เพราะตอนนี้สังคมขาดศีลธรรม คนขาดจิตสำนึก สังคมก็เลยเฟะ ในฐานะที่ลูกเป็นครูและเป็นผู้บริหาร เราต้องเริ่มต้นนับหนึ่งที่ตัวเรา ถ้าเราไม่นับหนึ่ง สอง...สาม...ก็จะไม่มี ลูกคิดว่าสิ่งที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อทำ โดยการเป็นผู้ที่ดำริและเริ่มต้นนับหนึ่งก่อน ตอนนี้ได้ทำให้เกิดแรงบันดาลใจให้กับลูกและคุณครูเป็นจำนวนมาก ที่จะช่วยกันก้าวเดินต่อไป
คนที่มักโกหกหลอกลวงอยู่ ทั้ง ชีวิตจะเต็มไปด้วยความหวาดระแวง เพราะต้องเสกสรรปั้นแต่งคำพูดตลอดเวลา ต่อหน้าอย่างหนึ่ง หลับหลังก็วางตัวอีกอย่างหนึ่ง ชีวิตในบั้นปลายย่อมไม่พ้นความทุกข์ทรมานจากการกระทำนั้น แม้ละโลกนี้แล้ว ยังต้องทุกข์ทรมานอยู่ในอบายภูมิ ผู้ที่ทำผิดเช่นนี้ หากได้ครูบาอาจารย์ที่เปี่ยมด้วยมหากรุณาช่วยแก้ไข ก็จะสามารถเอาตัวรอดได้
หนึ่งปีที่ผ่านมา กับการเติบโตไปพร้อมๆกับชุมชนของเรา ในมหานครโจฮันเนสเบิร์ก ทุกคนในโจเบิร์ก ไม่ได้เป็นแค่ “ส่วนหนึ่ง” ของความสำเร็จ แต่ว่า “ทุกคน” คือ “ทั้งหมด” ของความสำเร็จ ในการสร้างสันติภาพ ซึ่งยากที่จะบังเกิดขึ้นได้ ในทวีปแอฟริกา แต่สิ่งนี้ไม่ใช่ความฝัน แต่จะเป็นความจริงขึ้นสักวัน
เมื่อนั่งเสร็จทุกคนพูดเหมือนกันว่า “Peaceful” รู้สึกสงบภายใน อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และเพื่อนก็บอกว่า “ศูนย์กลางกาย นี่ล่ะ คือแหล่งรวมของความสุขภายในอย่างแท้จริง” บาทหลวงจาก ยูนิตี้ เชิร์ช บอกว่า จะนิมนต์พระไปนำปฏิบัติธรรมที่โบสถ์ทุกวันเสาร์ตอนเย็นด้วย
ผมภาวนาให้มีโอกาสได้ทำข่าวดีๆ ในประเทศนี้สักครั้ง แต่ดูเหมือนว่าทุกข่าวจะเป็นข่าวร้ายไปแล้วทั้งสิ้น ยิ่งได้เห็นสภาพความทุกข์ยากด้วยตนเอง ทำให้ผมคิดว่าจะเป็นคนขาวหรือคนดำก็มีความทุกข์ไม่แตกต่างกัน น่าสงสารเหมือนกัน คนหนึ่งมีทุกข์เพราะถูกจ้องปองร้าย ส่วนอีกคนทุกข์เพราะไฟแค้นสุมอก คอยเผาทำร้ายตัวเองอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะสิ้นสุด
เรื่องราวในอดีตของนักรบแห่งกองทัพธรรม...จากชีวิตที่ผิดพลาด คบคนพาล, ดื่มเหล้า จนทำให้แม่ผู้ให้กำเนิดต้องอดหลับอดนอนเพราะความเป็นห่วงลูกชาย ในเวลาที่เมาแล้วไม่กลับบ้าน หลายครั้งที่ทำให้แม่ต้องร้องไห้...เคยมีชีวิตเฉียดตายหลายครั้ง แต่ก็รอดมาได้ ต่อมา เมื่อได้บวชในพระพุทธศาสนา ในที่สุดได้ตัดสินใจครองผ้ากาสาวพัสตร์จนถึงปัจจุบัน...และกับคำถาม ในระหว่างบวชท่านเคยป่วยเป็นมะเร็งในช่องท้อง แต่ต่อมาก็หายเป็นปกติ...วิบากกรรมใดทำให้ท่านเป็นโรคนี้ หายได้เพราะเหตุใด จะกลับมาเป็นอีกหรือไม่...ที่นี่...มีคำตอบ
ตั้งแต่วันนั้นลูกก็ได้นั่งสมาธิอย่างต่อเนื่อง เพียงปล่อยใจให้ว่างๆ ไม่คิดอะไร ร่างกายของลูกหายไป แล้วก็ มองเห็นองค์พระท่านผุดขึ้นมาอย่างง่ายๆค่ะ องค์พระท่านอยู่กลางท้องของลูกตลอดท่านไม่หายไปไหน ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด มองเมื่อไหร่ องค์พระก็ปรากฏ ใสสว่าง งดงาม ตลอดค่ะ
