เมื่อผมเห็นองค์พระแล้ว ขณะที่ญาติโยมกล่าวคำว่าสาธุๆ ไปตลอดเส้นทาง องค์พระกลางท้องของผมก็สว่างว๊าบขึ้นตามจังหวะของเสียงสาธุการ ในการมององค์พระไปเรื่อยๆ นี่เองครับ
ก้าวแรกที่ผมได้ก้าวลงบนกลีบดอกดาวรวย มันนิ่มมาก จริงๆ ก็อยากให้โยมรู้นะครับว่าพระก็ปลื้ม แต่พระต้องสำรวม พอเดินลอดซุ้มหลวงปู่บนสภาธรรมกายสากล ขนลุกไปหมดเลยครับ
ผู้ที่อยู่เบื้องหลังการจัดงานครั้งนี้ก็คือ อาสาสมัคร V-PEACE แม้ส่วนใหญ่จะยังอยู่ในวัยเรียน วัยรุ่น แต่ก็ตั้งใจมาเอาบุญอย่างเต็มที่ แบบเนี้ยบ เฉียบ เป๊ะ ทุกขั้นตอน
ผมอธิษฐานจิตขออาราธนาหลวงปู่มาเดินนำขบวนพระธุดงค์ พอได้ยินหลวงพ่อเล่าใน DMC ว่ามีคนเห็นหลวงปู่มาเดินนำขบวนจริงๆ ผมฟังแล้วขนลุกซู่เลยครับ รู้สึกว่าตัวเองไม่เสียชาติเกิดที่ได้เดินตามหลวงปู่จริงๆ ผมจึงขอใช้คำว่า “หลวงปู่ คือ ผู้นำขบวนที่แท้จริง" ครับ
ผมเห็นแค่สองอย่างคือ ส้นเท้าของพระเพื่อนที่อยู่ข้างหน้า กับองค์พระภายในที่สว่างไสว พอถึงจุดหมายปลายทางผมรู้สึกเต็มอิ่มและมีความสุขมากๆ จึงรู้ว่านี่แหละคือการเดินธุดงค์ที่แท้จริง
พอผมสัมมาอะระหังไปเรื่อยๆ อยู่ๆ ใจมันรวมเป็นก้อน จนเหมือนมีก้อนพลังกลมๆ อยู่ในท้อง เป็นก้อนที่ทำให้ผมมีปีติ มีความสุขไปตลอดเส้นทางเดินธุดงค์ที่ยาวที่สุดในโลกทั้ง 26 วันเลยครับ
ลูกพระธัมฯ เมืองจันทบุรีชวนกันปลูกดาวรวยนับรวมๆ ได้ถึง 13 ไร่เลยค่ะ แล้วก็เริ่มทะยอยตัดดอกส่งไปที่วัดอย่างคึกคักกันแล้ว โดยหมุนเวียนไปช่วยกันสวนนั้นสวนนี้ค่ะ
ผมไม่ได้เริ่มปลูกดาวรวยจากความพร้อม 100% แต่เริ่มจากหัวใจที่เต็มร้อยครับ ล่าสุดดาวรวยแย่งกันออกดอก จนสามารถเก็บมาถวายคุณครูไม่ใหญ่ในรอบแรกได้แล้ว 35,700 ดอกครับ
การสร้างทุ่งดาวรวยครั้งนี้เป็นการรวมพลังของ บวร คือ บ้าน วัด โรงเรียน ครับ ใช้ที่ดินขนาด 7 ไร่ใกล้ๆ โรงเรียนของคุณครูบุญเกิด ลุประสงค์ ซึ่งเป็นคุณครูเกษียณของโรงเรียนอนุบาลท่าวุ้ง ได้อนุญาตให้ใช้ปลูกดาวรวยอย่างง่ายๆ
การปลูกดาวรวยเป็นกิจกรรมเพิ่มบุญเบิกบานในครอบครัว และเพิ่มความสามัคคีบุญบันเทิงในกลุ่มเพื่อนกัลยาณมิตรด้วย เพราะมีงานบุญที่ไร่ดาวรวยของลูกทุกครั้งที่ปลูกและเก็บดาวรวย
