ลูกจะภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อยๆ แตะใจเบาๆ ที่ศูนย์กลางกายจู่ๆ ก็เห็นดวงแก้วใสๆ ขนาดเล็ก อยู่ตรงกลางของดวงแก้วขนาดใหญ่ สว่างจ้า แต่ไม่แสบตาค่ะ แล้วก็มีรัศมีแผ่ออกมาคล้ายพระอาทิตย์ทรงกลด ตอนนั้นรู้สึก สบาย โล่ง และมีความสุขค่ะ
หนูนึกนิมิตเป็นองค์พระ ภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อยๆ องค์พระก็ชัดใสขึ้น สว่างขึ้น ขยายใหญ่ขึ้นจนคลุมตัวหนู แล้วหนูก็ทำความรู้สึกว่าตัวเราและองค์พระเป็นคนๆ เดียวกัน รู้สึกเบาสบายมากค่ะ
พอประคองใจไปเรื่อยๆ หนูก็เห็นองค์พระแก้วใสขยายออกมาจากข้างในท้องของหนู ท่านผุดออกมาเป็นสายทีละองค์ เหมือนเพลงที่หลวงพ่อเปิดเลยค่ะ ใจของหนูก็ชุ่มเย็นมีความสุขมาก
ลูกนั่งสมาธิไปได้ประมาณ 15 นาที รู้สึกว่าตัวขยาย และเหมือนกำลังถูกดูดลงไป จู่ๆ ก็มีแสงปรากฏขึ้นที่กลางท้อง สว่างมาก แล้วก็เห็นองค์พระใสสว่าง
ผมภาวนาสัมมาอะระหังไปเรื่อยๆ ฝึกนั่งทุกวัน เพื่อจะได้เห็นองค์พระเหมือนคนอื่นๆ บ้าง ไม่นานสิ่งมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น คือ มีดวงแก้วผุดขึ้นมาจากศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ใสบริสุทธิ์มากครับ
เวลานั่งก็เลยทำนิ่งเฉยๆ มองความมืดไปอย่างนั้น สักพักก็กลายเป็นดวงสว่างมารวมกันสว่างมาก กว้างจนไม่มีที่สิ้นสุด แล้วตัวก็หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ค่ะ และที่กลางท้อง
ผมค่อยๆ นึกถึงดวงแก้ว นึกๆ ไป ดวงแก้วก็ชัดขึ้นมาเองครับ พอมองนิ่งๆ เฉยๆ ในดวงแก้วก็มีองค์พระขึ้นมาครับ ทำเฉยๆ ท่านก็จะมาปรากฏให้เห็น ทุกครั้งที่ผมเห็นองค์พระผมจะมีความสุขมาก
ในวันบรรพชาของผมเช้าวันนั้นพอตื่นนอน ผมก็เห็นองค์พระที่ใสสว่างอยู่กลางท้องของผม ทำให้มีความสุขตั้งแต่ตื่นนอนเลยครับ
ผมหลับตาเบาๆ เหมือนใกล้จะนอนหลับ ใจของผมนิ่งที่ศูนย์กลางกายอย่างสบายๆ สักพักแสงสว่างจ้าก็ปรากฏขึ้นแล้วผุดเป็นดวงแก้วใสสว่าง ผมรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกครับ
ผมทำตามที่พระอาจารย์บอก รู้สึกตัวเบาเหมือนลอยขึ้นจากพื้น เห็นแสงสีขาวสว่างจ้า ผมมองดูไปเรื่อยๆ ก็เห็นก้อนเมฆสีขาว ข้างบนมีพระภิกษุรูปหนึ่ง เป็นแก้วใสๆ ผมปลื้มปีติมากเลยครับ
