ลูกเอ๋ย ความฉิบหายย่อมขยายวงออกไป เมื่อคบหากับคนพาลมากไป เจ้าอย่าได้สังคมกับคนพาลเลย เพราะการอยู่ร่วมกับคนพาลมีแต่ทุกข์ร่ำไป เหมือนอยู่ร่วมกับศัตรูนั้นแหละ
คำถาม : โยมได้แต่งงานกับชาวเนเธอร์แลนด์มีบุตรได้หนึ่งคน ต่อมาสามีของโยมติดกัญชา โยมจึงพาลูกสาวหนีแล้วมาอยู่กับพี่สาวที่สวิตเซอร์แลนด์และได้พบสามีคนปัจจุบัน ตอนที่โยมหนีมาโยมยังไม่ได้หย่าขาดทางกฎหมายกับสามีเก่า แต่โยมได้อยู่กินกับสามีใหม่จนมีลูกหนึ่งคน คำถามคือ ตั้งแต่โยมหนีมาโยมได้ถือว่าภาวะความเป็นสามีภรรยากับสามีเก่าสิ้นสุดลงแล้ว อย่างนี้ถือว่าโยมทำผิดศีลข้อสามหรือเปล่าคะ ถ้าผิดต้องแก้อย่างไร?
คำถาม : พระอาจารย์คะ เวลาเราไหว้เจ้าที่แต่ไม่ได้จุดธูป เจ้าที่จะได้รับของไหว้ไหมคะ?
ดิฉันเป็นแม่ค้าทำขนมขาย เข้าวัดมานาน แต่ไม่เคยมีประสบการณ์จากการ “สัมมา อะระหัง” พอดีหลวงพี่ปรเมษฐ์ (พระอาจารย์ปรเมษฐ์ ปรมสจฺโจ) มาแนะนำเรื่องการภาวนา “สัมมา อะระหัง” ทำแล้วการค้าขายดีขึ้น หรือเวลาเจอเหตุการณ์อะไรที่อาจจะทำให้ใจตก ดิฉันก็จะภาวนา “สัมมา อะระหัง ๆ” ตลอด
คำถาม : การที่มีคนมาชวนให้เราทำบุญ แล้วเราตัดสินใจทำเพราะคำชวน กับการทำบุญเองโดยไม่มีใครมาชวน อย่างไหนได้บุญมากกว่ากันคะ แล้วคนชวนเขาจะได้บุญจากเราไหมคะ?
วันที่ใครๆก็รอคอย แม้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตปองโกล ดร. จานิล ปุถุเจรี ท่านกล่าวว่า “ขอบคุณที่เชิญผมมาร่วมงานนี้ วันนี้นับเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่จะมีวัดใหม่ในเขตปองโกล ซึ่งจะเปิดโอกาสให้กับชาวเมือง ได้มาสักการะ ได้พบกับความสงบ และ เครื่องนำทางของชีวิต ผมขอแสดงความยินดี และพร้อมที่จะสนับสนุนงานของวัดต่อไปในอนาคต”
ร่วมจัดพิมพ์หนังสือ "โอวาทคุณครูไม่ใหญ่" ในโอกาสวันธรรมชัยที่ 27 สิงหาคม พ.ศ.2558 โทร. 089-453-9494, 089-628-7915, 083-540-6511
พระทวี เตชโสตฺถิโก อายุ 28 ปี ก่อนบวชทำอาชีพรับซื้อของเก่ากับโยมพ่อ ได้อุปสมบทที่วัดพิพิธประสาทสุนทร จังหวัดฉะเชิงเทราในโครงการบวชพระหนึ่งแสนรูปทุกหมู่บ้านทั่วไทย รุ่นเข้าพรรษา
การได้ประโยชน์เป็นสิ่งสำคัญ แต่มีบางถ้อยคำแม้เราได้ประโยชน์ก็ไม่ควรพูด ถ้อยคำที่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน แม้เราจะได้ประโยชน์ก็ไม่สมควรพูด
“เหล่าพราหมณ์เอ๋ย ถ้าสัตว์ทั้งหลายพึงรู้อย่างนี้ว่า ความเกิดมี ของชาติภพนั้น เป็นทุกข์เช่นนี้ สัตว์จึงไม่ควรฆ่าสัตว์ เพราะผู้มีปกติข้าสัตว์ ย่อมได้รับความเศร้าโศก ด้วยต้องเสวยมหันตทุกข์ตลอดกาลนาน เหล่าพราหมณ์เอ๋ย ผู้ทำสัตว์อื่นให้เจริญ ย่อมได้ความเจริญในชาติสมภพ เมื่อเบียดเบียนสัตว์อื่นย่อมได้รับการเบียดเบียนเช่นกัน ดังนี้จึงไม่ควรฆ่าสัตว์อื่น อีกอย่างหนึ่ง ทุกท่านล้วนได้เห็นแล้วว่า แพะนี้เศร้าโศกแล้วเพราะมรณะภัยฉันใด ผู้มีปกติฆ่าสัตว์ ย่อมเศร้าโศกตลอดกาลนานฉันนั้น ดังนี้แล้วไม่ว่าผู้ใดก็ตาม จึงไม่ควรกระทำกรรมคือ ปานาติบาต ไม่ควรฆ่าสัตว์ด้วยเหตุผลดังนี้”
