โรงเรียนเตรียมพุทธศาสตร์ ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ จังหวัดปราจีนบุรี จัดพิธีปฐมนิเทศ แก่ผู้ปกครองของสามเณร
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เตรียมจัดพิธีตั้งเปรียญธรรม 3 ประโยค ถวายแด่พระภิกษุสามเณรที่สอบไล่ได้ทั่วประเทศ จำนวน 1,005 รูป
พระเดชพระคุณพระเทพคุณาธาร เจ้าคณะจังหวัดสตูล ประธานฝ่ายสงฆ์กล่าวว่า “การจัดตักบาตร พระภิกษุสงฆ์ 1,000รูปนี้ เป็นการส่งเสริมประเพณีของชาวพุทธ เพราะพระจะอยู่ได้ก็ด้วยการรับบิณฑบาตจากญาติโยม เป็นการปฏิบัติตามคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นเหตุให้เกิดความเลื่อมใสศรัทธาแด่ผู้ที่พบเห็น”
พุทธมามกะหมายถึง ผู้ถึงพระพุทธเจ้าว่าเป็นของเรา นำพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์มาไว้ในใจ นำมาไว้ในตัว ยิ่งนำมาไว้ในตัวเป็นสายเลือดสายเนื้อ เป็นชีวิต ตลอดชีวิตนั่นแหละ คือ เป็นพุทธมามกะแท้
คณะกรรมการจัดงานตักบาตร นำโดย นายธงชัย ลืออดุลย์ รองผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมา ได้ทำพิธีส่งมอบเครื่องอุปโภคบริโภคที่ได้จากการตักบาตรพระ 11,111รูป ตาม โครงการตักบาตรพระ 5แสนรูป 76จังหวัดทุกวัดทั่วไทย ที่ลานขนส่งสินค้า สถานีรถไฟจังหวัดนครราชสีมา โดยมี พลตรีพิเชษฐ์ พิสัยจร ผู้แทนแม่ทัพภาคที่2 เป็นผู้รับมอบท่ามกลางคณะสงฆ์ เจ้าภาพและคณะทำงานร่วมอนุโมทนาบุญในครั้งนี้ด้วย
หลังจากนั้น เป็นช่วงเวลาสำคัญ คือพิธีส่งมอบองค์พระธรรมกาย โดยพระครูปลัดภูเบศ ฌานาภิญโญ ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย เป็นตัวแทนของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ (พระราชภาวนาวิสุทธิ์) และหมู่คณะทำพิธีมอบ และผู้รับมอบได้แก่ พระมาดุลูวาเว โสภิตะ เถโร ประธานสมัชชาสงฆ์แห่งชาติศรีลังกา
อาตมาภาพประทับใจมากที่ผู้จัดงาน ทำได้อย่างเรียบร้อย สมบูรณ์แบบ เป็นที่น่าเลื่อมใสอย่างยิ่ง การแสดงตนเป็นพุทธมามกะนี้ ถือว่าเป็นประเพณีในทางพระพุทธศาสนามาช้านานแล้ว เป็นการประกาศตน แสดงตนแล้วก็ยืนยันว่า เราเป็นชาวพุทธที่สมบูรณ์แบบ ทั้งกาย วาจา และก็จิตใจ ไม่ว่าเราจะไปอยู่ที่แห่งหนตำบลใด อยู่ที่ไหนก็ตาม เราก็คงเป็นชาวพุทธ พร้อมด้วยกาย วาจา ใจ ตลอดไปในที่ทุกสถาน ในการทุกเมื่อ
การสั่งสมบุญเป็นเรื่องใหญ่และสำคัญเรื่องหนึ่งที่พวกเรา จะต้องทำเป็นประจำสม่ำเสมอ ควบคู่ไปกับการทำภารกิจหน้าที่การงาน และการศึกษาเล่าเรียน เพราะบุญเป็นเครื่องหนุนนำให้เราประสบความสำเร็จในชีวิต ในธุรกิจการงานและสิ่งที่พึงปรารถนา ถ้า ไม่มีบุญมาหล่อเลี้ยง ดวงบุญในตัวจะมีน้อย เวลาจะทำสิ่งใดมักจะติดๆ ขัดๆ
ชายคนหนึ่ง...เมื่อเขามีโอกาสได้บวช ก็ซาบซึ้งในพระธรรม อยากจะใช้ชีวิตสมณะเรื่อยไป แต่เพราะภาวะทางเศรษฐกิจ ทำให้กิจการของครอบครัวต้องประสบภาวะขาดทุน เป็นหนี้สินมากมาย ทำให้ต้องลาสิกขา...เขาตั้งหน้าตั้งตาทำงาน จนสามารถใช้หนี้ได้หมด และยังมีเงินก้อนใหญ่เหลือเก็บ แต่เขากลับคิดว่า ตนเองโชคร้าย เพราะเขาอยากจะอยู่ในเพศสมณะมากกว่า
