เธอและคุณแม่ต้องลำบาก จนถูกผู้คนเรียกว่า “ครอบครัวผีปอบ” เพราะคุณพ่อเป็นนักเลงสุรา ...เมื่อคุณแม่ของเธอ เอือมระอาต่อความประพฤติที่ไม่ถูกต้องของเธอ ก็หันเข้าหาน้ำเมาบ้าง ...แปลกแต่จริง เมื่อตัวเธอเองต้องกลุ้มใจเพราะลูกสาว เธอก็หันเข้าหาน้ำเมา เป็นนักเลงสุราไปอีกคน แต่เพราะได้กัลยาณมิตรสองสามี-ภรรยา ซึ่งอดีตไม่ได้เป็นชาวพุทธ แนะนำให้รู้จัก DMC ชีวิตเธอก็เปลี่ยนไป หันเข้าสู่เส้นทางของการสร้างบารมี
วัดกลางคลองสี่ จังหวัดปทุมธานี ร่วมกับวัดพระธรรมกาย มูลนิธิวัดพระธรรมกาย และคณะศิษยานุศิษย์วัดพระธรรมกายทั่วโลก ได้เปิดโรงทานช่วยเหลือผู้ประสบความยากลำบากในสถานการณ์ COVID–19 ตามพระราชดำริสมเด็จพระสังฆราช ครั้งที่ 2
สามเณรวัดพระธรรมกาย ได้ร่วมกันแพ็คถุงยังชีพ เพื่อส่งมอบความช่วยเหลือผู้ประสบความยากลำบากในสถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัส COVID-19 ตามพระดำริของสมเด็จพระสังฆราช
“หมอชีวกโกมารภัจจ์” แพทย์ประจำพระองค์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เล็งเห็นความยากลำบากของพระภิกษุที่ต้องไปแสวงหาผ้าที่พวกชาวบ้านทิ้งไว้ตามกองขยะหรือนำเอาผ้าทีห่อศพมาทำความสะอาด
ในการหล่อรูปเหมือนหลวงปู่ การหล่อรูปเหมือนหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญไม่ใช่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นง่าย ๆ ดังนั้นสาธุชนผู้มีบุญทุกท่านไม่ควรพลาดโอกาสในการสั่งสมบุญนี้เพราะการหล่อ รูปเหมือนหลวงปู่วัดปากน้ำ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นท่ามกลางเหตุแห่งความยากดังต่อไปนี้ คือ.....
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้น พระวิปัสสีพุทธเจ้าผู้เสด็จหลีกออกเร้นอยู่ในที่ลับ ได้ทรงพระปริวิตกเช่นนี้ว่า โลกนี้ถึงความยาก ย่อมเกิด แก่ ตาย และเวียนตายเวียนเกิดไม่รู้จบ ก็บุคคลไม่รู้ชัดถึงอุบายเครื่องพ้นทุกข์ คือ ชราและมรณะ การพ้นทุกข์ คือชราและมรณะนี้ จักปรากฏแต่เมื่อไร
เมื่อครั้งที่อุตสาหกรรมผลิตกระดาษยังไม่เจริญแพร่หลาย ผู้คนสมัยโบราณได้ใช้การเขียน บันทึกลงบนวัสดุต่าง ๆ เพื่อถ่ายทอดเรื่องราวสำคัญ ไม่ว่าจะเป็นจารึกบนแผ่นศิลา เปลือกไม้หรือภาชนะดินเผา แม้วัสดุดังกล่าวจะคงทนถาวร แต่ก็มีข้อจำกัดในเรื่องน้ำหนักของวัสดุ ขนาดเนื้อที่ และความยากในการจารจารึก...
หลวงพ่อคะ..ลูกเป็นเจ้าหน้าที่วัดมา 29 ปีแล้วค่ะ ซึ่งสามารถอยู่วัดรอดมาจนป่านนี้ได้ ก็เพราะคำสอนคุณยายจริงๆค่ะ ซึ่งเรื่องมีอยู่ว่าในปี พ.ศ.2528 ช่วงลูกเข้าวัดมาเป็นเจ้าหน้าที่ใหม่ๆ ตอนนั้นสร้างบารมีด้วยความยากลำบากมาก ซึ่งลำบากกายก็ไม่เท่าไรหรอกค่ะ แต่ลำบากใจเพราะเรื่องกระทบกระทั่งนี่สิคะ ถือเป็นเรื่องใหญ่ทีเดียว
คนผู้ตระหนี่กลัวความยากจนจึงไม่ให้อะไรๆ แก่ผู้ใดเลย ความกลัวยากจนนั่นแหละ จะเป็นภัยแก่ผู้ไม่ให้ คนตระหนี่ย่อมกลัวความอดอยากข้าว ความกลัวนั่นแหละ จะกลับมาถูกต้องคนพาล ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
