เรื่องของผู้นำบุญที่ประเทศญี่ปุ่น ในยุคบุกเบิกสร้างวัดภาวนาโอซาก้า...คุณแม่ของเธอถูกบังคับให้แต่งงานกับคุณพ่อ ด้วยวิธีคลุมถุงชน ทะเลาะกันบ่อย แต่ก็มีลูกด้วยกันถึง 8คน...ตัวเธอเอง ในวัยเด็ก พบเหตุการณ์เฉียดตายหลายครั้ง อีกทั้งยังเป็นโรคภูมิแพ้มาจนถึงปัจจุบัน เป็นเวลา 11ปีแล้ว...คำถาม...พี่สะใภ้ของเธอ มักชอบว่าเธอ เวลาที่เธอมาทำบุญที่วัด เมื่อละโลกไปแล้ว เมื่อวิบากกรรมส่งผล จะมีสภาพเป็นอย่างไร
ชายคนหนึ่ง ไม่ค่อยมีความศรัทธาในพระพุทธศาสนา ไม่เชื่อเรื่องบุญ-บาป มีภรรยาสองคน เมื่อภรรยาคนแรกทราบเรื่อง จึงขอหย่า แต่เขามีลูกสาวที่กตัญญู เธอพยายามทุกทางที่จะทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตรให้พ่อ ชักชวนพ่อให้ทำบุญ แต่ก็ทำได้อยู่ระยะหนึ่งเท่านั้น หลังจากที่พ่อของเธอเสียชีวิต เพราะมะเร็ง เธอก็ยังทำบุญเพื่ออุทิศให้พ่ออย่างเต็มที่...บุญช่วยเขาหลังตายแล้ว อย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
เรื่องราวของยอดผู้นำบุญนักสร้างบารมี ที่สร้างบารมีจนวาระสุดท้ายของชีวิต เมื่อละโลกแล้ว ได้มาทำตามหลักวิชชา ได้มาเวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์ และกลับไปสู่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ…และกับคำถาม …เหตุใด โดนโกงอยู่เป็นประจำ ทั้งๆที่ไม่เคยคิดโกงใคร …
หลังจากที่คุณพ่อของลูกเสียชีวิตแล้ว ท่านก็ได้ไปเกิดเป็น “ภุมมะเทวาระดับล่าง” ที่มีวิมานเล็กๆเก่าๆ อยู่บนโลกมนุษย์ แต่เมื่อกาลเวลาได้ผ่านไป...ด้วย ผลแห่งบุญที่ลูกได้ทำแล้วอุทิศส่งไปให้ท่านเรื่อยๆ
จากชีวิตครอบครัวที่ล้มเหลวในครั้งแรก ทำให้เขาได้มาพบกับภรรยาคนปัจจุบัน ซึ่งเป็นผู้ที่ทำให้เขาได้มารู้จักกับพระพุทธศาสนา จนได้มาเจอกับหมู่คณะ และได้ปฏิบัติธรรมจนเห็นองค์พระภายใน...คำถามสำหรับคนอ้วน ทำไมจึงอ้วนเอาอ้วนเอา เป็นเพราะวิบากกรรมใดหรือไม่...ผู้ที่ใส่รองเท้า ขึ้นไปเหยียบและปีนป่ายขึ้นไปบนซากเจดียสถาน วิหาร และสถูปโบราณ จะมีวิบากกรรมอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
หญิงสาวคนหนึ่ง...เพราะได้น้องสาวเป็นกัลยาณมิตร เธอจึงได้มาพบกับหมู่คณะ เธอมีความศรัทธาต่อหมู่คณะมาก ได้ทำหน้าที่เป็นผู้นำรถในภาคอีสาน บางงานได้ชักชวนคนมาวัดได้ถึง 60 คันรถบัส เธอได้ร่วมงานบุญใหญ่กับทางวัดไม่เคยขาด และได้ร่วมแรงร่วมใจกับน้องสาว ปิดกองกฐินปี 44 ได้สำเร็จ เธอได้ทำหน้าที่เป็นผู้บอกบุญกฐินอย่างเต็มที่ ทั้งของวัดพระธรรมกาย และของวัดสาขา...ในวันกฐินปี 44 เธอได้เสียชีวิตลงอย่างกะทันหัน...ผลแห่งบุญที่เธอได้ทุ่มเทมาโดยตลอด ทำให้เธอเป็นอย่างไรหลังละโลกไปแล้ว...ที่นี่...มีคำตอบ...
เรื่องราวแสดงผลของความแตกต่างในการทำบุญในพระพุทธศาสนากับการทำบุญแบบสงเคราะห์โลก...ชายคนหนึ่ง ชอบทำบุญแบบสงเคราะห์โลกแต่ไม่ชอบไหว้พระ เขามีความคิดว่า ทุกศาสนาก็สอนให้คนทำความดี ละเว้นความชั่ว ถ้าคนเรามีคุณธรรมประจำใจ มุ่งแต่ทำความดี ถึงแม้จะไม่นับถือศาสนาใดเลยก็ได้...ชายอีกคนหนึ่ง เป็นคนใจบุญ ชอบทำบุญทอดกฐิน ผ้าป่า สร้างพระประธานในวัดหลายแห่ง...ชีวิตหลังความตายของชายทั้งสอง เป็นอย่างไร...
ความรักทำให้ระยะทางหายไป ความชังทำให้ระยะทางเพิ่มขึ้น เมื่อใจรักแล้ว ไกลแค่ไหนก็เหมือนใกล้ ดั้นด้นไปหา ฟันฝ่าไปเจอ คอยคิดคำนึงถึง แม้ห่างไกล แต่จิตใจกลับผูกพันชิดใกล้ตลอดเวลา
ตอนนี้ดิฉันมีความสุขมากค่ะ เพราะแม้ว่า ลูกศิษย์ของเราจะมีความด้อยในทางกายภาพ ไม่ได้ยินเสียงเหมือนเด็กคนอื่นๆ แต่ทางด้านจิตใจแล้ว คุณครูทุกคน คุณพ่อ คุณแม่ และทุกคนในสังคม ต้องช่วยกันกล่อมเกลาให้เขามีความอ่อนโยน ขอแค่มีลูกศิษย์เพียงคนเดียว ที่เขาพยักหน้าว่า เข้าใจสิ่งที่เราตั้งใจสอนเขา มันก็เป็นความภาคภูมิใจกับคนเป็นครูแล้วค่ะ
