กว่าที่สาธุชนชุดขาวๆจำนวนมาก จะได้ออกมาโปรยดาวรวยได้พร้อมกันอย่างมากมายมิใช่เรื่องง่ายๆเลย แต่ทุกอย่างกลับเป็นเรื่องง่าย ด้วยความทุ่มเทของเหล่าอาสาสมัครที่คอยช่วยชักชวน นำพาและดูแลเหล่าสาธุชนเป็นอย่างดีจนปลื้มในบุญกันถ้วนหน้า ซึ่งบุญใหญ่ๆอย่างนี้ใครๆก็อยากเอาค่ะ
“เฮ้ย!.. เฮ้ย!.. นั่นอะไร !? ..มองซิ คนใส่ชุดขาว ๆ ลอยอยู่บนฟ้า อย่างกับแม่ชี..” ผู้คนเงยหน้ามองตามเสียงที่ดังขึ้นจากกลุ่มผู้ใหญ่
ก่อนมาบวช ผมทำงานเป็นพนักงานโรงแรมครับ แล้วปกติผมก็เป็นคนชอบทำบุญ ชอบใส่ชุดขาวไปปฏิบัติธรรมตามวัดต่างๆเป็นประจำ โดยจะพกซีดีนั่งสมาธิไปเปิดฟังแล้วก็นั่งสมาธิอยู่คนเดียว แล้วผมไม่ได้แค่เข้าไปนั่งสมาธิในวัดเท่านั้นนะครับ ถ้าเห็นวัดสกปรก ผมก็จะช่วยทำความสะอาดให้ด้วย
ตัวลูกไม่ชอบการสัมผัสตัว แม้กับคุณแม่ของตนเอง เพราะชาติหนึ่งในอดีต ตัวลูกเกิดเป็นผู้หญิงมีทุกข์จากการครองเรือนมาก จึงได้หนีออกจากครอบครัวไปบวชเป็นแม่ชีโกนหัวแต่งชุดขาวเข้าวัด และได้รับคำอบรมสั่งสอนว่า ไม่ให้ยินดีในผัสสะหรือการสัมผัส
ในวันคุ้มครองโลกปีนี้ ผู้ที่สวมชุดขาวมาร่วมงานจะได้ภาพพระฉลองชัย ชิตัง เม ขนาด 50 x 50 เซนติเมตร เพื่อนำไปบูชา และรับมอบเหรียญของขวัญที่ระลึกรุ่น “ฉลองชัย ชิตัง เม” จากคณะสงฆ์เมื่อเสร็จงานในช่วงเย็น
ตักบาตรข้าวสาร อาหารแห้ง แต่งชุดขาว วันศุกร์ที่ 22 ตุลาคม พ.ศ.2553 เวลา 06.00 น. บริเวณ ถนนคฑาธร หอนาฬิกาโรงพยาบาลราชบุรี ถึงสี่แยกหลังสถานีตำรวจภูธรเมืองราชบุรี
สำหรับที่นี่แล้ว วัฒนธรรมชาวพุทธไม่เคยมีคำว่า ล้าสมัย ทั้งเด็ก วัยรุ่น หรือผู้ใหญ่ เข้าวัดจนเป็นเรื่องปกติ เยาวชนตัวน้อยๆ ในชุดขาวๆ ต่างสร้างความคุ้นเคยในการเรียนรู้หลักคำสอนของพระพุทธเจ้าด้วยการเข้าโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ และไม่ว่าจะเดินทางไปมุมไหนของเมือง ก็จะปรากฎพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ทุกมุมเมืองให้เราได้ตรึกระลึกถึงเสมอ
“..เฮ้ย.. นั่นอะไร ดูสิ คนใส่ชุดขาวๆ ลอยอยู่บนฟ้า อย่างกับแม่ชี” ลูกจึงเงยหน้ามองตามทันที แล้วรู้สึกประหลาดใจมากครับ เพราะลูกเห็นเป็นแม่ชีจริงๆ ลอยอยู่บนฟ้า มีลักษณะโปร่งแสงลอยนิ่งๆ ใกล้ๆ กับเครื่องบินรบ B-29 ที่กำลังเลื่อนเข้ามา 2-3 ลำ
นับตั้งแต่สร้างบ้านแป้งมากว่า 170ปี บัดนี้ ได้เกิดภาพแห่งความมหัศจรรย์แห่งศรัทธาของสาธุชนจากทั่วทุกสารทิศ ที่เดินทางไปร่วมงานตักบาตรที่บ้านแป้งกันเนืองแน่นขนัด จนแทบจะไม่มีแม้แต่ทางเดิน แน่นจนล้นตั้งแต่หน้าวัดกลางธนรินทร์ไปจนถึงริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา พื้นที่ทุกตารางเมตรล้วนเต็มไปด้วยผู้มีบุญที่แต่งชุดขาวพร้อมด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใสอิ่มเอิบปีติด้วยบุญ
ชาวศรีลังกาพูดกันว่า ยังไม่เคยเห็นการสอบแบบครอบครัวที่แปลกใหม่ขนาดนี้มาก่อน แต่ก็เป็นสิ่งที่พวกเขารู้สึกคุ้นเคย เพราะครอบครัวศรีลังกาอบอุ่นกันอยู่แล้ว หลายคนอาจสงสัยว่า เอ...เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น เพราะคนที่นี่เขาอยู่ด้วยกันทั้งครอบครัว ในแต่ละวัน ผู้หญิงจะอยู่บ้านทำกับข้าว ผู้ชายออกไปทำงาน ส่วนลูกๆไปโรงเรียน ตกเย็นก็มาพร้อมหน้ากัน พอถึงวันอาทิตย์จะส่งลูกๆไปโรงเรียนพุทธศาสนาแล้วมารับกลับ คนที่นี่เมื่อมาวัดก็ไม่ต้องห่วง ใส่ชุดขาวกันเกือบหมด ปฏิบัติจนเป็นเรื่องปกติและกลายเป็นวัฒนธรรมชาวพุทธที่แสนงดงาม
