ภายหลังจากที่ภรรยาของโยมพ่อของลูก ได้สะกดรอยตาม และสืบจนทราบความจริงแล้วว่า “ ขณะนี้พื้นที่ภายในใจของสามีของเธอไม่ได้มีแต่เธอเพียงคนเดียวอีกต่อไปแล้ว
กราบขอบพระคุณหลวงพ่อทั้งสองมากๆ ค่ะที่ได้จัดโครงการบวชพระดีๆ นี้ขึ้นมา เพราะเป็นโครงการที่ทำให้ลูกชายของโยมตัดสินใจมาบวชได้
บวชอย่างน้อยหนึ่งพรรษาเพื่อพ่อแม่ ถือเป็นการตอบแทนพระคุณท่านที่ดีที่สุด บวชอย่างน้อยหนึ่งพรรษาให้อะไรมากว่าที่คิด
โยมพ่อเคยไปทำงานในเหมืองพลอยกลางป่า พื้นที่แถบนั้นเสี่ยงต่อโรคไข้มาลาเรีย บางคนหนาวสั่นรุนแรง ไข้ขึ้นสูงจนเพ้อ อาการปางตาย
คุณพ่อป่วยเป็นโรคถุงน้ำดีอักเสบ เพราะกรรมที่ทำปาณาติบาต ฆ่าสัตว์ทำอาหารและฆ่าขาย และเวลาโกรธมักไม่ชอบให้อภัยใครคือ โกรธแล้วโกรธเลย ทั้งอดีตและปัจจุบันมาส่งผล
พ่อของลูก เป็นชาวนาที่ขยัน ใจบุญ แต่คุณพ่อมีชีวิตที่ต่างจากพี่น้องคนอื่นของท่าน คือ พ่อไม่ได้รับการแบ่งมรดกเหมือนพี่น้องคนอื่นๆเลย พอพ่อป่วยและเสียชีวิตแม่ของลูกจึงถูกไล่ออกจากบ้านอย่างไม่มีใครใยดี เพราะญาติทางฝ่ายพ่อกลัวว่าแม่กับลูก จะมีส่วนในสมบัติของตระกูลเขา
ยิ่งใช้ชีวิตอยู่ในผ้าเหลืองนี้นานวันเข้า ผมก็ยิ่งซาบซึ้งว่า ชีวิตพระเป็นชีวิตที่ประเสริฐที่สุด ผมรู้สึกอย่างนี้จริงๆ ครับ เหตุที่ทำให้ผมเข้าใจความ “ประเสริฐสุดซึ้ง” เพราะผมเคยใช้ชีวิตแบบ “แสบสุดอึ้ง” มาแล้วนั่นเอง เมื่อครั้งวัยรุ่น ผมดำเนินชีวิตตามกระแสโลก สูบบุหรี่ เที่ยวกลางคืน ผม “สนุกสนาน” แต่พ่อกับแม่ “เศร้าสนิท” พร้อมนำเรื่อง “ปวดหัว” มาทำให้ท่าน “ปวดใจ” เป็นประจำ ผมรู้อยู่เต็มอกว่า ทำให้ท่านเสียใจ แม้จะรู้สึกผิด แต่ก็ไม่คิดกลับตัว เพราะคบคนพาลเป็นมิตร จึงเป็นพิษกับชีวี ผมหลงทำผิด “สูบ เสพ เสี่ยง” ครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งเมื่ออายุครบ 20 ปี แม่จึงเอ่ยปากว่า “บวชให้แม่หน่อยได้ไหม”
ทำไมชีวิตเราต้องลำบากอย่างนี้ด้วย ลำบากเหลือเกิน ต่อไปจะไม่ทำนาอีกแล้ว
เรื่องเศร้าในครอบครัว…พ่อบ้าน ชอบดื่มสุรา เมื่อเมาแล้วก็มักจะทำร้ายภรรยาตัวเอง ครั้งหนึ่งถึงกับใช้สันปืนพกตบหน้าภรรยาจนสลบ ต้องปลุกลูกให้นำแม่ไปส่งโรงพยาบาลกลางดึก …แล้วอยู่ๆวันหนึ่ง เขาก็ใช้ปืนจ่อยิงที่ศีรษะของภรรยา กลางงานศพเพื่อนบ้านจนเธอเสียชีวิต…มาร่วมกันเรียนรู้เบื้องหลังของเรื่องราวของครอบครัวนี้ ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา…
ชีวิตเป็นเรื่องที่เข้าใจยาก ผู้คนทุกยุคทุกสมัยจึงมีเครื่องหมายคำถามเกี่ยวกับชีวิตอยู่ในใจตลอดมา
