ความสุขเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนล้วนปรารถนา แต่มีน้อยคนที่รู้ว่า ความสุข คืออะไรและอยู่ที่ไหน ที่จริงแล้วความสุขมีอยู่ในตัวเรานี่เอง และสามารถค้นพบได้ง่ายๆโดยไม่ต้องเดินทางไปหาที่ไหน และไม่ต้องทุ่มเททรัพย์สินเงินทองอะไรไปแลกมา เพียงแค่นั่งลงแล้วหลับตาทำสมาธิภาวนา ก็จะพบความสุขที่ประณีตยิ่งๆ ขึ้นไปได้ ซึ่งหลายๆคน ที่ทำสมาธิภาวนาอยู่เสมอกล่าวว่า “ไม่นึกเลยว่านั่งสมาธิแล้วจะมีความสุขถึงขนาดนี้”
คำร้อง: ตะวันธรรม ทำนอง/เรียบเรียง: คนิณ มณีไพโรจน์ ขับร้อง: ปิ๊ง, นิ้ง, ฟางข้าว
การอบรมในครั้งนี้ดีมากๆ ผมได้ฝึกทุกอย่างและยังได้นั่งสมาธิอย่างเต็มที่อีกด้วย โอ...พระเดชพระคุณหลวงพ่อครับ วันแรกที่นั่งสมาธิ ขนาดว่าซ้อมมาแล้วนะครับ มันก็ยังเมื่อยสุดๆ ผมปวดไปหมด ทั้งแขน ขา บ่า ไหล่ ลำตัว และหัวเข่า และวันที่สองความปวดเมื่อยก็ยิ่งทับทวี จนรู้สึกว่ากระดูกแทบจะหลุดออกมาเป็นชิ้นๆ นั่งไปสักพักความชาก็มาเยือน ผมชาไปหมดทั้งตัว แต่เพราะอยากเข้าถึงธรรม ผมจึงคิดว่า “ตายเป็นตาย”
เมื่อปล่อยใจเข้าไปสู่สภาวะภายในของกายนั้น ก็เกิดมีดวงแก้วใสสว่างมาก มีสภาพเป็นดวงแก้วที่ซ้อนๆกันอยู่เป็นสายหลายดวงมาก ตรงกลางของแต่ละดวงเป็นท่อกลวงเชื่อมต่อกัน ใจกระผมเหมือนถูกดูดเข้าไปในดวงแก้วที่ซ้อนๆกันนั้น เหมือนกับตนเองได้เข้าไปอยู่ในกลางดวงสว่าง มันช่างเป็นสภาวะใจที่สงบสุขอย่างพิเศษมาก
ลูกได้นั่งสมาธิโดยเริ่มจากการนึกดวงแก้วอยู่ที่กลางท้อง และวางใจเบาๆไว้ที่กลางดวงแก้ว ไม่คิดอะไร เมื่อวางใจเบาๆที่กลางท้องไปเรื่อยๆ ลูกก็ได้รู้จักกับคำว่า ตกศูนย์ รู้สึกว่าเราโดนดูดวูบที่กลางท้องค่ะ แล้วเหมือนตัวเราโดนบีบลงไปในท่อเล็กๆที่ยาวมาก จนเหมือนจะไม่มีจุดสิ้นสุด
พอนั่งนิ่งไปสักพัก ความว่างก็เกิดขึ้น เหมือนไม่มีตัวลูกอยู่ในโลก อยู่ๆก็มีแสงเกิดขึ้น ช่วงแรกๆเป็นแสงใสๆลูกก็ไม่ได้สนใจ พอหยุดไปเรื่อยๆ แสงก็ค่อยๆสว่างขึ้น สว่างขึ้นเรื่อยๆ สว่างขึ้น ชัด สว่างมาก สว่างเหมือนตอนกลางวันเลยค่ะ เป็นแสงที่นวลตา เหมือนแสงนีออน ใสๆ เย็นๆ ดูไปเรื่อยๆแล้วก็เห็นเศียรพระพุทธรูปค่อยๆผุดขึ้นมากลางตัว
กิ่งแก้ว เสือหล้า จากประเทศออสเตรีย เธอก็เป็นอีกคนหนึ่ง ที่ผิดหวังจากชีวิต แบบที่เรียกว่า จากสวรรค์พลันทลายกลายเป็นนรก แล้วเธอก็เที่ยวแสวงหาความสุข เพื่อให้หลุดพ้นจากความทุกข์ระทมไปวันๆ ความรักของเธอมันหมดอายุเสียแล้วจนต้องทำใจทางใครทางมัน จนกระทั่งได้มาพบเจอกับเทพบุตรสุดที่รัก และก็ได้พบกับความจริงของชีวิตเสียที ทำให้เธอพูดว่า "ความทุกข์เป็นสิ่งธรรมดา แต่ความสุขเป็นสิ่งที่ต้องแสวงหา" เพราะคำว่า "สมาธิ" คำเดียวเท่านั้น...
จากนั้น ก็รู้สึกว่า มีองค์พระ มานั่งอยู่ในกลางท้องของลูกค่ะ ท่านมานั่งใสแจ่ม สงบนิ่ง พอลืมตาก็ยังเห็นท่านนั่งอยู่ในกลางท้อง ลูกก็สงสัยว่า "นี่เราคิดไปเองหรือเปล่านะ" จึงโทรศัพท์ไปถามกับพระอาจารย์ว่า “ทำไมอยู่ดีๆ องค์มานั่งอยู่ในท้องเฉยเลย ใช่องค์พระของแท้หรือเปล่าคะ” ท่านก็บอกว่า “ใช่เลย โยมมั่นใจได้เลย”
มนุษย์ทุกคนนั้นเกิดมาพร้อมกับความไม่รู้... ไม่รู้ตัวว่ากำลังอยู่ท่ามกลางภัยอันตรายที่พร้อมจะทำร้ายตัวเรา ไม่ว่าจะเป็นภัยที่เกิดจากภายนอก และที่สำคัญที่สุด คือภัยจากกิเลสในตัวของมนุษย์เอง ที่บีบบังคับให้มนุษย์สร้างกรรม กระทั่งเกิดวิบากคือผลแห่งกรรม จนต้องไปเวียนว่ายตายเกิดรับผลกรรมในภพภูมิต่างๆที่เปรียบเสมือนคุกไม่รู้จักจบสิ้น
มนุษย์แทบทุกคนจะรู้สึกว่า “รักตัวเอง” แต่กลับไม่ยอมมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองจริง ๆ เช่น รู้ว่า..การนั่งสมาธิเป็นสิ่งดี แต่ก็นั่งน้อย หรือผัดวันเวลาไปเรื่อย ๆ โดยมีเหตุผลอันสวยงามว่าติดนั่นติดนี่ หรือรอให้พร้อมกว่านี้ก่อน....
