หลายๆคนมาถามลูกว่า “งานนี้จัดยากไหม จัดขบวนรถไฟเนี่ย” ลูกก็ขอตอบตามตรงแบบคนใต้ว่า “มันไม่ยากและก็ไม่ง่ายค่ะ” สำคัญว่าถ้าเราใจถึงหรือเปล่า แต่ที่สำคัญบุญต้องถึงด้วย เคล็ดลับของทีมงาน คือ เราต้องนึกถึงบุญ นึกถึงพระพุทธเจ้า นึกถึงมหาปูชนียาจารย์ ด้วยใจที่เราบอกว่าไม่มีข้อแม้ ข้ออ้าง หรือเงื่อนไข เหมือนที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อสอนลูกๆเสมอว่า “ความสำเร็จอยู่ที่ใจของเรา” ซึ่งก็เป็นอย่างนั้นจริงๆเจ้าค่ะ
วัดฝอกวงซัน ปฐมเจ้าอาวาสวัดฝอกวงซัน คือ พระธรรมาจารย์ซิงหวิน ได้เคยเดินทางมาวัดพระธรรมกายและเซ็นสัญญาเป็นวัดพี่วัดน้องกับคุณครูไม่ใหญ่ ในวันมาฆบูชาปีพ.ศ.2537 ปัจจุบันเป็นวัดที่มีความสามารถในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ได้ผลดีที่สุดในไต้หวัน มีนักบวช 1,200รูป
ปี พ.ศ.2506 หลังจากรัฐบาลที่นำโดยนายโงดินห์เดียม (ซึ่งนับถือคริสต์ และกดขี่ชาวพุทธอย่างรุนแรง) พ้นจากอำนาจแล้ว ระยะนั้น เวียดนามใต้ มีวัด 4,766วัด ในจำนวนนั้นเป็นวัดเถรวาท 400กว่าวัด พระภิกษุเถรวาทกว่า 300รูป ส่วนใหญ่มีเชื้อสายเขมร โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ วัดเชตวัน กรุงโฮจิมินห์ ซิตี้ (ไซ่ง่อน
นึกถึงมาไซ ที่อยู่ในบ้านโครงไม้แล้วมีมูลวัวมาปะแห้ง ส่งกลิ่นให้ผู้มาเยือนต้องผงะ ภายในบ้านก็ปูด้วยมูลวัวเอามาทำเป็นแผ่นๆ ปูเป็นพื้น และมีแหล่งน้ำไกลบ้านต้องเดินเท้าถึงหนึ่งวัน ไม่มีไฟฟ้า อยู่ท่ามกลางดงสิงโต และโรคภัยไข้เจ็บมากมายที่มีในป่า และกว่ามาไซจะได้เงินมาแต่ละ ชิลลิ่ง ก็ลำบาก 5ปีถึงได้เงินครั้งหนึ่ง 5ปีถึงมีอาหารกินอิ่ม
