วันนี้วันที่ 15 นับจากวันเข้าพรรษา พรรษานี้เราให้ชื่อว่า พรรษาแห่งการบรรลุธรรม ต้องตั้งใจทำความเพียรกันให้ดี เพราะจะหาช่วงจังหวะอากาศดี ๆ อย่างนี้ไม่ใช่ง่าย ..
ตอนที่เห็นเครนยกหลวงปู่ข้ามศาลาวิหารคด มาประดิษฐานที่พระอุโบสถ วัดสองพี่น้องทุกคนร้องไห้กันหมด แม้แต่หลวงพ่อสอิ้งยังปลื้มปีติจนน้ำตาซึมเลย เรียกว่า ปลื้มกันไปถ้วนหน้าเลย
ทุกๆ กิโลเมตรของวันนี้ เป็นกิโลเมตรพิเศษ เป็นก้าวต่อก้าวที่นำพาคณะพระธุดงค์มุ่งสู่แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ คืออนุสรณ์สถานแห่งที่ 3 วัดโบสถ์บน สถานที่บรรลุธรรมของพระเดชพระคุณหลวงปู่
ทันทีที่กายละเอียดสามีของตัวลูกได้ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ตัวเขาก็ได้พบกับสิ่งอัศจรรย์ที่ตัวเขาไม่เคยเห็นแบบจะๆ มาก่อนในชีวิต ซึ่งสิ่งอัศจรรย์ที่ว่านั้นก็คือ........
วันนี้เป็นวันอภิมหาปลื้มสุดขีดถึงขีดสุดเลยค่ะ เพราะทุกฝ่าย ทุกคน ทุกหน้าที่ ทุกภารกิจ ทั้งพระทั้งโยม ต่างปลื้มแสนปลื้ม ล้านปลื้ม พร้อมกับอยากจะตะโกนให้ลั่นจักรวาลว่า “ชิตังเม” ให้ได้ล้านครั้งค่ะ
ในทุกๆย่างก้าว ทุกๆกิโลเมตร ของพุทธบุตรเนื้อนาบุญ ทั้ง 1,127 รูป เป็นทุกย่างก้าวที่ทรงคุณค่า เป็นภาพที่มองผ่านดวงตา ทะลุลงไปประทับอยู่ในดวงใจทุกดวง ทำให้ดวงใจของญาติโยม ชุ่มชื่น ชุ่มฉ่ำ เกิดปีติสุขถ้วนหน้า
บุญจากการทอดกฐิน ถือเป็นบุญใหญ่ที่มีอานิสงส์มากเป็นอย่างยิ่ง เป็นบุญที่ทำได้ยาก มีข้อจำกัดหลายประการ และมีเฉพาะในพระพุทธศาสนา
เรื่องสำคัญที่ชาวพุทธต้องรู้ ทำบุญอย่างไรจึงจะถูกหลักวิชชา ทำน้อยได้มาก ทำมากได้มากยิ่งๆขึ้นไป
บุคคลท่านนี้ได้ตั้งใจสั่งสมบุญทุกบุญอย่างเต็มที่เต็มกำลัง และทำอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ตราบจนกระทั่งถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต
เรื่องราวของยอดหญิงที่อุทิศตนมาเป็นอุบาสิกาเขตใน เพื่อสร้างบารมีอย่างเต็มที่เต็มกำลังอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ตลอดระยะเวลากว่ายี่สิบปี
