มีอยู่คืนหนึ่ง เวลาประมาณตีหนึ่งเห็นจะได้ ลูกฝันเห็นคุณยายอาจารย์ ท่านบอกลูกว่า “นั่งแค่นี้ทำวิชชาไม่ได้หรอก ถ้าจะทำวิชชาต้องเพิ่มเวลานั่งให้มากกว่าที่นั่งอยู่ในปัจจุบันนี้อีก” แล้วคุณยายก็นั่งสมาธิให้ลูกดูจนถึงเช้าเลย ลูกจึงฮึดสู้ แม้บางวันเสร็จงานดึกแค่ไหน ลูกก็จะต้องนั่งสมาธิต่อ
ดิฉันคิดเองว่า วิธีการปฏิบัติธรรมเพื่อเข้าถึงพระธรรมกายนี้ ควรเรียกแบบนี้ว่า “ทางด่วน” (Express Way) เช่น ในเซี่ยงไฮ้จะมีรถไฟที่แล่นเร็วจี๋เลย ทำให้ดิฉันนึกถึง DMC และการฝึกปฏิบัติสมาธิแบบเข้มข้น ที่เป็นเหมือนรถไฟด่วนขบวนพิเศษสำหรับผู้ฝึกใหม่ ควรจะมาเรียนรู้วิธีที่ถูกต้อง เพื่อการเข้าถึงความสุขภายในได้อย่างง่ายๆและเร็วจี๋ค่ะ
เธอเกิดในครอบครัวที่ลำบากยากจน เมื่อโตขึ้น หลังจากผิดหวังในความรัก เธอได้ตัดสินใจไปใช้ชีวิตในต่างแดน ในช่วงแรกเธอถูกโกงค่าจ้าง แต่ด้วยความที่เป็นคนไม่ย่อท้อต่อความยากลำบาก เธอได้เปิดกิจการร้านขายอาหารไทยจากร้านเล็กๆ ในที่สุดก็เจริญก้าวหน้า ปัจจุบันมีถึง 4 สาขา...และกับคำถามที่น่าสนใจเกี่ยวกับ “มาร”...ที่นี่...มีคำตอบ
A story of one great fighter of Dhamma army. From mistaken life, associated with bad people, and drinking alcohol, he made his mother couldn’t sleep because of worrying about him. When he drank and didn’t come back home, mom cried. There were lots of moments that his life closed to death. Once he coordinated in Buddhism, I finally made up his mind to stay in monk’s suit for good. During he is a monk; he got the cancer in the stomach. But now it’s completely gone. Which retribution makes him got cancer and how could it disappear? Will it return? DMC has the answers.
