บุญนั้นแล ย่อมเป็นของเขา เขาพาบุญนั้นไป และบุญนั้น ย่อมติดตามเขาไปเหมือนเงาตามตัว
ก่อนเข้าวัดลูกตกระกำลำบากมาก มีชีวิตแบบหาเช้ากินค่ำ โดยรับจ้างเย็บผ้ามีรายได้แค่วันละ 79 บาท ส่วนสามีก็เป็นแค่ลูกจ้างในร้านตัดผม ที่มีรายได้ไม่แน่นอน บางทีก็ได้แค่ 65 บาทต่อวันเท่านั้น ซึ่งเราต้องเอารายได้ทั้งหมดมาเลี้ยงลูกอีก 3 คน และต้องส่งให้แม่สามีด้วย
อดีตท่านได้รับคัดเลือกให้เป็นรองประธานนักเรียน เป็นดรัมเมเยอร์หลายสมัย ถูกทาบทามเข้าสู่วงการนายแบบ เป็นพิธีกรรายการยอดนิยมของวัยรุ่น สอบติดโควต้าคณะแพทย์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ฯลฯ จากโปรไฟล์ชีวิตที่ฉายแววแห่งลาภ ยศ สรรเสริญ สุข จ่ออยู่ข้างหน้าขนาดนี้ แต่ท่านกลับสลัดทิ้ง เพื่อเลือกชีวิตที่ “ใช่กว่า” เพราะอะไร !!!
สามเณรน้อยชื่อ โสปากะ แปลว่า "ผู้เกิดในป่าช้า" เพราะท่านเกิดในป่าช้า เรื่องมีอยู่ว่า...สามเณรรอดตายราวปาฏิหาริย์ขณะอยู่ในครรภ์มารดาซึ่งกำลังถูกเผาบนเชิงตะกอนในป่าช้าแห่งหนึ่งเพราะชาวบ้านเข้าใจผิดว่ามารดาตายแล้ว
มนุษย์ทุกคนเกิดมาล้วนมีความทุกข์ คนจนก็ทุกข์อย่างคนจน คนรวยก็ทุกข์อย่างคนรวย คนไม่เข้าวัดก็ทุกข์อย่างคนไม่เข้าวัด คนเข้าวัดก็ทุกข์อย่างคนเข้าวัด แต่คนเข้าวัด แม้จะทุกข์ก็ทุกข์แบบคนมีเป้าหมาย เพราะเห็นหนทางแห่งการพ้นทุกข์ และมีความตั้งใจที่จะไปให้ถึง..
ยายทำเพื่อตัวเอง และเพื่อคนหมู่มากด้วย เราเกิดมา ควรทำประโยชน์สักอย่างหนึ่ง
ผมเข้าวัดครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2526 และได้ทำบุญกับวัดเป็นครั้งแรก ด้วยการซื้อที่ดินถวายวัด จำนวน 110 ตารางวา เป็นเงิน 6,875 บาทครับ ต่อมาเมื่อเดือนมกราคม 2539 ผมเห็นภาพวาด “มหาธรรมกายเจดีย์” สิ่งมหัศจรรย์ใหญ่ที่สุดในโลกบนหน้าปกนิตยสารผู้นำการตลาด ภาพที่ 2 ผมก็ไม่รอช้ารีบชวนคุณทัศนีย์(หวานใจของผม) ไปตัดชุดขาว เพื่อมาทำบุญที่วัดและเราก็ได้ลุยสร้างบุญกันถี่ๆทุกบุญ เพราะเรื่องบุญแผ่วไม่ได้ครับ
หลวงพ่อคะ..ก่อนลูกเข้าวัดลูกไม่รวยเลยค่ะ เรียกได้ว่าชีวิตคู่ของลูกเริ่มต้นจากศูนย์จริงๆ หนำซ้ำเราทั้งสองยังต้องทำงานหนักแบบอาบเหงื่อต่างน้ำ จนต้องผลัดกันถามว่า..เหนื่อยไหมคนดีมีพี่เป็นแฟน แม้ก่อนหน้านั้นจะขายอาหารตามสั่ง ซึ่งดูเหมือนได้กำไรเยอะก็จริง แต่พอหักค่านู้นนี่แล้ว..ก็ไม่เหลืออะไร
หลวงพ่อครับ..กว่าผมจะมาเป็นเจ้าของกิจการไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะครับ เพราะการทำธุรกิจนี่ มีแต่เรื่องปวดหัว หนำซ้ำถ้าไม่มีบุญ “ก็จะต้องเจอ 3 จอ” ครับ คือ ยิ่งทำก็ยิ่งจน ต่อมาก็เจ๊ง และสุดท้ายก็ต้องมานั่งจ๋อย ซึ่งผมก็เกือบไปแล้วครับ
ยศย่อมเจริญแก่ผู้ขยัน มีสติ มีการงานสะอาด ทำงานด้วยความรอบคอบระมัดระวัง เป็นอยู่โดยชอบธรรม ไม่ประมาท
