คำถาม : เหตุใดความทุกข์จึงเที่ยงแท้แน่นอน ในเมื่อสาเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์นั้นไม่เที่ยง
ต่อจากตอนที่แล้ว.....เมื่อความใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นคุณหมอได้เกิดขึ้นมาภายในใจของตัวลูกแล้วตัวลูกจึงได้ตั้งใจเดินทางไปศึกษาเรียนรู้วิชาทางการแพทย์ที่ใช้ในการรักษาโรคต่างๆกับอาจารย์หมอตามเมืองต่างๆ ภายในแคว้นของพระราชา
เราได้ถวายดอกมะลิแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะ เพียงแค่ ๗ ดอกเท่านั้น ด้วยการโปรยมะลิลงที่ใกล้พระบาทด้วยความปีติโสมนัส ด้วยบุญกรรมนั้น ส่งผลให้เราได้ครอบงำทั้งนรชนและเทวดาทั้งหลาย ได้บรรลุธรรมในภพชาติสุดท้าย
วันเวลาที่ผ่านไป ได้นำเอาความชรามาสู่เรา ชีวิตมนุษย์มีเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และในที่สุดก็เสื่อมสลายไป สิ่งต่างๆ ในโลก ไม่ว่าจะเป็นบุตร ธิดา ทรัพย์สินเงินทอง ญาติพี่น้อง ล้วนไม่อาจติดตามเราไปสู่ปรโลกได้ มีแต่กุศลผลบุญที่เราสั่งสมไว้ดีแล้วเท่านั้น ที่จะเป็นดังเงาติดตามตัวเราไป ดังนั้นเราทั้งหลาย ต้องตระหนักและแสวงหาหลักของชีวิต ด้วยการสั่งสมบุญบารมีให้เต็มที่ เพราะโอกาสนี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของพวกเราที่ได้เกิดเป็นมนุษย์
วัดพระธรรมกายแคนซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา จัดงานบุญวันอาทิตย์ และพิธีปล่อยปลาให้ชีวิตสัตว์เป็นทาน
ชีวิตนี้น้อยนัก หมู่สัตว์ย่อมตาย แม้ภายใน ๑๐๐ ปี ถ้าแม้สัตว์เป็นอยู่เกิน ๑๐๐ ปีไปไซร้ สัตว์นั้นก็ต้องตายเพราะชราโดยแท้
เมื่อก่อน กระผมเป็นพรานเนื้อ เป็นผู้มีฝ่ามือเปื้อนโลหิต เป็นคนหยาบช้าทารุณ มีใจประทุษร้ายในสัตว์เป็นอันมาก เพราะอาศัยอุบาสกเป็นกัลยาณมิตร กระผมจึงฆ่าสัตว์เฉพาะกลางวัน กลางคืนเป็นผู้สำรวมงดเว้นจากปาณาติบาต เพราะฉะนั้นกลางคืนกระผมจึงได้รับความสุข กลางวันได้เสวยทุกข์ ถูกสุนัขมีจิตเดือดดาลพากันห้อมล้อม กัดกินกระผมรอบด้าน
ต่อจากตอนที่แล้ว....เมื่อนายทหารหนุ่มรูปหล่อในภพชาตินั้น ได้กลับมาบวชเป็นพระภิกษุใหม่อีกครั้งในช่วงบั้นปลายของชีวิตตัวเธอ ก็ได้มีโอกาสกลับมาคิดทบทวนถึงวันเวลาที่ผ่านๆ มา ที่ตัวเธอได้เคยสั่งสมบุญร่วมกับพระเถระ ด้วยการช่วยพระเถระประสานงานและสนับสนุนให้งานเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายแผ่ขยายออกไปได้อย่างกว้างขวางจนเกือบจะไปทั่วทั้งโลกในยุคนั้น
ความตายเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ทุกครั้งที่มีบุคคลสำคัญหรือผู้มีชื่อเสียงมากในโลกเสียชีวิตไป ก็จะเกิดกระแสความเศร้าโสกเสียใจ น่าใจหาย และมีคำถามว่าหลังความตายนั้นเราไปไหนกัน
