ตั้งแต่บวชมา อาตมามีความสุขในเพศสมณะตลอดทั้งวันทั้งคืน จิตใจโปร่งโล่งเบาสบาย ไม่มีความกังวลใดๆเลย และทำความเพียรตลอดเจ็ดวัน พอถึงวันที่แปดจึงได้สำเร็จกิจอันสูงสุดในพระพุทธศาสนา อยู่จบพรหมจรรย์ เป็นผู้ไม่เคยยินดีในลาภสักการะสรรเสริญ ไม่เคยมีอาพาธเลยแม้แต่น้อย จึงไม่ต้องแสวงหายามารักษาสรีรยนต์นี้
จริงหรือที่ว่า ชื่อนั้นมีผลต่อธุรกิจการงาน ชีวิตความเป็นอยู่ของคนเรา แล้วจำเป็นหรือไม่ที่เราจะต้องไปเปลี่ยนชื่อใหม่เพื่อความเจริญรุ่งเรืองของตน แ้ล้วชื่อความความสำคัญกับตัวเราอย่างไร ?
นายพรานก็มีใจอ่อนโยน เกิดหิริโอตตัปปะ ได้คิดว่า "รางวัล และยศจากพระราชาจะมีประโยชน์อะไร ถ้าเราทำร้ายสัตว์ผู้มีคุณธรรมเช่นนี้ แผ่นดินจะต้องสูบเรา หรือสายฟ้าจะต้องฟาดลงบนกระหม่อมของเราเป็นแน่"
ธรรมดาบัณฑิต เห็นคนไขน้ำเข้านา เห็นช่างศรดัดลูกศร ให้ตรง เห็นช่างถากไม้แล้ว ย่อมถือเอาเหตุนั้นเป็นอารมณ์ มีปัญญารู้แจ้งแทงตลอดในอรหัตตผลได้ เหมือนเรื่องบัณฑิตสามเณร
บรรยากาศงานบุญทอดกฐินในโครงการกฐินสามัคคีทั่วไทย 30,000 วัด โดยคณะศิษยานุศิษย์ บูชาธรรม 81 ปี หลวงพ่อธัมมชโย ณ วัดดอกไม้ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดพระธรรมกายมินเนโซตาจัดงานบุญวันอาทิตย์ มีการสวดมนต์ ปฏิบัติธรรม และถวายกองบุญข้าวสาร พร้อมพิธีต่างๆ เพื่อสร้างบารมีและสนับสนุนพระพุทธศาสนา
ศูนย์ปฏิบัติธรรมพระมงคลเทพมุนี จังหวัดสุพรรณบุรี ได้จัดโครงการบรรพชาและอุปสมบทหมู่บูชาธรรม 138 ปี พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) รุ่นที่ 6
ข้าแต่มหาราช ข้าพระองค์เมื่อเบื่อชีวิตปุถุชนก็เอาจอบฝั่งดินไปเป็นฤาษี ครั้นเบื่อหน่ายเพศบรรพชิตก็สึก เป็นเช่นนี้มา ๖ ครั้งแล้ว สุดท้ายข้าพระองค์ได้นำตัวตั้งของกิเลส คือจอบคู่ชีวิตเล่มนี้ขว้างทิ้งลงแม่น้ำ ข้าพระองค์หันหลังเขวี้ยงมันไป เพื่อจะได้ไม่พบเห็นจุดที่มันจมอยู่อีกต่อไป และข้าพระองค์ก็ตัดขาดกิเลสกับมันแต่บัดนั้น
นางแมวเดินย่องเข้าไปใต้กิ่งไม้ที่พญาไก่ป่าเกาะอยู่ มันพยายามพูดหลอกล่อให้ไก่ป่าตายใจไม่ทันได้ระวังตัวแล้วจะตะครุบกินเป็นอาหาร “ พ่อไก่ผู้สง่างาม ผู้มีขนสีแดงเป็นประกาย เจ้าลงมาจากกิ่งไม้เถอะ เรามีเรื่องจะพูดคุยกับท่าน ”
ต่อจากตอนที่แล้ว.....สำหรับบุพกรรมที่ทำให้คุณอาต้องมาป่วยและเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งที่ลำคอนั้น ทั้งนี้ก็เป็นเพราะวิบากกรรมที่คุณอาได้เคยทำผิดทำพลาดเอาไว้ในพุทธันดรที่ผ่านมาได้ช่องตามมาส่งผล เรื่องก็มีอยู่ว่า...
