ปัจจุบันกระผมจึงผันตัวเองจากร้องเพลงมาสวดมนต์ จากมือถือไมค์มาถือบาตร จากชุดนักร้องมาครองผ้ากาสาวพัสตร์
กระผมเกเรตั้งแต่ชั้น ม.4 ขลุกอยู่แต่ในก๊วนเพื่อนที่เสพยาม้า ดูดกัญชา ดมกาว โดยถือแนวคิดของชีวิตที่ว่า เกิดมาแล้วต้องชั่วให้คุ้ม
ชีวิตมีอายุน้อย ถูกชราต้อนเข้าไป ชีวิตที่ถูกชราต้อนเข้าไปแล้ว ย่อมต้านทานไม่ได้ ผู้เห็นภัยในความตายนี้มุ่งต่อสันติ พึงละโลกามิสเสีย
ผมมีความสุขอย่างท่วมท้นเป็นความสุขที่ไม่มีประมาณ กระทั่งรู้สึกว่ามันมากเกินไปสำหรับผม
วันนั้นรู้สึกสบายใจมาก นั่งไปสักพัก ใจก็นิ่งไม่คิดอะไรเลย แล้วก็เห็นเป็นดวงกลมสีทองใสๆ ผุดออกมาจากกลางกาย
โยมพ่อโยมแม่ชวนให้กระผมลาสิกขา ท่านให้เหตุผลว่า เป็นห่วงพระ อยากให้ไปเรียนต่อให้จบเสียก่อน แล้วค่อยกลับมาบวชใหม่ อย่างนี้ท่านจะมีวิบากกรรมไหมครับ
เรื่องราวของชีวิตที่เปลี่ยนไป จากเจ้าแม่ไฮโลมาเป็นอุบาสิกาแก้ว
อุทาหรณ์เตือนใจ...ชีวิตเป็นของน้อย รีบสร้างบุญสร้างบารมี ก่อนที่เวลาของเราจะหมดลง
วันแรกๆก็มีเรื่องฟุ้งซ่านบ้างครับ กระผมจึงเริ่มหาวิธีเปลี่ยนเรื่องฟุ้งใหม่ ด้วยการนึกถึงสิ่งที่กระผมชอบ และนึกได้ นั่นก็คือ ดอกทานตะวันสีเหลืองใหญ่ๆ พอนึกได้สักพักจากดอกทานตะวันก็นึกให้กลายเป็นดวงแก้วใสๆก็นึกได้ไม่ยากครับ
ผมคิดว่าโครงการบวชพระแสนรูป เป็นสิ่งที่น่าทึ่งมาก เสมือนการรวมตัวเพื่อก่อให้เกิดสันติภาพโลก คนไทยทุกคนน่าจะรู้สึกภาคภูมิใจที่สิ่งนี้จะเกิดขึ้นในแผ่นดินของตน พอผมนั่งสมาธิอย่างจริงจังก็พบว่า คนเราแม้จะพูดต่างภาษา ต่างวัฒนธรรม แต่จริงๆแล้วเราไม่ต่างกันเลย ผมจึงรู้สึกภูมิใจและมีเกียรติมากที่จะได้บวชในครั้งประวัติศาสตร์นี้ด้วย
