สามีของลูกสมัยเขายังเด็ก อายุ ๓ ขวบ มีนิสัยประหลาด คือ ชอบเด็ดพริกจากต้นมากินเล่นเหมือนขนม ผู้ใหญ่ห้ามแล้วห้ามอีก ก็ยังแอบเด็ดกินบ่อยๆ จนผู้ใหญ่ต้องแอบบี้ลูกมะเขือพวงทาพริกไว้ จึงเลิกกิน
ให้ร่างกายหลังตายแล้ว นักศึกษาแพทย์ก็เอาศพไปศึกษาหาความรู้เรื่องโรคต่าง ๆ เพื่อหาทางรักษาคนไข้คนอื่น ๆ เจ้าของร่างกายจะได้บุญ ก็คงประมาณเท่า ๆ กับให้หนังสือเล่มหนึ่ง ตามหลักถ้าอยากจะได้บุญมาก ๆ ต้องให้ขณะเป็น ๆ คือยังมีชีวิตอยู่ จะได้บุญมหาศาล เพราะเหมือนกับให้ชีวิตเป็นทาน
ชีวิตของเราไม่แน่นอน และเราก็ยังไม่รู้ว่าตัวเราเองจะตายในวันไหน เพราะฉะนั้น ให้ตั้งใจสั่งสมบุญสร้างบารมีให้เต็มที่เต็มกำลัง
สำหรับผู้ที่ได้ศึกษาเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิต หมั่นสั่งสมบุญสร้างบารมีอยู่เป็นนิตย์ ย่อมไม่หวั่นต่อมรณภัยที่อยู่เบื้องหน้า
ย้อนไปในอดีตกาลในยุคสมัยที่พระเจ้าพรหมทัตเสวยพระราชสมบัติปกครองแคว้นพาราณสีอยู่นั้น พระโพธิสัตว์ในยุคนั้นได้บังเกิดเป็นช่างสลักหิน ในเวลานั้นช่างสลักหินผู้นี้ได้เติบโตเจริญวัยเป็นหนุ่มศึกษาวิชาศิลปะจนสำเร็จ
โลกุตรภูมิ คือ ภูมิหรือชั้นที่พ้นจากภพ 3 คือ กามภพ รูปภพ อรูปภพ หมายถึง ระดับจิตของพระอริยบุคคลที่พ้นจากกิเลสโดยเด็ดขาดตามลำดับ และรวมถึงอมตมหานิพพานด้วย
ลูกสาวคนที่ ๒ เป็นโรคเครียด มีอาการทางประสาท คือ หูจะได้ยินเสียงคนพูดด้วยและสั่งให้ทำตามคำสั่ง เช่น เมื่อจะออกไปนอกบ้าน ก็จะมีเสียงบอกไม่ให้ไป ลูกสาวจะกลัวมาก
วันหนึ่งพระเจ้าพิมพิสารทำบุญถวายวัดเวฬุวันให้แก่สงฆ์แล้วก็ไม่ได้กรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลให้ใครอีกเช่นเคย เพราะไม่เคยทำสักที แต่เนื่องจากบุญครั้งนี้มากเป็นพิเศษ เป็นที่รู้กันทั่วไปหลายภพหลายภูมิ พวกเปรตที่เป็นญาติเก่าก็รู้ด้วย และรอรับส่วนบุญอยู่ พอไม่ได้อย่างที่หวังตั้งตารอ ก็นัดกันประท้วง
ใครอยากได้บุญเรื่องถวายน้ำละก็ ขอแนะนำให้เอาน้ำไปถวายเติมให้เต็มแท็งค์น้ำของวัด หรือไปเจาะบ่อบาดาลถวายวัดที่กันดารน้ำจะดีกว่า ถ้าทำแบบนี้รับรองว่าเกิดไปกี่ภพกี่ชาติจะไม่มีวันอดน้ำแน่นอน
