“การให้” เป็นวัฒนธรรมของคนดี เป็นก้าวแรกของการสร้างบารมีไปสู่อายตนนิพพาน เราในฐานะผู้ให้ ย่อมได้รับความสุข จะเป็นที่รักของมนุษย์ และเทวดาทั้งหลาย
การเดินธุดงค์ธรรมชัยของพระธรรมทายาท รุ่นหนึ่งแสนรูปเข้าพรรษา จังหวัดตาก
วัดเมืองคง จังหวัดศรีสะเกษ จัดพิธีทอดกฐินสามัคคี ประจำปีพุทธศักราช 2553
คนมีบุญนั้น ไม่จำเป็นต้องเพียบพร้อม อาจจะเป็นคนจนหรือคนรวย ไม่จำเป็นต้องเพอร์เฟค คนที่เขามีกรรม สูบบุหรี่กินเหล้า ถ้าเอามาขัดเกลา เขาก็เป็นคนดีได้
พี่น้องชาวดอยที่อยู่รอยต่อจังหวัดตากและจังหวัดเชียงใหม่ ต่างรอคอยวันที่ถนนเส้นนี้จะสำเร็จบริบูรณ์ครับ เดิมในพื้นที่รอยต่อนี้จะมีปัญหาที่แก้ได้ยากคือเรื่องการปลูกฝิ่น การสูบฝิ่น แต่ปัจจุบันนี้เมื่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อและกัลยาณมิตรทั่วโลก ได้เมตตาส่งเครื่องอุปโภคบริโภคมาสนับสนุน ทำให้พี่น้องชาวดอยหลายร้อยคนมาช่วยขุดขยายกระทั่งรถสามารถสวนทางกันได้ วิ่งกันได้สะดวกมาก
ในแต่ละวันชาวปวาเก่อญอจะตื่นแต่เช้า เดินทางเข้าป่าไปหาอาหารจำพวกพืช ผักและผลไม้ มาหล่อเลี้ยงชีวิต และทำกิจกรรมต่างๆ หากวันใดไม่ได้เข้าป่าก็หมายความว่าวันนั้นจะไม่มีอะไรกิน ดังนั้นการที่ชาวปวาเก่อญอมาร่วมสอบ World-PEC…ครั้งนี้ จึงนับเป็นการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ เป็นการเสียสละชีวิตเพื่อรักษาธรรมะ ซึ่งถือเป็นเรื่องที่น่ายกย่องและน่าอนุโมทนาเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อธรรมเทพบุตร เห็นอธรรมเทพบุตรไม่ให้หนทางแน่แล้ว จึงกล่าวว่า ถ้า หากท่านเป็นผู้กระหายในสงคราม ชอบใจในการล้างผลาญ แม้ผู้หลักผู้ใหญ่และครูของท่านที่จะคอย ตักเตือนท่านก็ไม่มี เราธรรมเทพบุตรก็จะขอยอมเป็นผู้ให้หนทางแก่ท่านเอง เราจะไม่ขุ่นมัว แต่จะทำใจให้เปี่ยมไปด้วยความรักและปรารถนาดี
มโหสถบัณฑิตก็ยังมิได้นิ่งนอนใจ ดำริอยู่ในใจว่า “ฐานะ ของเราในยามนี้เท่ากับเป็นผู้พิทักษ์พระเศวตฉัตรของพระราชา ฉะนั้นเราจะมัวเมาประมาทอยู่มิได้เลย ควรจะเร่งทำนุบำรุงแว่นแคว้นให้มั่นคงเป็นปึกแผ่น เพื่อให้วิเทหรัฐทวีความยิ่งใหญ่เกรียงไกรอย่างที่ไม่มีแว่นแคว้นใดเสมอ เหมือน”
เมื่อถึงเวลาสว่าง หลังจากที่กระผมได้พาพี่น้องชาวปวาเก่อญอนั่งสมาธิแล้ว เราจึงออกเดินทางไปยังพื้นที่ที่เราจะทำการขุดขยายถนนเป็นจุดปฐมเริ่มครับ โดยจุดเริ่มต้นขยายถนนนั้นเราเลือกจุดที่ยากและจุดที่อันตรายที่สุดก่อนครับ เป็นยอดเขาหัวโล้นที่ดินมีสภาพเป็นหินเป็นส่วนใหญ่ครับ
