มโหสถบัณฑิตยิ้มน้อยๆ พลางอธิบายว่า “การที่ข้าพเจ้าต้องมาทำงานเป็นลูกมือนางช่างหม้อเช่นนี้ เป็นความประสงค์ของข้าพเจ้าเอง ข้าพเจ้า ใคร่ครวญดีแล้วจึงได้กระทำเช่นนี้ ก็การสละความสุขเล็กน้อยเพื่อสุขอันไพบูลย์ในอนาคต เป็นสิ่งที่บัณฑิตทั้งหลายพึงกระทำมิใช่หรือ ความลำบากกายเพียงน้อยนิดเพื่อประโยชน์สุขอันยิ่งใหญ่ของวิเทหรัฐ จะไม่ควรหรือ”
เด็กบางคนอายุยังน้อยกลับต้องทำงานหาเลี้ยงครอบครัว กลายเป็นเสาหลักให้ครอบครัวแม้ยังเป็นเสาหลักต้นเล็กอยู่
วันหนึ่งท่าน ละเลยการคุ้มครองอินทรีย์ ได้ยืนมองดูมหาชน และเหลือบไปเห็นนางวรรณทาสีคนหนึ่งที่มีรูปร่างงดงาม จึงมีจิตปฏิพัทธ์ เมื่อเกิดความกำหนัดยินดี ฌานก็เสื่อม กินไม่ได้นอนไม่หลับ ทนทุกข์ทรมานอยู่ถึง ๗ วัน
คุณแม่ของผมมีชีวิตที่ลำบากมาตั้งแต่เด็ก ต้องช่วยคุณตาคุณยายทำงานตั้งแต่อายุ ๘ ขวบ โดยรับจ้างเก็บพริกและแบกขนมไปขาย ทำงานหนักจนเลือดในตัวข้นจัด นอนแล้วขยับตัวไม่ได้
ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งที่สังคมยกย่องให้เป็นแม่พิมพ์ของชาติ วัดต่างๆที่เขาว่าดีเธอไปมาหมด ไม่ว่าจะปฏิบัติธรรมหรือเดินธุดงค์ เธอลองมาหมดแล้ว ประสบการณ์ที่เธอได้พบได้เห็นมานั้นมากมาย...ได้พบกับคุณยายแม่ชี ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ ได้พบกับเรื่องลึกลับชวนให้ขนลุก...มาร่วมกันศึกษาประสบการณ์จากชีวิตของเธอ ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา
วันนี้ (24 ตุลาคม) เวลาประมาณ 14.30 น. มูลนิธิธรรมกาย วัดพระธรรมกาย กัลยาณมิตรจังหวัดสิงห์บุรีโดยความเมตตาของพระเดชพระคุณพระเทพญาณมหามุนี(หลวงพ่อธัมมชโย) นำถุงยังชีพไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม ณ ที่ทำการ อบต.ประศุก อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี จำนวน 300 ครอบครัว
พระพรชัย วรชโย อายุ 27 ปี บวชในโครงการ 1 แสนรูป ภาคฤดูร้อน ปี พ.ศ. 2555 ที่ศูนย์อบรมวัดศรีกัน เวลานั่งสมาธิ ผมจะปล่อยใจตามเสียงของหลวงพ่อ วางใจนุ่มๆ เบาๆ ไปเรื่อยๆ สักพักก็รู้สึกสบายเหมือนอยู่ในห้วงอวกาศ เบามาก แล้วก็มีแสงแว้บเข้ามาจากกลางท้อง แล้วก็เห็นดวงแก้วผุดซ้อนๆ กันขึ้นมาหลายๆ ดวง
วัดพระธรรมกาย มูลนิธิธรรมกาย คณะศิษยานุศิษย์ฯ ร่วม อบจ.ปทุมธานี และภาคีเครือข่ายฯ มอบถุงยังชีพช่วยเหลือผู้ประสบความยากลำบากในการดำเนินชีวิต
คุณพ่อชอบทำบุญขณะที่นํ้าท่วมหนักท่านเคยเสี่ยงชีวิตว่ายนํ้า เพื่อเอาอาหารไปถวายพระที่วัด เพราะพระไม่สามารถออกมาบิณฑบาตได้
