วันพฤหัสบดี ที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 วัดพุทธเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ร่วมพิธีวางดวงแก้วบรมจักร ณ อาคาร 100 ปี คุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง
The questions from an audience who would like to know why her grandmother likes to use the oldies.
ทบทวนพรปีใหม่จากคุณยายอาจารย์ฯ ( มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง )
ศูนย์ปฏิบัติธรรมบาห์เรน ราชอาณาจักรบาห์เรน จัดงานบุญเนื่องในวันคล้ายวันละสังขาร คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ครบรอบ 16 ปี
หากพูดถึงการรักษาสมบัติพระศาสนาของคุณยายแล้ว ท่านเป็นที่สุดของที่สุดทั้งหยาบทั้งละเอียดเลยครับ เพราะผมจำได้แม่นว่า..ครั้งหนึ่งคุณครูไม่เล็กเคยเน้นย้ำกับผมเรื่องการเตรียมจัดงานบุญใหญ่ว่า..“พวกมึงช่วยกันดูนะ เวลาจัดงานอะไร ต้องระมัดระวัง ช่วยกันสอดส่องดูแลเรื่องความปลอดภัยให้ดี
หลวงพ่อครับ..ผมมีเรื่องเกี่ยวกับความทรงอภิญญาของคุณยายที่ผมเจอกับตัวเองจะๆ มาเล่าให้ฟังเป็นซีรีย์ยาวเลยครับ แต่วันนี้...จะขอนำเสนอตอนแรกก่อน โดยย้อนไปเมื่อ 26 ปีที่แล้ว หรือในปี พ.ศ. 2531 ในช่วงนั้นหลวงพ่อเมตตาให้ทีมงานกลุ่มหนึ่ง ไปดูแลพื้นที่วัดเก่าแก่แห่งหนึ่ง เพื่อทำการปฏิสังขรณ์ครับ ซึ่งวัดแห่งนี้ตั้งอยู่บนเขาใน อ.เชียงแสน จ.เชียงราย และหนึ่งในทีมงานนั้น นอกจากจะมีหลวงพี่สีลวัณโณ มีผม และก็ยังมีเจ้าหน้าที่ผู้ชายคนหนึ่ง
กระผม พระธนฤทธิ์ คุณิทฺธิโก พรรษา 10 ปัจจุบันเป็นประธานสงฆ์ธุดงคสถานลุ่มน้ำฝาง และเป็นรองประธานธุดงคสถานล้านนาครับ
ลูกเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาน้องใหม่ค่ะ หรือจะเรียกลูกว่า “เฟรซชี่” ก็ได้ เพราะลูกเพิ่งเข้าวัดได้ไม่ถึงปีเลยค่ะ ซึ่งลูกก็ขอสารภาพนะคะว่า..ก่อนหน้านี้ ลูกไม่เคยคิดว่า ตัวเองจะต้องเข้าวัดเลย ทั้งๆ ที่ลูกมีพี่สาวที่แสนดีเป็นอุบาสิกาอยู่วัด ภาพที่ 2 อีกทั้งแม่ก็มาวัด คือ ต่อให้ทุกคนชักชวนเข้าวัดยังไง ลูกก็ยังรู้สึกเฉยๆ อยู่ดีค่ะ
หลวงพ่อครับ...แม้เวลาจะผ่านไปนานสักเท่าไร ผมก็ยังยืนยันว่า..“เรื่องอื่นหมื่นแสน ก็ไม่แรงเท่าเรื่องยาย” ครับ และวันนี้ผมก็ขออนุญาตมาเล่าเรื่องคุณยายต่อ ซึ่งเรื่องนี้เกิดเมื่อ 32 ปีที่แล้ว หรือปี พ.ศ.2525 เป็นปีที่ผมเข้ามาเป็นอุบาสก ช่วยงานหน่วยบอกบุญกับพี่สุธรรม หรือหลวงพี่สุธัมโมในปัจจุบัน
หลวงพ่อครับ...ช่วงนี้กระผมเห็นพระเดชพระคุณหลวงพ่อเล่าเรื่องคุณยาย พอผมฟังแล้วก็ทำให้อดนึกถึงคุณยายไม่ได้ เนื่องจากคุณยายท่านมีพระคุณกับผมมาก เพราะสมัยที่ผมตัดสินใจบวชใหม่ๆ ก็คิดว่า..อยากบวชไปตลอดชีวิต แต่ลึกๆ ก็ไม่รู้ว่าจะทำได้รึเปล่า จึงคิดแค่ว่า..จะบวชให้นานที่สุดแล้วกัน และระหว่างที่บวชก็จะช่วยงานอย่างเต็มที่เต็มกำลัง ซึ่งก็จริงๆ ครับ
