วัดพระธรรมกายร่วมกับศูนย์การค้าตลาดรังสิต นำอาหารและน้ำดื่มบริการประชาชนฟรีที่ท้องสนามหลวง น้อมถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
เข้าใจเรื่องน้ำดื่มน้ำใช้ ในช่วงน้ำท่วม มาทำความเข้าใจกับระบบน้ำประปากันให้มากขึ้น ด้วยการตามรอยการเดินทางของน้ำประปา ตั้งแต่เริ่มต้น
จากการทราบถึงปัญหาที่แท้จริงของชาวบ้านผู้ประสบภัยน้ำท่วมในครั้งนี้ วัดพระธรรมกายและมูลนิธิธรรมกาย โดยดำริของพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย จึงได้ประกาศให้ความช่วยเหลือเพิ่มเติมคือ บริจาคถุงทราย 50,000 ถุงและบริการน้ำดื่ม-น้ำใช้ถึงสิ้นปี
วิธีเตรียมน้ำดื่มในภาวะวิกฤตน้ำท่วม การหาน้ำดื่มที่ปลอดภัยไว้กินในช่วงวิกฤตน้ำท่วม สิ่งที่ต้อวเตรียมในการทำน้ำดื่มในภาวะวิกฤตน้ำท่วม
ดิฉันได้พบพระภิกษุทั้งหลาย ผู้ได้รับความลำบากกาย กระหายนํ้าจึงขวนขวายถวายนํ้าดื่มกับท่าน ผู้ใดก็ตามที่ถวายนํ้าดื่มกับภิกษุทั้งหลายผู้กระหายนํ้า แม่นํ้าทิพย์หลายสายที่สวยงาม ดารดาษด้วยดอกไม้อันเป็นทิพย์ มีนํ้าใสเย็นก็จะบังเกิดขึ้นแก่ผู้นั้น ผู้ที่ได้ทำบุญไว้ดีแล้วย่อมได้มหาวิมานอันประเสริฐ สง่างาม นี้เป็นผลแห่งกรรมดีที่ดิฉันสร้าง
เพราะบุญที่ข้าพเจ้าทำแล้วนั้น วรรณะของข้าพเจ้างดงามเช่นนี้ เพราะบุญนั้น ความปรารถนาทุกอย่างจึงสำเร็จ และโภคะทุกอย่างที่น่ารักจึงเกิดขึ้นแก่ข้าพเจ้า
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสมุทรปราการ เตือนผู้ที่ชอบดื่มสุราเป็นประจำ เสี่ยงเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจและตับแข็ง
วันหนึ่ง ประชาชนเข้ามาขอร้องนายอำเภอว่า ข้าแต่นาย ในงานมหรสพประจำปี ซึ่งจะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้ ทุกๆ ปีตั้งแต่โบราณกาล ชาวบ้านต่างพากันดื่มสุราเลี้ยงฉลองกันใหญ่โตเป็นที่สนุกสนาน เวลาอื่นท่านห้ามขายสุรา พวกเราก็ไม่ว่า แต่พรุ่งนี้เป็นงานประจำปี ซึ่งทำกันเป็นประเพณีมานาน เพราะฉะนั้น ขอท่านนายอำเภอ จงอนุญาตให้ซื้อขาย และดื่มสุรากันสักวันหนึ่งเถิด
ทันทีที่พระสาคตะเดินมาบิณฑบาต แต่ละครัวเรือนต่างพากันกล่าวเชื้อเชิญให้ดื่มน้ำสุราชั้นเลิศ พระสาคตะไม่อยากขัดศรัทธา จึงดื่มสุราจากทุกๆ ครัวเรือนที่เขาถวาย เมื่อดื่มมากเข้า ก็เริ่มเมาประคองสติไม่อยู่ เมื่อจะเดินออกนอกเมืองเพื่อกลับวัด ก็เดินโซเซไปมา แล้วล้มกลิ้งเกลือกลงบนพื้นถนน บาตรและอาหารที่บิณฑบาตได้มา กระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง ขณะนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จออกจากเมือง
เรื่องมีอยู่ว่า ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มีเทวดาองค์หนึ่งได้เห็นจุตินิมิต เหงื่อไหลออกจากรักแร้ ทิพยภูษาอาภรณ์จากที่เคยเปล่งปลั่งสว่างไสว ก็เศร้าหมองลงทันตา มีความรุ่มร้อนขึ้นมาในกาย ท่านรู้ชัดว่า ถึงคราวตนเองจะต้องจุติแล้ว จึงเกิดความเสียดายในทิพยสมบัติที่เคยครอบครอง แต่ก็ไม่รู้ว่า จะทำอย่างไรดี จึงจะได้ครอบครองสมบัติเหล่านี้อีก
