อานุภาพและความเมตตาของท่านเป็นที่เลื่องลือ ทำให้มหาชนทุกเพศ ทุกวัย ทุกชนชั้น หลากหลายอาชีพ พากันมากราบขอความเมตตาให้ท่านช่วย ซึ่งท่านก็ช่วยพวกเขาให้รอดตาย หายป่วย ร่ำรวย หมดทุกข์ อยู่เย็นเป็นสุขกันทั่วหน้า โดยที่ท่านต้องใช้บุญไปมากมาย เพื่อแลกกับชีวิต และความสุขความสำเร็จของลูกหลาน
ทีมงานก็โทรมาถามว่าเอาแน่หรือพี่แดง ลูกก็สั่งเดินหน้า เพราะมั่นใจว่าขอคุณยายแล้ว ว่าหนูถ่าย 7 โมงเช้าและขอถึงค่ำ แล้วขอเห็นพระจันทร์เต็มดวงด้วย คุณยายก็ให้พร ว่าขอให้ชนะมาร ปรากฏว่าวันนั้นออกจากบ้าน 6 โมงเช้า ฝนยังตกกระหน่ำ แต่พอไปถึงศาลายาปุ๊ป 7 โมงเช้าเป๊ะ ฝนหยุดทันที ฟ้าเปิดแสงสวยมากๆ วันนั้นเราถ่ายกันถึง 5 ทุ่ม ได้ภาพตามที่ขอคุณยายทุกอย่าง และพอถ่ายทำเสร็จ ฝนก็ตกทันที
สามีของลูกจึงมากราบขอบารมีคุณยายอาจารย์ที่บ้านธรรมประสิทธิ์ ซึ่งเขาก็ได้เล่าอาการทุกอย่างให้คุณยายฟัง และท่านก็นั่งเข้าที่ให้ทันที แล้วก็พูดว่า “มีอยู่ชาติหนึ่งลูกเกิดเป็นผู้ชาย ชอบไปทำลายรังสัตว์ ตีรังสัตว์ ด้วยกรรมนี้ ส่งผลให้ชาตินี้กลายมาเป็นรังสัตว์ ต้องผ่าตัดอย่างทรมานเช่นนี้” ตอนนั้นท่านก็รับปากจะช่วยให้
ตอนนี้ ลูกพระธัมมฯที่ สปป. ลาว ชวนกันบวช 7,000 รูป ได้เกือบ 20 คนแล้วค่ะ ความแรงของบุญทะลุชายแดนไปถึงกัมพูชา จะมีลูกพระธัมฯเพื่อนๆลูกๆมาบวชอีก 5 คน ด้วยค่ะ งานนี้ขอพวกขะน้อย ลูกพระธัมฯ ฝั่งลาว กัมพูชาได้บุญด้วยคนนะเจ้าคะ
ทำให้ดิฉันคิดถึงโครงการ Peace revolution ช่วงนี้เป็นช่วงเริ่มต้น เราทำสมาธิเราไม่ได้ใช้กำลัง ไปบังคับ ไปตะโกน หรือไปต่อต้านประท้วงอะไรเลย แต่เราเป็นผู้ที่อ่อนโยนนุ่มนวล มันอาจจะไม่รวดเร็วรุนแรง แต่มันก็เป็นพลังที่ Powerful เป็นพลังที่เข้มแข็งมากที่สุดที่จะนำสันติภาพมาสู่โลกนี้ โดยเริ่มจากทุกๆคนค่ะ
เมื่อถึงคราวที่ไอวี่และผม จะต้องเดินทางกลับไปฮ่องกง ถึงเวลาที่จะต้องกล่าวคำอำลา เซย์ กู๊ด บาย (Say Good-Bye) กับโจฮันเนสเบิร์ก เมดดิเทชั่น เซนเตอร์ (Johannesburg Meditation Centre) หลวงพ่อครับ คำว่า Good Bye เป็นคำที่ทำให้เรารู้สึกถึงการพลัดพรากจากสิ่งที่เรารัก ผมจึงคิดว่า เราน่าจะเปลี่ยนวิธีร่ำลาเสียใหม่ ด้วยความเบิกบาน
ลูกชื่อ พนมมาศ ผลแรก เป็นครูโรงเรียนเทศบาล 6 (ถนนโคกเคียน) สังกัดเทศบาลเมืองนราธิวาส อ.เมือง จ.นราธิวาส ลูกเป็นครู มีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดนราธิวาส ปฏิบัติหน้าที่ครูมากว่า 20 ปี จากการปฏิบัติหน้าที่หลายองค์กร ไม่ว่าจะเป็นครูโรงเรียนเอกชน หรือ การใช้ชีวิตผูกพันกับนักเรียนชนบท ในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม (โรงเรียนปอเนาะ) และปัจจุบันปฏิบัติหน้าที่ครูในสังกัดสำนักการศึกษาเทศบาลเมืองนราธิวาส รู้และเข้าใจวิถีชีวิต วัฒนธรรม ประเพณีของประชาชน 3 จังหวัดชายแดนใต้ดียิ่งนัก ที่ผ่านมาเคยอยู่อย่างอบอุ่น มีความเข้าใจ ช่วยเหลือเกื้อกูลไม่ว่าจะเป็นพุทธ หรือ มุสลิม แต่พอเหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้น ความรู้สึกหวาดกลัว กังวลใจ กับสถานการณ์เหล่านั้นก็มากขึ้น คิดว่าสักวันหนึ่ง ครูผู้โชคร้ายคนนั้น ก็คงเป็นเรา เพราะเพื่อนเราหลายคนก็จากเราไปด้วยเหตุการณ์ร้ายเหล่านั้น ถ้าเป็นเราจะทำอย่างไร ได้แต่ปลอบและให้กำลังใจตนเอง ถ้าอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด คงเป็นเวรกรรมของเรา แต่สิ่งหนึ่งที่ย้ำกับตนเองตลอดเวลาว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็จะไม่ขอย้ายไปจากที่นี่ เพราะที่นี่ก็คือบ้านเกิดเมืองนอนของเรา บรรพบุรุษของเราอยู่ที่นี่ ถ้าจะต้องตายก็ขอให้ผืนแผ่นดินตรงนี้ได้กลบหน้าเรา
คุณครูสอนพวกหนูหลายอย่างค่ะ เริ่มแรกก็ให้ปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของเด็กดี V-Star…10ข้อ และต่อๆมาก็เป็น นรก-สวรรค์ ตายแล้วไปไหนได้บ้าง วิบากกรรมต่างๆที่ทำไว้ในอดีตจะส่งผลอย่างไร ตลอดจนการฝึกนั่งสมาธิ เมื่อหนูรู้แล้วหนูกลัวมากๆเลยค่ะ หนูไม่กล้าแม้แต่จะฆ่ายุงที่มันมาดูดเลือดที่แขนของหนู
ชีวิตทั้งชีวิตของกระผมตอนนี้ เป็นไปเพื่อวัดพระธรรมกาย และเพื่อข้อความแห่งสันติภาพที่ผ่านออกมาจากสันติสุขภายใน เมื่อกระผมได้มีโอกาสเห็น ชาวพุทธ คริสต์ ยิว อิสลาม พี่ชาย น้องชาย พี่สาว น้องสาว ต่างมานั่งสมาธิเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน มันทำให้น้ำตาแห่งความสุขของกระผมเอ่อล้นออกมา ความใฝ่ฝันของพวกเราเกี่ยวกับสันติภาพโลกได้กลายเป็นจริงแล้ว
