ระยะเวลาของการครองชีวิตในเพศสมณะที่ค่อยๆ ลดลงไปทุกวันอย่างน่าใจหาย ทำให้กองพล 7000 ตำบล หน่วยประจำการที่ 2 หรือ แล็มป์ 2 ได้เกิดการรวมตัวกัน และคิดหากุศโลบายที่จะทำให้ 8 วันที่เหลืออยู่ เป็น 8 วันที่ทรงคุณค่าตลอดชีวิต
พระองค์ได้ตรัสถามพระมหาเถระว่า "ตอนนี้โยมได้เป็นญาติของพระศาสนาแล้วใช่ไหม" พระมหาเถระทูลตอบว่า "ถวายพระพร มหาบพิตรยังเป็นคนนอกอยู่" พระเจ้าอโศกเกิดความสงสัย จึงตรัสถามว่า "โยมได้บริจาคทรัพย์ถึง ๙๖โกฏิเพื่อสร้างมหาวิหารถึง ๘๔,๐๐๐หลัง ยังไม่ถือว่าเป็นญาติกับพระศาสนาอีกหรือ"
เมื่อถึงเวลาสว่าง สีเหลืองทองของผ้ากาวพัสตร์ของพระภิกษุสงฆ์นับหมื่น ที่แปรแถวรับบิณฑบาต ช่างงดงามเป็นดั่งถนนทองคำอย่างแท้จริง เมื่อเพลง “ชีวิตสมณะ ภาษาจีน” ดังขึ้น ชาวจีนและชาวไทยต่างน้ำตาไหล ด้วยความปลื้มปีติ นำภัตตาหารใส่บาตรทั้งน้ำตา มีเจ้าของธุรกิจในย่านนั้นบอกว่า ตั้งแต่อยู่เยาวราชมาห้าสิบกว่าปี ไม่เคยทำบุญอะไรปลื้มเท่าวันนี้
ชีวิตในช่วงนั้นลำบากมาก จนบางครั้งลูกเคยคิดจะฆ่าตัวตาย แต่เพราะคำสอนของพระเดชพระคุณหลวงพ่อที่สอนลูกเรื่องกฎแห่งกรรม ใน Case Study (ออกปลายปี พ.ศ.2547) และกำลังใจจากเพื่อนนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก ทำให้ลูกไม่ยอมพ่ายแพ้ต่อโชคชะตาชีวิต เพราะการส่งผลของกรรม มันน่ากลัวอย่างนี้นี่เอง ทุกวันนี้ลูกจึงระมัดระวังมากๆ ทำทุกบุญและหมั่นเตือนสติตัวเองตลอดว่า อย่าประมาทในชีวิต
ทางทีมงานได้ฝากบอกถึงลูกๆพระธัมฯทั่วประเทศมาว่า “ถึงแม้การจัดงานตักบาตรในแต่ละครั้งจะเหนื่อย และลำบากสักแค่ไหน ก็ขอให้ลูกๆ พระธัมฯทุกๆ จังหวัด จงทำต่อไป เพราะถึงแม้ว่าจะเหนื่อยมากแค่ไหน ลำบากสักเพียงใด พอได้เห็นภาพประวัติศาสตร์วันนี้แล้ว ขอบอกว่า เหนื่อย...แต่คุ้มจริงๆ ในเมื่อโพธารามทำได้ ที่ไหนๆก็ทำได้”
การนั่งสมาธิสามารถเปลี่ยนความเครียดให้เป็นความสุข เพราะลูกมักจะเครียดบ่อย เนื่องจากเป็นคนที่เอาจริงเอาจังกับทุกสิ่งที่รับผิดชอบ จะมุ่งมั่นว่าต้องทำให้ดีที่สุด แต่เมื่อนั่งสมาธิแล้ว ความเครียดจะมลายหายไป ความสุขเกิดขึ้นมาแทนที่ ทำให้ลูกได้เข้าใจถึงความสุขภายในว่า เป็นความสุขที่ยั่งยืน ต่างจากความสุขภายนอกที่เกิดขึ้นเป็นครั้งคราว
การที่ ข้าพเจ้ามีความประมาท ประพฤติอกุศลธรรม ประกอบทุจริตกรรม ก็เพราะข้าพเจ้ามีความต้องการจะได้ทรัพย์มาบำรุงเลี้ยงบิดามารดา เลี้ยงดูบุตรภรรยา ต้องสงเคราะห์ ให้แก่ญาติสายโลหิต ต้องทำบุญส่งไปให้แก่บุรพเปตชน ต้องบวงสรวงแก่เทวดา ต้องทำกิจให้แก่องค์พระราชาธิบดี ฉะนั้น ขอท่านนายนิรยบาล ได้โปรดเมตตากรุณาต่อข้าพเจ้าด้วยเถิด
หลังจากที่เรา ได้สักการะร่างขององค์ฮัมโบ ลามะ ผู้ทรงญาณและสังขารไม่เน่าเปื่อยแล้ว ทำให้เราซาบซึ้งในอานุภาพแห่งพลังสมาธิ และบริเวณหน้าวัด เราก็ได้นำป้ายสัญลักษณ์ของมหาธรรมกายเจดีย์ กว้างกว่า 2เมตร มากางถ่ายภาพเป็นที่ระลึก พร้อมตั้งเจตนารมณ์ในใจว่า “อีกไม่นาน เราจะทำให้สมาธิ เจริญรุ่งเรืองที่ผืนแผ่นดินนี้อีกครั้งให้ได้”
