เขายอมตกลงทำบุญง่ายมากๆ ทั้งๆที่เขาเป็นอิสลาม และพึ่งรู้จักวัดพระธรรมกายเพียง 2 เดือน ไปปฏิบัติธรรม 7 วันก็ยังไม่เคยไปเลย แต่กลับบอกว่า “ทำ บุญกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อแล้วรู้สึกปลื้มมากๆ คิดว่าการบริจาคเงินแบบนี้เป็นสิ่งสากล แม้ผมจะไม่ใช่คนพุทธ แต่ก็ทำได้ เพราะเงินนี้จะถูกนำไปทำประโยชน์อย่างมหาศาลให้บังเกิดกับมนุษย์ เพราะหลวงพ่อท่านจะนำเงินนี้ไปสร้างสิ่งดีๆ สร้างคนดีให้เกิดขึ้นบนโลก
เธอเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน จนใครๆเรียกกันว่า “ครอบครัวขอทาน” …น้ำเมาทำให้คนเปลี่ยนนิสัย จากดีเป็นเลว คุณพ่อของเธอจากคนดีมีความรับผิดชอบครอบครัว เมื่อดื่มเหล้าแล้ว กลับชอบทำร้ายภรรยา และลูก เคยแม้แต่คิดไม่ดีกับลูกสาว…ชีวิตการครองเรือนที่ไม่มีความสุข เมื่อสามีมีภรรยาน้อย …ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี เพราะ DMC
ผู้มีปัญญาเป็นเครื่องทรงจำ เรากล่าวว่า เป็นบัณฑิต เพราะการยึดได้ซึ่งประโยชน์ในทิฏฐธรรม และประโยชน์ในสัมปรายภพ
กระผมพระธรรมทายาทวรุตม์ ธัญฺญวโร อายุ 22 ปี เพิ่งจบปริญญาตรี จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาเครื่องกล ที่จริงผมวางแผนว่าเมื่อจบปริญญาตรีแล้วจะไปเรียนต่อปริญญาโทที่ฮ่องกงทันทีครับ ซึ่งได้ติดต่อเดินเรื่องเอาไว้หมดแล้ว แต่ในใจมันยังไงไม่รู้ มันนึกอยากบวช ก็เลยมาบวชทั้งๆที่ยังไม่ได้รับปริญญาเลยครับ
กระผม ลูกเณรวชิรวิทย์ปัญญาสมบัติอายุ 21 ปี เปรียญธรรม 6 ประโยค รองหัวหน้าศูนย์ธรรมปฏิบัติ สามเณรประจำวัดพระธรรมกายครับเมื่ออุปสมบทแล้วจะได้ฉายาว่า “วุฑฺฒชโย” แปลว่า ผู้มีชัยชนะอันเจริญรุ่งเรืองแล้ว
กว่าจะเปลี่ยนคนๆ หนึ่งให้เป็นคนดีนั้นยากมากๆ การที่หลวงพ่อให้โอกาสสาธุชนมาต้อนรับคณะพระธุดงค์ ถือว่าเป็นโอกาสที่จะได้เปลี่ยนให้คนจำนวนมหาศาล เกิดความศรัทธาในพระพุทธศาสนา
ฐานะที่บุคคลเห็นได้ยาก ชื่อว่านิพพาน ไม่มีตัณหา นิพพานนั้นเป็นธรรมจริงแท้ ไม่เห็นได้โดยง่ายเลย ตัณหาอันบุคคลแทงตลอดแล้ว กิเลสเครื่องกังวลย่อมไม่มีแก่บุคคลผู้รู้ ผู้เห็นอยู่
กระผมคาดไม่ถึงเลยว่าชีวิตนักบวชจะสุขได้ขนาดนี้ กระผมอยากจะเป็นพระแท้ อยากจะรักษาศีลให้บริสุทธิ์ที่สุดเพื่อรองรับวิชชาธรรมกาย
ด้วยจิตที่จะอนุเคราะห์พระราชา พระปัจเจกพุทธเจ้าจึงถวายพระพรว่า "ธรรมดานักโทษย่อมไม่ยินดีในเรือนจำ มีแต่ดิ้นรนแสวงหาหนทางออกจากเรือนจำนั้นอย่างเดียว ขอพระองค์จงเป็นเช่นนั้นเถิด จงเห็นภพทั้งหมดเหมือนเรือนจำเถิด โลกนี้ถูกความมืด คือ อวิชชา ห่อหุ้มไว้ ตราบใดที่สัตวโลกยังไม่ได้รับแสงสว่างจากพระสัทธรรม เปรียบเสมือนตกอยู่ในคุกมืด..."
เนื่องจากดิฉันเป็นผู้จัดการ ต้องบริหารธุรกิจ งานจึงยุ่งมากทุกวัน, รังแต่จะทำให้กายใจเหนื่อยล้า แต่ทุกเวลาดิฉันไม่เคยลืมที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวเคยสอนไว้เลยว่า การปฏิบัติธรรมต้องทำคู่ไปกับใจให้ตลอด เมื่อสะดวกก็ให้หลับตาเบาๆ นึกถึงดวงแก้วหรือองค์พระที่ตนเองชอบที่กลางกาย
