ตอนนี้ลูกพระธัมฯเมืองพัทยา กำลังลุยชวนบวชแบบไม่มีเว้นวรรคค่ะ โดยเฉพาะที่อำเภอบางละมุง มีลูกพระธัมฯ มาร่วมด้วยช่วยกันชวนบวชไม่ต่ำกว่าวันละ 30 คนเลยค่ะ โดยทุกครั้งพวกเราจะรวมตัวรวมใจด้วยการนั่งสมาธิร่วมกันก่อน และอธิษฐานจิตให้มหาปูชนียาจารย์ช่วย ให้ลูกๆ ได้เจอแต่แมนแมนเจ้าของบุญล้วนๆ สมัครบวชแบบง่ายๆ
พอหลวงพ่อเปิดเพลงหล่อ ล้อ หล่อ ถ๋งถ๋งก็อยากหล่อหลวงปู่ คุณพ่อคุณแม่ให้ตังค์มาก็ถามว่า จะเอาไปซื้อขนมหรือเอาไปทำบุญ ถ๋งถ๋งก็บอกว่าทำบุญหมดเลย เพราะถ๋งถ๋งอยากเป็นเศรษฐี
ช่วงนี้มีบุญใหญ่การเดินธุดงค์ธรรมชัยเส้นทางมหาปูชนียาจารย์ปีที่ 2 ลูกเณรมีส่วนร่วมบุญครั้งนี้ โดยทั้งปลูก เด็ด ขนดอกดาวรวย และแพ็คข้าวใส่กล่องแทบทุกวัน รับบุญตั้งแต่เที่ยงคืนถึงตี 4 แต่ลูกเณรก็ปลื้มปีติครับ
สำหรับงานประวัติศาสตร์ครั้งแรกที่เกิดขึ้น คือ งานทอดกฐินคุณยาย 100 ปี เมื่อวันอาทิตย์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ.2552 นับเป็นพิธีทอดกฐินครั้งแรกบนแผ่นดินออสเตรเลียตะวันตก และปรากฏว่ามีผู้เข้าร่วมงานถึง 200 คน ไม่เพียงแค่ชาวออสเตรเลียและชาวไทยที่สนใจ แต่ยังมีผู้คนจากประเทศอื่นๆ ทั้งอังกฤษ นิวซีแลนด์ อิหร่าน เวียดนามและลาวด้วย
และนับจากล้านแรกของชีวิต ที่คิดทำกับคุณยาย ผมก็มีเงินหลายล้านทำบุญเรื่อยมาจนกระทั่งปัจจุบัน ธุรกิจรองเท้า..GO INTER สู่ตลาดต่างประเทศ ทั้งๆ ที่ เป็นช่วงภาวะเศรษฐกิจขาลง..แต่ผมกลับขาขึ้น ธุรกิจเขาเจ๊ง..ผมกลับรุ่ง เขาถอยหลัง..ผมก้าวหน้า เขาขายไม่ได้..ส่วนผมขายดี ทุกอย่างมันสวนกระแสหมดเลยครับ
ลูก แน่งน้อย พันธุ์มีเชาว์ พกความแรงเต็มพิกัด มาเล่าต่อจากตอนที่แล้วค้า..ที่น้องอ๊อฟ เจ้าหญิงนิทราฟื้นจากการสลบไป 4 เดือน เพราะคุณยายช่วย แต่เนื่องจากไม่ยอมมากราบคุณยาย ตามที่ได้สัญญาไว้และไม่ยอมเข้าวัด สร้างบุญใหม่เพื่อต่ออายุขัยให้กับตัวเอง จึงทำให้กรรมเก่าตามทัน เลยสลบไปอีกครั้งหนึ่ง
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว..นานมา กว่า 16 ปี..เป็นช่วงที่ลูกต้องเข้ารับการเจาะน้ำไขสันหลังที่ รพ.ศิริราช พร้อมกับเด็กสาววัยรุ่นคนหนึ่ง ชื่อ พัชราภรณ์ พูนพุ่ม หรือ อ๊อฟ ....ซึ่งมีอาการรุนแรงเข้าขั้นโคม่า จะไม่ให้เรียกว่าโคม่าได้อย่างไรล่ะคะ ก็อ๊อฟเล่นนอนสลบหมดสติไม่กระดุกกระดิกเลยมาเกือบ 4 เดือนแล้ว
กลุ่มพายุดำทะมึนรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัวกำลังร่นถอยออกไปอย่างลนลานและกลืนหายไปกับความมืด ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “แปลกมาก..อยู่ ๆ พายุก็ม้วนตัวกลับอย่างกะทันหันเหมือนมีใครมาไล่”
ลูกกัลฯ ฤทธิรงค์ จินดามัย ลูกพระธัมฯหลานคุณยาย ขอรายงานตัวและขออนุญาตเล่าเรื่องราวอานุภาพของคุณยายที่ลูกและครอบครัวได้ประสบมาครับ
คุณยาย.. ช่วยด้วยๆ นี่คือสมบัติชิ้นเดียวที่มีอยู่ในชีวิต หนูร้องเรียกแต่ชื่อคุณยายๆ ๆ.. สักครู่..ก็เหมือนมีมือที่มองไม่เห็นขนาดใหญ่มหึมาหอบอุ้มให้ทะเลไฟทั้งหมดให้ตั้งขึ้น ไม่ให้ลาม ไปทางไหนทั้งนั้น ทั้งๆ ที่ทิศของกระแสลม มันกรรโชกพัดแรงมากมาทางบ้านหนู
