ต่อจากตอนที่แล้ว......หลังจากที่พระธรรมกายได้เมตตาไปโปรดกายละเอียดโยมแม่ของลูกถึงที่บ้านแล้ว พระธรรมกายก็ได้เมตตานำบุญของตัวลูก ที่ได้ตั้งใจฝึกตนทนหิวบำเพ็ญตบะเป็นพระแท้และบุญที่ตัวลูกได้บวชสร้างบารมีกับหมู่คณะ ไปซ้อนตรึงติดไว้ที่ศูนย์กลางกายของกายละเอียดโยมแม่ของลูก
คำถามข้อที่ 1. คุณพ่อละโลกแล้วไปอยู่ที่ไหน ตอนนี้เป็นอย่างไร ได้รับผลบุญที่คุณแม่และลูก ๆ อุทิศไปให้หรือไม่คะ และบุพกรรมใด ที่ทำให้ท่านต้องมาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือด และตายตอนอายุ 76 ปีคะ
ในโลกที่ไร้พรมแดนเช่นนี้ ภาษาที่เป็นสากลนั้น จำเป็นอย่างยิ่งในการสื่อสาร แต่บางครั้งตัวภาษาเอง ความสามารถในเรื่องภาษา ไม่ว่าจะเป็นการเขียน การพูด การฟัง เป็นกำแพงในการสื่อสารเสียเอง ดังนั้นจึงเกิดสัญลักษณ์ต่างๆขึ้นมามากมาย เป็นสากล ให้คนแม้อ่านหนังสือไม่ออก ก็เข้าใจ เช่นเราเห็นสัญลักษณ์ ห้องน้ำ ก็เข้าใจแล้ว หรือว่าสัญลักษณ์ ป้ายจราจรต่างๆ การที่เราสื่อสารด้วยสัญลักษณ์อย่างนี้จึงเป็นเรื่องที่จำเป็นมากขึ้นทุกวัน แต่เรื่องราวจะเป็นอย่างไรนั้นมาติดตามชมกันเลยค่ะ
บุคคลท่านนี้ได้ตั้งใจสั่งสมบุญทุกบุญอย่างเต็มที่เต็มกำลัง และทำอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ตราบจนกระทั่งถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต
ความสุขทางโลกจากการฟังเพลงที่ชอบ ดูหนังที่ใช่ อ่านหนังสือที่คลั่งไคล้ ก็ไม่อาจเทียบได้กับความสุขที่ได้รับจากการทำสมาธิ
สาเหตุของความเจ็บป่วยหลายๆ โรค มาจากตัวเราเอง ดังนั้น เราจึงต้องมีสติควบคุมกำกับการทำงานของกล้ามเนื้อ เส้นเอ็น และพังผืด ให้อยู่ในภาวะสมดุลอยู่เสมอ ร่างกายก็จะอยู่ในภาวะปกติตลอดเวลา
ตอนแรกที่นั่งสมาธินั้น กระผมเจ็บไปทั้งตัว ปวดไปหมด เมื่อยไปทุกส่วน แม้จะผ่านไปแล้วถึงห้าวันก็ยังไม่หายเมื่อย ยิ่งตอนเลิกนั่ง กระผมกระดิกตัวไม่ได้เลยครับ เพราะมันชาไปหมด ต้องเรียกให้คนอื่นมาช่วยแงะ แกะแขนแกะขา แล้วก็ดึงตัวขึ้น แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น กระผมก็ฝึกนั่งทุกวัน แล้วรางวัลของความตั้งใจก็มาถึงครับ
สำหรับการมาบวช เพื่อบูชาธรรมพระเดชพระคุณหลวงพ่อในครั้งนี้ กระผมตั้งใจมากว่า จะต้องบวชให้เป็นพระทั้งภายนอกและภายใน เป็นพระแท้ให้ได้ ดังนั้น ตั้งแต่เข้าโครงการมา กระผมก็ตั้งใจฝึกฝนอบรมตนเองตามที่พระอาจารย์ และพระพี่เลี้ยงแนะนำทุกอย่างเลยครับ ซึ่งมีผลทำให้ผลการปฏิบัติธรรมของกระผมก้าวหน้าขึ้นตามลำดับครับ
ในตอนนี้เรามาศึกษาวิธีแก้ความยากจนข้ามชาติของมหาทุคตะกัน ต่อ ว่าเขามีวิธีการอย่างไร ถึงตอนที่ มหาทุคตะ ออกปากรับคำที่จะเลี้ยงพระภิกษุรูปหนึ่งในจำนวน ๒๐,๐๐๐ รูปแล้ว เขารีบกลับบ้านไปชักชวนศรีภรรยาคู่ทุกข์คู่ยาก ให้ร่วมกันเป็นเจ้าภาพเลี้ยงพระสัก ๑ รูป ภรรยาก็ไม่ขัดข้อง และกล่าวอนุโมทนาว่า พี่คิดถูกแล้ว เมื่อชาติก่อนเราไม่ได้ให้อะไรๆ ชาตินี้จึงต้องเกิดเป็นคนยากจน
อาชีพค้าขายการให้บริการที่ดี และรอยยิ้มจึงเป็นสิ่งจำเป็นมาก ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่การเป็นลูกหลวงพ่อและได้นั่งสมาธิทุกวัน ช่วยทำให้ลูกรับมือได้และยิ้มออก ต่างจากเมื่อก่อนที่ลูกต้องข่มใจอย่างหนัก และมักท่องในใจเสมอว่า ลูกค้าคือผู้มีพระคุณ แต่ปัจจุบันลูกยิ้มสู้ได้ทุกสถานการณ์ค่ะ
