คำถามข้อที่ 5 คำถามข้อนี้เป็นคำแถมที่ถึงแม้ไม่ได้ถามมา ก็จะตอบให้ฟัง นั่นก็คือเรื่องราวการสร้างบารมีของตัวลูกในพุทธันดรที่ผ่านมานั่นเอง
ผมทำตามที่พระอาจารย์บอก รู้สึกตัวเบาเหมือนลอยขึ้นจากพื้น เห็นแสงสีขาวสว่างจ้า ผมมองดูไปเรื่อยๆ ก็เห็นก้อนเมฆสีขาว ข้างบนมีพระภิกษุรูปหนึ่ง เป็นแก้วใสๆ ผมปลื้มปีติมากเลยครับ
ก่อนที่คุณแม่ของลูกจะเสียชีวิตหลายวัน คุณแม่ของลูกก็มีความรู้สึกลึกๆ ว่า “ตัวท่านเองคงจะอยู่สร้างบุญได้อีกไม่นาน
ตัวอย่างของอานิสงส์แห่งบุญโดยย่อ ที่เกิดจากการทุ่มเทสั่งสมบุญสร้างบารมีอย่างเต็มที่เต็มกำลังของอุบาสิกาผู้อุทิศชีวิตให้พระพุทธศาสนา
หลวงพ่อครับ กระผมอยากบอกคุณยายว่า “ชีวิตของพระเป็นเพียงเศษซากที่หลงเหลืออยู่ รอดพ้นจากความตาย ความพิกลพิการมาได้หลายครั้ง และสามารถอยู่สร้างบารมีได้จนทุกวันนี้ เพราะคุณยายช่วยต่อชีวิตให้ การสร้างอาคาร ๑๐๐ ปีคุณยายครั้งนี้ พระจะทุ่มเทสุดกำลัง เพื่อตอบแทนพระคุณของคุณยาย
อานุภาพและความเมตตาของท่านเป็นที่เลื่องลือ ทำให้มหาชนทุกเพศ ทุกวัย ทุกชนชั้น หลากหลายอาชีพ พากันมากราบขอความเมตตาให้ท่านช่วย ซึ่งท่านก็ช่วยพวกเขาให้รอดตาย หายป่วย ร่ำรวย หมดทุกข์ อยู่เย็นเป็นสุขกันทั่วหน้า โดยที่ท่านต้องใช้บุญไปมากมาย เพื่อแลกกับชีวิต และความสุขความสำเร็จของลูกหลาน
มีเรื่องน่าแปลกที่เกิดขึ้น อยู่เสมอจนถึงปัจจุบันนี้ คือ บริเวณตรงข้ามบ้านที่แม่เธออยู่จะมีสวนอินทผาลัม ซึ่งจะมีหนอนชนิดหนึ่ง ตัวขนาดนิ้วก้อย ลำตัวสีเหลืองๆ มีขนเต็มตัว จำนวนมาก หนอนพวกนี้จะมีกิจวัตรประจำวัน คือ เดินข้ามฟากถนนมายังบริเวณหมู่บ้านซึ่งรวมถึงบ้านของแม่ของเธอด้วย เดินทางมาเป็นกองทัพหนอน เกาะอยู่ตามกำแพงบ้านเต็มไปหมด แต่โชคร้ายที่บ้านแม่ของเธอกำแพงไม่หนาแน่นพอ ทำให้หนอนพวกนี้สามารถเดินผ่านกำแพง และมุดทะลุเข้าไปถึงในบ้าน แล้วกัดแม่ของเธอที่ตามองไม่เห็นจนเป็นแผลน่าสงสารมาก
"ท่านพึงบำเพ็ญอธิฐานบารมีให้เต็มเปี่ยม ธรรมดาว่าภูเขาหินศิลาแท่งทึบ ตั้งมั่นไม่หวั่นไหว ไม่สะเทือนด้วยแรงลม ตั้งอยู่ในที่เดิมของตนเท่านั้น ฉันใด ท่านจงอย่าได้หวั่นไหว ในความตั้งใจจริงตลอดกาล จักได้เป็นพระพุทธเจ้า"
เป้าหมายชีวิตนั้นมีความสำคัญมาก เพราะเป็นจุดหมายปลายทางของการดำเนินชีวิตของเรา หากเรามีเป้าหมาย ความคิด คำพูด และการกระทำทุกอย่างในแต่ละวันจะมุ่งไปสู่เป้าหมายที่เราตั้งไว้ หากเราไม่ต้งั เป้าหมายชีวิตไว้ เราก็จะไม่ต่างอะไรกับนกกาที่หากินเพื่อความอยู่รอดไปวันหนึ่ง ๆ เมื่อหมดอายุขัยก็ตายจากโลกนี้ไป คนมีเป้าหมายชีวิตเปรียบเสมือนเรือเดินสมุทรที่มีหางเสือ มีกัปตันคอยชี้ทางว่าจะนำเรือมุ่งหน้าไปทางไหน เรือเดินสมุทรลำนี้จึงต่างจากขอนไม้ที่ล่องลอยอย่างไร้จุดหมายอยู่กลางทะเล ถูกคลื่นลูกนั้นลูกนี้ซัดไปมาให้เคว้งคว้าง และผุพังจมไปตามกาลเวลา
คำถาม : คนที่ชอบโกหกและพูดเสียดแทงคนอื่น จะมีวิบากกรรมอย่างไรบ้างคะ?
