ผู้ครองเรือนไม่ควรบริโภคอาหารที่มีรสอร่อยแต่ผู้เดียว ไม่ควรซ่องเสพถ้อยคำให้ติดอยู่ในโลก ที่ไม่เกื้อกูลต่อสวรรค์และนิพพาน เพราะถ้อยคำเช่นนั้น ไม่ทำให้ปัญญาเจริญได้เลย ผู้ครองเรือนพึงเป็นผู้มีศีล สมบูรณ์ด้วยวัตร ไม่ประมาท มีปัญญาเครื่องสอดส่องเหตุผล มีความประพฤติถ่อมตน ไม่เป็นคนตระหนี่ถี่เหนียว เป็นผู้สงบเสงี่ยม มีวาจาเป็นมิตร
พระราชาได้สดับถ้อยคำอันอ่อนโยน จึงดำริว่าบุรุษผู้นี้ แม้ถูกเรายิงด้วยลูกศรล้มลงแล้ว ไม่ด่าบริภาษเรา ยังเรียกหาเรา ด้วยถ้อยคำที่อ่อนโยนน่ารัก น่าพอใจจึงเสด็จเข้าไปใกล้ สุวรรณสาม ตรัสว่า เราเป็นพระราชา
ู้ประพฤติผิดศีลผิดธรรม ไม่เลี้ยงดูบิดามารดา เป็นคนอกตัญญู ดูหมิ่นผู้มีพระคุณ คนเหล่านี้แหละที่เป็นศัตรูของเรา สุนัขดำจะเคี้ยวกินผู้ที่ไม่มีจิตเมตตา ชอบรังแกเบียดเบียนผู้อื่น ไม่ประกอบ สัมมาอาชีวะ ประพฤติผิดในกาม แสวงหาความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น หมกมุ่นอยู่ในอบายมุข โดยไม่ทำความดีอะไร
ชายคนหนึ่ง รับราชการอยู่ในสมัยรัชกาลที่ 6 เป็นผู้ที่มีความเคร่งครัดในศีล และ สวดมนต์ เจริญภาวนา อยู่เป็นนิจ จนบ้านของท่านไม่เคยว่างเว้นจากการมาเยี่ยมเยือนของผู้มีศีลมีธรรม เป็นพระบ้าง เป็นแม่ชีบ้าง เป็นคฤหัสถ์บ้าง พลอยทำให้บรรดาบริวารของท่านได้มีโอกาสนั่งสมาธิกันทุกคน …ด้วยอานุภาพแห่งบุญของท่าน ที่ทำในพระพุทธศาสนา มาทั้งในอดีตและปัจจุบัน ทำให้สมบัติเกิดขึ้น ปรากฏให้เห็นเป็นอัศจรรย์…
ครอบครัวหนึ่ง...ระหว่างที่ภรรยาตั้งครรภ์ สามีได้ฝันว่า ได้ไปเลือกเพชรนิลจินดาในวังแห่งหนึ่ง ต่อมา ได้คลอดบุตรชาย วันที่คลอด สองสามีภรรยาได้พากันสวดมนต์กันในห้องคลอดทั้งครอบครัว...เมื่อเกิดมา ก็ได้เป็นแรงบันดาลใจให้พ่อ-แม่ ทำความดี และได้สร้างบุญกับหมู่คณะตั้งแต่เยาว์วัย...และคำถาม...ก่อนลูกชายของครอบครัวนี้ จะมาเกิด เขามาจากไหน..และ การจารึกชื่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อ หลวงปู่ ที่เสาแก้ว จะให้อานิสงส์แตกต่างอย่างไรกับการจารึกชื่อบุคคลธรรมดา...
