ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่โชคดีมากที่ได้มาบวชเป็นลูกพระพุทธเจ้า เป็นพระหนึ่งในแสนรูปที่จะกอบกู้พระพุทธศาสนาให้สืบต่อไป
โยมพ่อเคยไปทำงานในเหมืองพลอยกลางป่า พื้นที่แถบนั้นเสี่ยงต่อโรคไข้มาลาเรีย บางคนหนาวสั่นรุนแรง ไข้ขึ้นสูงจนเพ้อ อาการปางตาย
เรือนจำ” เป็นสถานที่ที่คนทั้งหลายไม่อยากย่างกรายเข้าไป เพราะเป็นสถานที่ที่มีไว้เพื่อกักขังหน่วงเหนี่ยวให้หมดอิสรภาพ
ย้อนไปในปี พ.ศ.2537 เป็นปีทองที่ผมเพิ่งเข้าวัดพระธรรมกาย ผมมาเฉพาะงานบุญใหญ่ๆ เพราะชอบคนเยอะๆ เพราะถ้าคนน้อย มันไม่ตื่นเต้นครับ
ตอนแรกที่นั่งสมาธิ นั่งได้ห้านาทีก็ต้องลุก เพราะมันปวดขา นั่งไปก็ไม่เห็นจะมีอะไร แถมยังคิดโน่นคิดนี่
พุทธประวัติ พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ประสูติ ตรัสรู้ ปรินิพพาน
โครงการบวชพระพี่เลี้ยงพระแสนรูป รุ่นเข้าพรรษา
เรื่องราวอานุภาพแห่งบุญ...เบื้องหลังความสุขและความสำเร็จ
ในแต่ละรอบของการนั่งสมาธิ เมื่อมาถึงจุดนี้ ผมสามารถอยู่กับดวงสว่างสีทองและองค์พระนั้นได้นานทีเดียวครับ ยิ่งกว่านั้นผมมีความรู้สึกว่าแสงสว่างได้แผ่ขยายออกไปจากศูนย์กลางกายห่อหุ้มทั้งร่างกายของผมเอาไว้ ความสุขที่ผมได้รับในครั้งนี้ ผมไม่รู้จะหาคำใดมาอธิบายให้เข้าใจได้ บอกได้แค่ว่าสุขมากๆครับ
ผู้ชายเสน่ห์แรง...เขาเป็นชายเจ้าชู้ เปลี่ยนแฟนเหมือนเปลี่ยนเสื้อผ้า และเพราะเหตุของความเจ้าชู้ ทำให้พ่อ ตัดเขาออกจากกองมรดก ต้องตกอยู่ในสภาพคนเคยรวย...เมื่อพ่อตาย เพราะเขาเห็นแก่ลูกของตนเอง จึงจำต้องฟ้องร้องแบ่งมรดกจากแม่ ทำให้แม่โกรธและเสียใจมาก...แต่เพราะได้ยอดกัลยาณมิตร ชักชวนให้ได้พบกับหมู่คณะ ในที่สุดเขาก็ได้บวช
