกเลยครับ
เรื่องของพระอรหันต์รูปหนึ่งผู้มีรูปร่างเตี้ย เพราะกรรมที่ทำไว้ในอดีต แต่ท่านก็ได้รับการยกย่องจากพระบรมศาสดาว่า เป็นผู้แสดงธรรมได้ไพเราะที่สุด เรื่องของท่านมีอยู่ว่า
ดวงบุญนี้เป็นต้นเหตุแห่งความสุขและความสำเร็จ เมื่อเราปรารถนาสิ่งใด ให้อธิษฐานจิตในกลางดวงบุญนั้น ซึ่งเป็นทางมาแห่งมหาสมบัติทั้งหลาย ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข มรรคผลนิพพาน ซ้อนอยู่ในกลางดวงบุญนั้น บางคนสายสมบัติโต บางคนเล็ก บางคนก็ริบหรี่ ตามแต่กำลังบุญที่ได้สั่งสมมา ดวงบุญนี้จะดึงดูดสมบัติหยาบในเมืองมนุษย์ ให้เราได้ใช้สร้างบารมีอย่างไม่รู้จักหมดสิ้น เมื่อปรารถนาในสิ่งที่ดี ย่อมจะสมปรารถนาได้ ดังนั้น เราจึงต้องสั่งสมบุญกันให้มากๆ อย่าให้ขาดแม้แต่วันเดียว
