เมื่อต้นเดือนมกราคม พ.ศ.2551 ดิฉันได้ไปปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ ขณะที่กำลังนั่งสมาธิอยู่นั้น ดิฉันก็เห็นตัวเองอยู่บนปากปล่อง และก็เห็นพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯมาปรากฏ บอกว่า “ดิ่งลงไป” ดิฉันก็พยายามดิ่งลงไป แต่ก็ได้ประมาณ 2 ใน 3 ของปล่องแล้วก็ลอยขึ้นมาอีก พระเดชพระคุณหลวงปู่ฯจึงบอกว่า “ข้าจะดิ่งให้ดู”
จากวันนั้นถึงวันนี้ วันเวลาผ่านไปแล้วกว่า 26ปี วันวิสาขบูชา ปี พ.ศ.2551 ประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของการเผยแผ่ธรรมะไปสู่ใจเยาวชน โดยการนำของพระเดชพระคุณหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ กำลังถูกจารึกขึ้น จาก 26ปีของโครงการสอบตอบปัญหาธรรมะ “ทางก้าวหน้า” ที่มีผู้เข้าร่วมโครงการจำนวนกว่า 5ล้านคน พัฒนาไปสู่การศึกษาธรรมะ ลงสู่ภาคปฏิบัติให้เป็นนิสัยในชีวิตประจำวัน ด้วยโครงการฟื้นฟูศีลธรรมโลก
เนื่องจากลูกเป็นครูสอนวิชา ART ลูกจึงสอนแบบ ART ART คือ บอกลูกศิษย์ว่าวันนี้เราจะมาสร้างมโนภาพเป็นภาพศิลปะกันนะ ให้ทุกคนค่อย ๆหลับตา แล้วนึกถึง The moon หรือ The sun ให้เป็นภาพที่กลางท้อง เหนือสะดือ 2นิ้วมือ ซึ่งตรงนี้เป็น Center of body ทุกคนก็ทำตามกันอย่างสนุกสนาน เพราะไม่เคยเรียนศิลปะแบบนี้มาก่อน แล้วลูกก็ถามว่า “ใครเห็นอะไรกันบ้าง”
ผู้หญิงคนหนึ่ง เวลาดีก็มีรายได้เกินคาด เวลาแย่ก็แทบจะไม่เหลืออะไร เดี๋ยวรวย เดี๋ยวจน เป็นอย่างนี้หลายรอบ แต่ในเวลาที่เธอแย่ ก็มักจะได้รับความช่วยเหลือจากผู้อื่นเสมอ…ชายคนหนึ่ง ขยันทำมาหากิน ด้วยมีความหวังว่าจะได้กลับไปใช้ชีวิตที่ประเทศจีน บ้านเกิดเมืองนอน แต่อนิจจา เมื่อเขาสามารถเก็บเงินได้จำนวนหนึ่ง เงินนั้นกลับถูกรัฐบาลจีนยกเลิก กลายเป็นเศษกระดาษไป...เธอและเขา ประกอบเหตุมาอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
ปัจจุบัน ไม่ว่าผมจะเจอคนไข้หรือใครก็ตาม จะเป็นคนไทยหรือคนต่างชาติ ผมก็จะแนะนำเรื่อง Meditation เสมอ และถ้าเขาสนใจ ผมก็จะให้ซีดีนำนั่งสมาธิ และชักชวนให้มาที่ศูนย์ฟลอริดาครับ ผมไม่เคยกลัวคนปฏิเสธ เพราะถ้าเขาปฏิเสธครั้งนี้ก็ไม่เป็นไร ยังมีครั้งหน้าอีก
