ผมค่อยๆ นึกถึงดวงแก้ว นึกๆ ไป ดวงแก้วก็ชัดขึ้นมาเองครับ พอมองนิ่งๆ เฉยๆ ในดวงแก้วก็มีองค์พระขึ้นมาครับ ทำเฉยๆ ท่านก็จะมาปรากฏให้เห็น ทุกครั้งที่ผมเห็นองค์พระผมจะมีความสุขมาก
พระอาจารย์แนะนำด้วยประโยคสั้นๆ ว่า “ไม่ต้องคิดมาก” ทำให้ผลการปฏิบัติธรรมของผมเป็นไปในทางที่ดีขึ้นครับ โดยทั้งลืมตา และหลับตา ผมจะเห็นองค์พระใสๆ ลางๆ อยู่ที่กลางท้องครับ
ทันทีที่กุลบุตรหนุ่มพบกับพระภิกษุรูปงามท่านนั้น ตัวเขาก็ลืมคำถามและความตั้งใจที่จะออกจากป่าแห่งนั้นไปเลย สิ่งที่กุลบุตรหนุ่มถามกับพระภิกษุในตอนนั้นคือเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิตว่า คนเราเกิดมาทำไม ตายแล้วไปไหน อะไรเป็นต้นเหตุที่ทำให้คนเราแตกต่างกัน
คุณไอวี่คิดว่า ความปรารถนาที่จะบวชของตัวเขานั้น คงจะเป็นไปได้ยากมาก เพราะตัวเขายังมีภาระหน้าที่ ที่จะต้องรับผิดชอบดูแลบรรดาลูกน้อง นายทหารอีกเป็นจำนวนมาก
เมื่อเธอได้เดินทางมาถึงบุญสถานที่หมู่คณะของเรามาปักหลักเผยแผ่แล้ว ตัวเธอก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศแห่งความสุขอย่างที่ไม่เคยได้พบเห็นจากที่ไหนมาก่อนเลยในชีวิต
ในโลกนี้ ไม่มีใครมาทำให้ใจของเราหวั่นไหวครั่นคร้ามได้ ไม่มีผู้ใดทำให้เราหวาดกลัว ดูก่อนพญานาค แม้หากท่านจะยกแผ่นดินใหญ่ พร้อมทั้งมหาสมุทรและภูเขาหินเข้าใส่เรา เราก็ไม่สะดุ้งกลัว
ตลอดระยะเวลาที่ตัวลูก ได้ทำหน้าที่อุปัฏฐากดูแลพระเถระ ตัวลูกก็ไม่ได้ละเลยเรื่องการปฏิบัติธรรมเลย แต่ด้วยความใจร้อน จึงทำให้ผลการปฏิบัติธรรมของตัวลูกไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควรจะเป็น
หลังจากที่ตัวลูก ได้เดินทางไปถึงวัดใหม่ของพระเถระ(ผู้สืบทอดวิชชาฯ ต่อจากพระมหาเถระ หรือคุณยายอาจารย์ของเรา) แล้วตัวลูกก็ได้มีโอกาสไปฟังธรรมและนั่งสมาธิกับพระเถระ
ธุดงคสถานล้านนา จังหวัดเชียงใหม่ จัดงานวันครูวิชชาธรรมกาย และร่วมกันปลูกดอกดาวรวยเป็นปฐมเริ่ม เพื่อจะนำไปโปรยต้อนรับพระธุดงที่จะเดินธุดงธรรมชัย เส้นทางมหา ปูชณียจารย์ในต้นปีหน้า
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ทางนี้เป็นทางสายเอก ที่เป็นไปเพื่อความหมดจดวิเศษของสัตว์ทั้งหลาย เพื่อก้าวล่วงเสียซึ่งความโศก และความร่ำไร เพื่อความดับไป แห่งทุกข์ และโทมนัส เพื่อบรรลุไญยธรรม เพื่อกระทำพระนิพพานให้แจ้ง ทางนี้คือสติปัฏฐาน ๔
