ขณะนี้สถานการณ์ชิงหมื่นองค์จากทุกทวีปทั่วโลกกำลังจะสุกงอม ชนิดที่ชัยชนะมาจ่อที่ปลายจมูก ต่างฝ่ายต่างทุ่มเทกันสุดฤทธิ์ชนิดเทหน้าตัก ไม่ขยักฤทธิ์ให้ชีวิตต้องหงอยเหงา ต้องจับตาดูให้ดีว่า ระหว่างยุโรป อเมริกาและญี่ปุ่น ใครจะคว้าธงหมื่นได้ก่อนกัน
สามเณรเดินต่อไป เห็นช่างศร กำลังเอาลูกศรลนไฟ เล็งดูด้วยหางตา แล้วดัดให้ตรง จึงเรียนถามพระเถระด้วยความอยากรู้ ตามประสาเด็กอายุ ๗ ขวบ ที่มีบารมีแก่กล้า เมื่อได้คำตอบแล้ว ก็ตรึกธรรมะไปว่า ถ้าสามารถดัดลูกศรที่ไม่มีจิต ให้ตรงได้ ทำไมหนอ คนซึ่งมีจิตแท้ๆ จึงไม่สามารถบังคับจิตของตนเองได้"
ชีวิตในวัยเด็ก เขาต้องประสบอุบัติเหตุหลายครั้ง เกิดในครอบครัวเกษตรกรที่ยากจน คุณพ่อชอบดื่มเหล้า เมื่อเมาแล้วมักจะทะเลาะกับคุณแม่เป็นประจำ เมื่อทำร้ายคุณแม่ไม่ได้ก็หันมาทำร้ายลูกแทน...เมื่อได้เจอกับหมู่คณะ เส้นทางการสร้างบารมีจึงได้เริ่มขึ้น เขารับบุญที่ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ ตั้งแต่ยุคบุกเบิกจนถึงปัจจุบัน...ที่เขาแก้วเสด็จแห่งนี้ ในทุกวันพระขึ้น 15ค่ำ จะมีหลายคนเห็นดวงไฟกลมๆ สว่างๆ ลอยไปลอยมา อันเป็นที่มาของชื่อ “เขาแก้วเสด็จ”
ประสบการณ์บุญของคุณบำเพ็ญ นามวงษ์ ที่สานฝันเป็นจริงได้ด้วยบุญ จากชีวิตแร้นแค้น กลายเป็นเศรษฐีใจบุญค้ำจุนพระพุทธศาสนา
ศึกษาผลแห่งกรรมดีและกรรมชั่ว สาเหตุที่แท้จริงของความสุขและความทุกข์
บัดนี้เวลาที่คุณครูไม่ใหญ่ได้ต่อให้ก็นับถอยหลังไปทุกขณะ โดยเฉพาะขุนรบแคนาดาไม่ว่าจะหลับตาลืมตาก็ภาวนาว่า “สร้างพระปิดเจดีย์ๆ” และมีจดหมายน้อยมาเล่าเรื่องราวความอัศจรรย์แห่งบุญมาถวายคุณครูไม่ใหญ่ 2 ฉบับ ดังนี้ค่ะ
我是法身寺的义工，在佛历2527年首次参加法身寺在我家乡─雷府所主办的三日静坐班。当天看到出家人引导许多居士静坐，令我印象深刻。当我从中得到启示：“ 静坐是国际化的善行，人人都可以静坐！”的道理后，便一直参与寺院的活动了。
ตลอดเวลา 7 เดือนหลังแต่งงาน แม่ไม่ยอมให้พ่อแตะเนื้อต้องตัวเลย พ่อไม่ทราบจะทำอย่างไร เลยย้ายบ้านไปอยู่ใกล้ๆบ้านลุง(พี่ชายของพ่อ) ซึ่งมีย่าอยู่ด้วย ต่อมาแม่ได้เห็นว่า ย่า ลุงและคนในครอบครัวล้วนแต่นิสัยดี แม่ก็เลยยอมมีความสัมพันธ์กับพ่อ แต่ก็เป็นบางครั้งเท่านั้น ส่วนใหญ่จะแยกกันนอน
“เราคือผู้ออกแบบชีวิต...เราลิขิตชีวิตเราเอง”...ติดตามเรื่องราวของครอบครัวนักสร้างบารมีครอบครัวหนึ่ง...พ่อบ้าน ต้องเสียคุณแม่ไปตั้งแต่เกิดมาได้แค่ 7วัน ต้องอาศัยน้ำนมของคนอื่น...ลูกชายถูกสายรกพันคอถึง 2 รอบตั้งแต่ยังอยู่ในท้อง...ลูกสาว ที่มีนิสัยเหมือนผู้ชาย...หลานชาย ที่เคยเรียนเก่ง เป็นเด็กดี ต้องไปติดยาเสพติด และฆ่าตัวตายในที่สุด...
When I ask my business associates to come to temples, they always refuse with the reason that religions teach people to be contented and equable, and that doesn’t go well with the business life. Would you please give us explanation in order to solve this misunderstanding?
