ในระหว่างการช่วยเหลือชาวบ้านผู้รอดชีวิตที่จมโคลนอยู่นั้น ไม้ค้ำซึ่งใช้ยันท่อนไม้ใหญ่ก็ทำท่าว่าจะทานน้ำหนักไม่ไหว นายทหารราชองครักษ์หนุ่มได้ตัดสินใจยอมสละชีวิตของตนเองเพื่อช่วยคนอื่นๆให้ปลอดภัย...ณ วินาทีแห่งชีวิต เสียงไม้ค้ำก็ลั่นเปรี๊ยะ พร้อมกับโค้งโก่งงออย่างน่ากลัว
แม้ว่าเสบียงอาหารและยาที่เตรียมมาจะเริ่มขาดแคลน ความช่วยเหลือก็ยังมาไม่ถึง แต่บรรดาชาวบ้านต่างร่วมแรงร่วมใจช่วยเหลือซึ่งกันและกันไม่เว้นแม้แต่เด็กๆ อีกทั้งการค้นหาผู้รอดชีวิตก็ยังคงดำเนินต่อไป...ในระหว่างการช่วยชีวิตชาวบ้านผู้ประสบภัยโคลนถล่ม นายทหารราชองครักษ์หนุ่มก็ได้แสดงให้ทุกคนได้เห็นถึงความกล้าหาญ ความรักและเป็นห่วงผู้ใต้บังคับบัญชา โดยไม่สนใจในความปลอดภัยของตนเองเลย
ด้วยจุดมุ่งหมายอย่างเดียวกันที่ช่วยเหลือชาวบ้านที่ประสบภัยพิบัติ ราชองครักษ์หนุ่มและลูกน้อง ได้ร่วมแรงร่วมใจ ร่วมกันเสียสละ ทำงานกันอย่างเคียงบ่าเคียงไหล่ไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย ค้นหาผู้รอดชีวิต...ทุกครั้งที่พบผู้รอดชีวิต นั่นคือ ของขวัญและกำลังใจอันยิ่งใหญ่...ขณะที่เหตุการณ์กำลังดำเนินไปได้ด้วยดี สถานการณ์เลวร้ายก็ได้เกิดขึ้น
เมื่อนายทหารราชองครักษ์หนุ่มเดินทางไปถึงหน่วยทหารชายแดนที่ตนต้องไปดูแลแล้ว ก็เห็นถึงความไม่มีระเบียบความหละหลวมต่างๆ จึงได้เริ่มรื้อระบบการบริหารใหม่ ด้วยมุ่งหวังที่จะให้หน่วยทหารแห่งนี้เป็นด่านแรกที่จะเฝ้าระวังไม่ให้เกิดความผิดพลาด อย่างเช่นที่ได้เคยพบมาเมื่อคราวที่จับสายลับได้...แล้ววันหนึ่ง เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
ครั้งหนึ่งในชีวิตของลูกผู้ชายต้องบวชให้ได้อย่างน้อย 1 พรรษา การเกิดมาเป็นผู้ชายแล้วบวชได้นั้นถือว่าโชคดีมาก เพราะเป็นมหากุศลอันยิ่งใหญ่ ผลบุญจะแผ่ไปถึงคนใกล้ชิด และตัวเองได้
"เวิลด์ กิฟวิ่ง อินเด็กซ์ 2011" ของสถาบันซีเอเอฟอเมริกา (CAFAmerica) ระบุว่า ในปีนี้ สหรัฐฯ คว้าตำแหน่งชาติที่ใจบุญมากที่สุดในโลกไปครอง หลังพบข้อมูลว่า ชาวอเมริกันบริจาคเงินเพื่อการกุศลในปี 2011
กุรุงคมิคชาดก เป็นเรื่องของสัตว์ 3 ตัว คือ เต่า นกสตปัตตะ กวาง สัตว์ทั้งสามตัวเป็นเพื่อนรักกัน และเหตุที่ทุกตัวไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เจ้ากวางถูกกับดักติดบ่วงของนายพราน เพื่อนรักอย่างเจ้านกและเจ้าเต่าจะมีวิธการช่วยเหลือเพื่อนกวางได้หรือไม่? อย่างไร?.....
ทำบุญเมืองตราด ตักบาตรพระสงฆ์ 1,250 รูป วันอาทิตย์ที่ 28 พฤศจิกายน 2553 เวลา 06.00 น. ณ ถนนหน้าสวนรุกขชาติ อ.เมืองตราด จ.ตราด
มูลนิธิธรรมกาย และวัดพระธรรมกาย โดยการนำของพระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ หลวงพ่อธัมมชโย ได้ส่งถุงยังชีพไปให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมที่จังหวัดนครราชสีมา
ฝ่ายอาจารย์เสนกะ พอเริ่มออกเดินเท่านั้น ก็รีบถอดผ้าโพกศีรษะออก ค่อยๆปลดผ้านุ่งออกแล้วบรรจงผูกใหม่ให้มั่นคง มโหสถเหลือบไปเห็นกิริยาของอาจารย์เสนกะ จึงเอ่ยถามว่า “ท่านเสนกะ ท่านมัวทำอะไรอยู่น่ะ” อาจารย์เสนกะ ก็หันมาตอบว่า “ข้าพเจ้าก็เตรียมจะเดินลงอุโมงค์น่ะสิ ถึงต้องเปลื้องผ้าโพกหัว แล้วยักรั้งให้มั่นคง จะเดินได้สะดวกๆอย่างไรล่ะ”
