การจัดงานวิสาขบูชา ณ ประเทศสิงคโปร์ ถือเป็นงานบุญใหญ่ประจำปี โดยปีนี้จัดขึ้น 3 วัน คือ ระหว่างวันที่ 23 – 25 พฤษภาคม ที่ผ่านมา โดยได้รับการอนุมัติจากรัฐบาลสิงคโปร์ ให้จัดงานเฉลิมฉลองวิสาขบูชาในแหล่งชุมชนใหญ่อย่างต่อเนื่อง, โดยตลอด 7 ปีที่ผ่านมา วัดพระธรรมกายสิงคโปร์ ได้จัดงานบุญวิสาขบูชาครอบคลุมพื้นที่ในประเทศมาแล้วหลายแห่ง ทุกแห่งล้วนได้รับความสนใจจากชาวสิงค์โปร์ เดินทางมาร่วมงานเป็นจำนวนมาก
มีมะม่วงอยู่ต้นหนึ่ง หลวงปู่ท่านสั่งพวกทำวิชชาว่า ให้ไปทำให้มันออกลูกมาเป็นสีทองคำ คือ ทำให้เปลือกเป็นสีทองทั้งลูก เหมือนเอาทองไปเคลือบไว้ และสุดท้าย มะม่วงต้นนั้นก็ออกลูกมาเป็นสีทองคำได้จริงๆ อย่างน่าอัศจรรย์ แถมลูกโตมากจนน่าทึ่ง
เมื่อท่านเทพบุตรใหม่ได้รู้ว่า ที่นี่คือดาวดึงส์ไม่ใช่ดุสิตบุรี เขาก็รู้สึกผิดหวังแต่ก็ไม่ถึงกับมาก และภายในใจก็เกิดคำถามขึ้นมาว่าทำไม เขาถึงไม่ได้กลับไปอยู่ดุสิตบุรีเหมือนคนอื่น
เบื้องหลังน้องเบล เอกรินทร์ มะลิวัลย์ นศ.ม.รามที่ช็อคตายในร้านอินเตอร์เน็ต หลังจากเข้าไปทำรายงานในร้านแล้วเสียชีวิต ทำไมจึงอายุสั้น? ตายแล้วไปไหน? มีชีวิตหลังความตายเป็นอย่างไร? มาเกาะติดเคสของน้องเบลกันได้ที่นี่ค่ะ...
การบวชทำให้ผมเปลี่ยนเป็นคนใหม่ ทำให้ผมมีศรัทธาในพระพุทธศาสนาด้วยใจ เข้าใจในคำสอนของพระพุทธศาสนาอย่างที่ไม่เคยรู้มาก่อน ทุกบทฝึกทำให้ผมมีความอดทนอดกลั้น รู้จักตัดใจจากความคิดคำพูดการกระทำที่ไม่ดี พอได้นั่งสมาธิมากๆ ก็ทำให้ผมกลายเป็นคนใจเย็น จากคนไม่ยอมคนก็รู้จักหักห้ามใจครับ
จดหมายจากนาคธรรมทายาท ประจวบ ลื่นโป่ง อายุ 60 ปี ตัวแทนนาคธรรมทายาท จากศูนย์อบรมวัดพระธรรมกาย ก่อนมาเข้าโครงการเป็นพ่อค้าขายผลไม้ สมาธิทำให้ผมมีใจที่สงบ ผ่องใส ทำให้ผมได้คิดหลายอย่าง ต่อไปจะไม่มัวแต่ไปรักวัตถุของนอกตัวอีกแล้วครับ
ครั้งหนึ่งระหว่างเดินธุดงค์ ผมทำใจนิ่งๆ ที่กลางตัว วางองค์พระเล็กๆ แล้วมองดูแบบผ่านๆ แตะเบาๆ แล้วก็มีแสงสว่างเล็กๆ ขนาดดวงดาวปรากฏขึ้น ผมมีความสุขแบบเฉยๆ ไม่ตื่นเต้น
ทุกก้าวที่ย่าง ผมจะสัมมาอะระหัง นับไปด้วย ประคองใจนึกถึงศูนย์กลางกายไปด้วย พอสัมมาอะระหังได้ประมาณ 3,000 ครั้ง ใจก็เริ่มนิ่ง นิ่งจนตัวเองยังแปลกใจว่า เดินก็นิ่งได้ และรู้สึกอยากให้ใจอยู่ในศูนย์กลางกายตลอดไปเพราะมีความสุขมาก
ภาพของพุทธบุตรเนื้อนาบุญ 1,128 รูป ที่แบกกลดสะพายย่ามออกเดินธุดงค์อย่างเข้มแข็ง มุ่งมั่น ทำให้ผู้มีบุญทั่วโลกอยากได้บุญกับท่านอย่างสุดจิตสุดใจ
เมื่อเธอได้เดินทางมาถึงบุญสถานที่หมู่คณะของเรามาปักหลักเผยแผ่แล้ว ตัวเธอก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศแห่งความสุขอย่างที่ไม่เคยได้พบเห็นจากที่ไหนมาก่อนเลยในชีวิต
