คนผู้โกรธย่อมประพฤติในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ ย่อมไม่รู้จักความเจริญ ย่อมมีภัยที่เกิดขึ้นแล้วในภายใน แต่คนผู้โกรธนั้นย่อมไม่รู้สึก เพราะคนโกรธย่อมไม่รู้อรรถ ไม่เห็นธรรม และย่อมขาดสติ จึงพลั้งพลาดไปก่อกรรมทำเข็ญ ภายหลังเมื่อหายโกรธแล้ว เขาย่อมเดือดร้อนเหมือนถูกไฟไหม้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เอกบุรุษ เมื่ออุบัติขึ้นในโลก ย่อมอุบัติขึ้นเพื่อประโยชน์สุขแก่มหาชน เพื่ออนุเคราะห์แก่ชาวโลก เพื่อประโยชน์สุขแก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย บุคคลนั้นคือ พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
การเอาชนะคะคานคนอื่นได้ เป็นการเพาะศัตรูเข้าไว้ ไม่อาจหมดทุกข์หมด...
หลังจากที่นายทหารรุ่นน้องของตัวลูกในภพชาตินั้น ตกหลุมรักหญิงสาวพราวเสน่ห์คนนั้นแล้ว ตัวเขาก็ไม่รอช้าได้เข้าไปเลียบๆ เคียงๆ ทำความรู้จักและตีสนิทหญิงสาวในดวงใจของเขาทันที
ตัวลูกเคยเกิดเป็น “กุลบุตรสุดหล่อ ผู้มีความขยันขันแข็ง” อยู่ในครอบครัวพ่อค้า และได้ไปมีสัมพันธ์ฉันชู้สาวแบบอยู่ก่อนแต่งกับหญิงสาวแสนสวยคนหนึ่งเข้า ทำให้พ่อแม่ฝ่ายหญิงเสียใจมาก
เมื่อตัวลูกผ่านเข้าสู่การแข่งขันเฟ้นหาสุดยอดแม่ครัวของพระราชาในรอบสุดท้ายแล้ว ตัวลูกก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่จะได้มาเจอกับสุดยอดฝีมือแม่ครัวของแต่ละเมืองที่มาจากทั่วทุกสารทิศ
ตลอดระยะเวลาที่ตัวลูก ได้ทำหน้าที่อุปัฏฐากดูแลพระเถระ ตัวลูกก็ไม่ได้ละเลยเรื่องการปฏิบัติธรรมเลย แต่ด้วยความใจร้อน จึงทำให้ผลการปฏิบัติธรรมของตัวลูกไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควรจะเป็น
เมื่อโยมพ่อของลูก ต้องประสบกับปัญหาโรคระบาดของสัตว์ที่แพร่ระบาดไปทั่วทั้งหมู่บ้านแล้ว ตัวท่านก็เกิดความรู้สึกกังวลและกลัวเป็นอย่างมาก
โยมพ่อของลูกไปบังเกิดเป็นเทพบุตรภุมมะเทวาระดับกลาง มีวิมานไม้ซ้อนอยู่กับบ้านของท่านในเมืองมนุษย์ ตัวท่านพยายามหาโอกาสติดต่อสื่อสารกับโยมแม่ของลูกและลูกๆ ของท่าน
โยมพ่อของลูกละโลกแล้วไปไหน ก่อนที่โยมพ่อของลูกจะเสียชีวิต ตัวท่านได้รับทุกขเวทนาจากโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ มารุมเร้าตัวท่านอยู่ตลอดเวลา
