เมื่อครั้งสมัยพุทธกาล ก่อนที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะตรัสรู้ธรรมและนำมาเผยแผ่ให้กับสรรพสัตว์ทั้งหลาย ในประเทศอินเดียมีเจ้าศาสดาหลายศาสนา ที่มีคำสอนว่า โลกหน้าไม่มี คือ สอนให้ไม่เชื่อเรื่องปรโลกอันเป็นที่อยู่ของชีวิตหลังความตาย พวกมิจฉาทิฏฐิเหล่านี้มีอยู่เป็นจำนวนมาก กระจายอยู่ทุกหนทุกแห่งทั่วประเทศ
บุญอยู่เบื้องหลังความสุขและความสำเร็จทั้งปวง บุญคือสิ่งเดียวที่เราจะเอาติดตัวไปได้หลังความตาย อานุภาพแห่งบุญนั้น...ไม่มีประมาณ
ด้วยบุญที่ลูกสาวอุทิศตนรับใช้พระพุทธศาสนา เป็นบุญหลักที่ช่วยให้แม่ไปเกิดบนสวรรค์ มีความสุขในปรโลก
ชีวิตหลังความตาย ยาวนานมาก ไม่ว่าสุคติหรือทุคติ สิ่งมีค่าที่สุดในปรโลก คือ อะไร
ชีวิตของการบวชเป็นชีวิตที่สูงส่งและประเสริฐที่สุด ชีวิตของฆราวาสในยามสุขก็ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง เป็นความสุขแบบเทียมๆ สุกๆดิบๆ
บุญที่ได้มาเป็นอาสาสมัครช่วยงานที่วัดอยู่เป็นประจำ และการรับบุญทำหน้าที่อาสาสมัครแผนกริ้วขบวนในพิธีกรรมงานบุญต่างๆ ของวัด จะมีอานิสงส์อย่างไรบ้าง
บุญที่เกิดจากการทอดกฐินนั้น หากทำอย่างทุ่มเทด้วยจิตที่เลื่อมใสเต็มที่แล้ว แม้ทรัพย์จะน้อย แต่ผลบุญนั้นมิได้น้อยเลย
กระผมนั่งสมาธิทุกครั้ง ก็สว่างทุกครั้ง กระผมมีความสุขมาก ไม่อยากสึกเลย อยากบวชไปเรื่อยๆ
ภาระและหน้าที่อันยิ่งใหญ่ ซึ่งก็คือการเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า กำลังรอคอยท่านอยู่ในภพชาติเบื้องหน้า
ด้วยบุญที่ลูกๆได้ทำแล้วอุทิศไปให้พ่อและแม่ ได้ส่งผลทำให้ชีวิตหลังความตายของท่านทั้งสอง มีความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่
