อุปมาชีวิต 7 อย่าง ชี้ให้เห็นว่าชีวิตมนุษย์สั้นเพียงใด และต้องทำความดี เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับความตาย ที่เป็นสิ่งแน่นอนในชีวิต.
จากสถานการณ์ที่เกิดความไม่ปกติกับวัดพระธรรมกายด้วยเรื่องต่าง ๆ มากมาย ทำให้ลูกศิษย์วัดแห่เข้าวัดมาอยู่ธุดงค์ระยะยาว เพื่อปฏิบัติธรรม ถือศีล ๘ สวดมนต์ นั่งสมาธิมากกว่าเดิมหลายเท่า จนมีบางคนมองว่า...
ลูกทำงานเป็นข้าราชการ งานในหน้าที่ที่ลูกทำจะมีรายได้จากเงินที่เรียกว่า เงินตามน้ำ* บางเดือนได้มากกว่าเงินเดือนประจำเสียอีก
ลูกประสบอุบัติเหตุพร้อมกับหลานสาวที่เป็นเลขาฯ ของลูก ซึ่งเขาเป็นคนขับ รถหมุนกระแทกกำแพงบนทางด่วน เพลาหัก ล้อหน้า ๒ ข้างหลุด พอรถจอดนิ่ง ลูกก็เอามือลูบพระหลวงปู่วัดปากน้ำ รุ่น ๑ ที่อดีตสามีมอบให้
ที่พักอาศัยของดิฉันมีหนูมาทำลายข้าวของอยู่เสมอ ดิฉันเอาข้าวสารที่ทางเทศบาลแจกให้ไว้เบื่อหนู ไปวางทิ้งตามที่ต่าง ๆ หนูมันมากิน แล้วก็ตายไป อย่างนี้จะผิดศีลข้อ ๑ ไหมคะ? โดยที่ดิฉันไม่ได้บังคับมันให้มากิน
ถ้าท้องถิ่นใด ชาวบ้านใส่บาตรไม่ใส่กับข้าวกันเลยทั้งหมู่บ้าน ไม่มีการส่งปิ่นโตกับข้าวไปรอท่าไว้ที่วัดด้วย ปล่อยให้หลวงปู่ หลวงตา อดแห้งอดแล้งกินข้าวเปล่าๆ ชาติหน้าถึงคราวบุญส่งผลให้มีเงิน ก็มีอันเป็นให้ไปอดแห้งอดแล้งเหมือนที่ทำกับพระ ถึงคราวจะได้อะไรมาก็ขาดๆ เกินๆ ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เป็นผลมาจากการถวายทานที่ไม่ประณีตของเราเอง
ต่อยมวยเพื่อใช้หนี้ให้แม่...เตรียมตัวรับชมกันได้เร็วๆนี้ ทาง www.dmc.tv
ละครฟื้นฟูศีลธรรมโลก “ผู้หญิงคนนี้ชื่อ สวาท” สร้างจากเรื่องจริงของคนสู้ชีวิต กัลยาณมิตรสวาท ปรีอารมณ์ ออกอากาศทาง DMC รายการโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา วันเสาร์ที่ 6 ธันวาคม พ.ศ.2551
ถึงขณะนี้ผ่านมาครึ่งปีแล้ว เขายังคงยืนหยัดไม่ดื่มสุราและยังนั่งสมาธิทุกวัน เช้า-เย็น เป็นความสุขใจที่ดิฉันยากจะหาคำใดๆมาบรรยาย ตลอด 20ปีที่ผ่านมา ดิฉันไม่กล้าคิดเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่สามีเลิกดื่มสุราและหันหน้ามาปฏิบัติธรรม
แต่ก่อนหลงคิดมาตลอด 42ปีว่า ความสุขอยู่ที่เงินทอง บ้าน รถ และการเป็นอยู่อย่างสุขสบาย แต่ตอนนี้เจอแล้ว ความสุขอยู่ที่นี่เอง เดินอ้อมหาซะไกล วิ่งหาซะจนเกือบแย่ ที่แท้ก็อยู่ในตัวของเรานี่เอง
