ด้วยความรักที่เขามีต่อภรรยา ทำให้เขาพยายามที่จะยื้อชีวิตของเธอไว้ แม้แพทย์จะลงความเห็นว่า เธอไม่รอดแน่ เธอป่วยหนักจนโอกาสรอดเหลือน้อยมาก แม้จะต้องเสียเงินเสียทองสักเท่าใด เขาก็ตั้งใจที่จะทำให้เธอจนถึงที่สุด...และมาร่วมกันศึกษาชีวิตของนักสร้างบารมี ผู้ยอมอุทิศตนทำงานเพื่อพระศาสนา เส้นทางการสร้างบารมีของเธอเป็นอย่างไร เมื่อมีอุปสรรคในการสร้างบารมี เธอทำอย่างไร
คุณครูเบญจา ปัญญาคม อายุ 53 ปี ครูดีเด่นแห่งเมืองย่าโม ที่ได้ย้ายไปตั้งรกรากไกลถึงเดนมาร์ค เธอมีทั้งชีวิตและวิญญาณของความเป็นครูที่หวังให้ศิษย์นั้นเติบโตมาเป็นผู้ใหญ่ที่ทั้งเก่งและดี เธออยู่ไกลถึงเดนมาร์ค แต่เธอก็ได้พบกับคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง...
เนื่องจากความยากจน ทำให้เธอต้องตัดสินใจยึดอาชีพค้าประเวณี...เธอผ่านการมีสามีมาหลายครั้ง และในทุกครั้งก็ไม่ได้เจอคนที่ดีดังที่หวังเอาไว้...ท้ายที่สุด เธอได้ไปขายบริการที่ต่างประเทศ...ต่อมา เมื่อบุญเก่าส่งผล เธอจึงมีโอกาสได้เจอหมู่คณะ...เธอจะหาทางออกที่ดีให้กับชีวิตของเธออย่างไร...ที่นี่มีคำตอบ
เหมือนที่หลวงพ่อสอนว่า การปฏิเสธบุญ คือ การปฏิเสธความรวย ทำให้ลูกบอกกับตัวเองใหม่ว่า ต่อไปเราจะต้องไม่ปฏิเสธบุญทุกอย่าง
ลูกก็ต้องพยายามทำหน้าที่ของแพทย์ให้สมบูรณ์ ด้วยการรักษาทั้งกายและใจของผู้ป่วยด้วย คือ ทางกายลูกก็รักษาไปตามหลักวิชาของแพทย์ , ส่วนทางใจก็ให้แนะนำผู้ป่วยให้รู้ว่าโรคทั้งหลายล้วนเกิดจากวิบากกรรมทั้งสิ้น , และคนเรามีความเจ็บ, ตายเป็นธรรมดา , ดังนั้นก็ให้แนะนำผู้ป่วยให้รักษาใจด้วยการ ระลึกนึกถึงบุญที่ได้ทำมา แล้วสวดมนตร์เจริญสมาธิภาวนา , ถ้าลูกทำได้อย่างนี้ ลูกก็จะได้ชื่อว่าเป็นหมอพระโพธิสัตว์จ่ะ !
เรื่องราวของสาวชาวพม่า เธอหนีออกจากบ้านตั้งแต่อายุ 15-16 ปี ด้วยเงินติดตัวเพียง 1 บาท เพราะน้อยใจว่าพ่อ-แม่ไม่รัก …ชีวิตพลิกผัน ต่อมาเธอกลายเป็นเจ้าของกิจการสถานให้บริการทางเพศ …เธอหลงไปเชื่อเรื่อง สิงๆ ทรงๆ เสียเงินไปหลายล้านบาท … กลับตัว กลับใจ หันมาสร้างบุญ สร้างบารมี ได้ก็ด้วย DMC…
มีภาษิตโบราณกล่าวว่า คุณค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน แต่ถ้าผลของงานเป็นสิ่งทำลายสังคม และมนุษยชาติ เช่น อาชีพผลิต และค้าขายอาวุธ ค้าขายมนุษย์ ค้าขายของมึนเมา คนที่อยู่ในวงจรมิจฉาอาชีวะอย่างนี้ มีคุณค่าจริงหรือ?
ลูกชื่อ ครูมลิวัลย์ บุญล้น จบเอกคอมพิวเตอร์และปริญญาโทบริหาร แต่สอนภาษาไทย อยู่โรงเรียนวัดยายร่ม เขตจอมทอง กรุงเทพมหานครเจ้าค่ะ
การปล่อยสัตว์ปล่อยปลา จะได้บุญเสมอไปหรือค่ะ ได้ทราบว่าในที่บางแห่งมีคนจับนกมาขัง แล้วให้กินยาเสพย์ติด สักพักหนึ่งก็เอามาขาย คนซื้อนกติดยามาปล่อยหวังจะได้บุญ แต่นกมันติดยา ปล่อยแล้วก็บินกลับไปหาคนขายอีก ทราบว่านกตัวหนึ่งๆ ขายได้หลายรอบ อย่างนี้บุญที่เราปล่อยสัตว์ จะกลายเป็นบาปหรือเปล่าเจ้าค่ะ?
