ขัลลฏิยชาดก เป็นเรื่องความหลงผิดของสตรีนางหนึ่ง ซึ่งนางหลงประกอบมิจฉาชีพและทำจนคุ้นชิน ความสำนึกในบาปบุญคุณโทษก็หมดสิ้นไป เมื่อได้มาในสิ่งที่ต้องการ ก็ยิ่งหลงทำผิด ทำบาปเพิ่มมากยิ่งขึ้น จนเป็นเหตให้นางไปเกิดเป็นนางเวมานิกเปรต
พระท่านเดินรับบิณฑบาตจากหลายบ้านจนของล้นบาตร ก็เพื่อรักษาศรัทธาญาติโยม ส่วนโยมก็ควรเห็นใจพระ อย่าให้ท่านหอบหิ้วจนทุลักทุเลเลย
ที่พักอาศัยของดิฉันมีหนูมาทำลายข้าวของอยู่เสมอ ดิฉันเอาข้าวสารที่ทางเทศบาลแจกให้ไว้เบื่อหนู ไปวางทิ้งตามที่ต่าง ๆ หนูมันมากิน แล้วก็ตายไป อย่างนี้จะผิดศีลข้อ ๑ ไหมคะ? โดยที่ดิฉันไม่ได้บังคับมันให้มากิน
การตรากฎหมายแต่ละข้อให้คิดให้มาก เพราะคนที่ตรากฎนั้นต้องแบกบาป รับบาปเอาไว้ ผู้พิพากษาไม่ได้แบกรับอะไรมาก ยกเว้นผู้พิพากษาที่แกล้งเขา หรือไม่ได้แกล้ง แค่ตัดสินไปตามเนื้อหานั้น แต่มีใจยินดีให้มันตายไปซะ ก็เป็นการอนุโมทนาบาปไป
พวกชายโสดจำนวนไม่น้อยมีความเชื่อว่า การไปเที่ยวผู้หญิงโสเภณีไม่น่าจะเป็นการผิดศีลข้อ ๓ เพราะไม่ได้นอกใจใคร และหญิงนั้นก็สมัครใจด้วย ความเชื่อเช่นนี้ถูกต้องหรือไม่
ศีลไม่ว่าข้อใด ถ้าผิดเป็นประจำ ก็ยากที่จะเข้าถึงธรรมกายในตัวได้ แม้ผิดเพียงข้อเดียวเป็นประจำ เช่น ฆ่าสัตว์ทุกวัน ก็ไม่มีทางเข้าถึงธรรมกาย
ในประเทศแถบยุโรป อากาศนาวจัด มีความจำเป็นต้องดื่มเหล้า หรือเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ เพื่อเพิ่มความอบอุ่นให้ร่างกาย ที่เรียกว่าดื่มเหล้าแก้หนาว อย่างนี้ถือว่าผิดศีลข้อ ๕ หรือเปล่า
ไวน์ เป็นเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์น้อยก็จริง แต่ก็เป็นของมึนเมาชนิดหนึ่ง ดื่มเป็นประจำ เพื่อกระตุ้นน้ำย่อยให้เจริญอาหารหรือเพื่ออะไรก็ตาม ดื่มไม่ช้าไม่นานก็ติด ติดไวน์ไม่นานต้องวายวอดแน่ เพราะไวน์ราคาแพงไม่ใช่เล่น ได้ยินว่าไวน์บางขวดราคาเป็นหมื่น
คนค้าขายเหล้าโดยทั่วไปเขาขาดคุณธรรม คือเมตตาจิต เห็นแก่จะได้ฝ่ายเดียว แล้วก็เลยตั้งหน้าตั้งตาขายไปทั้งเหล้าทั้งบริการด้วยบาปที่ขาดเมตตาจิตนี้ ไม่ว่าชาตินี้ชาติไหน ถ้าตกทุกข์ได้ยากเมื่อไร จะไม่มีคนยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ
ศีลข้อที่หนึ่ง คือเว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ที่มีลมปราณ คือเริ่มมีลมหายใจ ถ้าไข่ที่เราซื้อมาเป็นไข่ที่ฟักไม่ได้เลย หรือฟักไม่เป็นตัว ก็ไม่ได้ผิดอะไร