บุคคลผู้มีปัญญาไม่พึงคบพวกปาปมิตร ไม่พึงคบพวกบุรุษต่ำทราม พึงคบกัลยาณมิตร พึงคบบุรุษสูงสุด
การเดินธุดงค์ธรรมชัยของพระธรรมทายาท ภาคฤดูร้อน รุ่นที่ 38
ตอน บุญลาภครั้งยิ่งใหญ่
ชายคนหนึ่งชอบดื่มเหล้า ฆ่าสัตว์ทำกับแกล้ม ต่อมาป่วยเป็นโรคร้าย ก่อนตายเขาได้มีโอกาสสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว เป็นบุญเดียวในชีวิตที่เขาได้ทำ เมื่อเขาละโลกแล้ว บุญนี้ส่งผลต่อเขาอย่างไร...บุญที่เราสั่งสมไว้ในขณะมีชีวิต ส่งผลต่อเราในปรโลก อย่างไร...ที่นี่มีคำตอบ
พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงอนุปุพพิกถา คือ ตรัสถึงการให้ทานว่าเป็นสิ่งที่ควรทำ เพราะเป็นการขจัดความตระหนี่ออกจากใจ จะได้เป็นบุญกุศลติดตัวข้ามภพข้ามชาติ เกิดมากี่ภพกี่ชาติจะได้ไม่ต้องลำบากในการทำมาหากิน จะได้สร้างบารมีได้อย่างสะดวกสบาย แล้วจึงตรัสเรื่องการรักษาศีล ซึ่งเป็นบ่อเกิดแห่งคุณความดีทั้งมวลที่จะทำให้มีความสุข ความบริสุทธิ์ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
จากชีวิตครอบครัวที่ล้มเหลวในครั้งแรก ทำให้เขาได้มาพบกับภรรยาคนปัจจุบัน ซึ่งเป็นผู้ที่ทำให้เขาได้มารู้จักกับพระพุทธศาสนา จนได้มาเจอกับหมู่คณะ และได้ปฏิบัติธรรมจนเห็นองค์พระภายใน...คำถามสำหรับคนอ้วน ทำไมจึงอ้วนเอาอ้วนเอา เป็นเพราะวิบากกรรมใดหรือไม่...ผู้ที่ใส่รองเท้า ขึ้นไปเหยียบและปีนป่ายขึ้นไปบนซากเจดียสถาน วิหาร และสถูปโบราณ จะมีวิบากกรรมอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
หลังจากนั้น เป็นช่วงเวลาสำคัญ คือพิธีส่งมอบองค์พระธรรมกาย โดยพระครูปลัดภูเบศ ฌานาภิญโญ ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย เป็นตัวแทนของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ (พระราชภาวนาวิสุทธิ์) และหมู่คณะทำพิธีมอบ และผู้รับมอบได้แก่ พระมาดุลูวาเว โสภิตะ เถโร ประธานสมัชชาสงฆ์แห่งชาติศรีลังกา
อาจจะมีคนคิดว่า การเข้าวัดฟังธรรมเป็นเรื่องของสว. (สูงวัย) แต่ชาวศรีลังกาไม่คิดเช่นนั้น เพราะลูกเด็กเล็กแดงในประเทศนี้ จะตามพ่อ-แม่ไปวัดตั้งแต่ยังเป็นทารก รวมทั้งยังถืออุโบสถศีลตามพ่อ-แม่ด้วย โดยเด็กๆจะถือศีลแปดจนถึงเวลา 6โมงเย็นของทุกวันพระ แม้เมื่อย่างเข้าสู่วัยรุ่น ก็จะไปวัดกับเพื่อนๆ
ตัวอย่างของการใช้ปัญญารักษาตัวรอด มีสติปัญญาสามารถนำพาตนให้รอดพ้นภัยพิบัติได้ ดังนั้นปัญญาจึงเป็นรัตนะของนรชนทั้งหลาย โดยเฉพาะปัญญาที่จะช่วยนำพาเรา ให้หลุดพ้นจากทุกข์ในอบายภูมิ ให้ได้เวียนวนสร้างบารมีอยู่เฉพาะในสุคติภูมิอย่างเดียว