ในการเรียน DOU ของกระผม กระผมต้องใช้ความเพียรมากกว่าคนอื่นๆ เพราะจอตาของกระผมเสีย ไม่มีทางรักษา ทำให้กระผมไม่สามารถมองเห็นตัวหนังสือได้ชัด กระผมจึงต้องใส่แว่นตาที่หนาเตอะ เวลาจะอ่านหนังสือหรือทำข้อสอบ กระผมจะต้องใช้แว่นขยายส่องดูตัวหนังสือไปทีละตัว
ในการรับปริญญาครั้งนี้ ผมว่าไม่ใช่เป็นการจบการศึกษาที่สิ้นสุด แต่เป็นจุดเริ่มต้นของการศึกษาในธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อย่างถูกต้องครับ ซึ่งการเรียนในทางโลกนั้นเป็นการเรียนแล้วตัน เรียนแล้วหมด แต่ในการศึกษาที่ DOU เป็นการเรียนที่ ยิ่งเรียนยิ่งรู้ ยิ่งลึก ไม่มีวันหมด
ตอนนี้ผมไม่ต้องศึกษาความรู้ต่างๆจากหนังสือแล้วครับ เพราะศูนย์กลางกายของผมเอง เป็นหนังสือที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก ที่เราสามารถอ่านมันได้ด้วยการทำใจ หยุดนิ่ง หากมีปัญหาอะไรเพียงทำใจนิ่งๆเฉยๆผมก็พบวิธีแก้ไขครับ
