พิธีตักบาตรพุทธบุตรกองพันเนื้อนาบุญ 1,500 รูป ณ อนุสรณ์สถานแห่งที่ 2 : สถานที่ตั้งมโนปณิธานบวชตลอดชีวิต คลองบางนางแท่น จ.นครปฐม
บรรยากาศสุดปลื้มเมื่อวานนี้ อบอุ่นไปด้วยผู้มีบุญที่ดูจะละอ่อนหน้าอ่อนกว่าวัยกันทั้งนั้นเลยทุกคนพร้อมใจกันมาร่วมสถาปนาอนุสรณ์สถานมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี สถานที่ตั้งมโนปณิธานบวชตลอดชีวิต คลองบางนางแท่นเพื่อประกาศคุณอันยิ่งใหญ่ของพระผู้ปราบมาร
หลวงพ่อครับ ที่ผ่านมาแม่ขอผมมาตลอดเรื่องบวช ที่จริงท่านอยากให้ผมบวชตลอดชีวิตเลยด้วยซ้ำ ดังนั้นเวลามีโครงการอะไรดีๆหรือมีจังหวะดีๆ แม่ก็จะบอกว่า “บวชนะ บวชนะ” ผมก็อยากบวชให้ท่านนะครับแต่มีอุปสรรค แล้วผมก็ยังไม่พร้อม..มันหลายเรื่องครับ
บวชอุทิศชีวิต หรือบวชตลอดชีวิต หรือที่ทั่วๆ ไปชอบเรียกว่าบวชไม่สึก อะไรเป็นเหตุแห่งความปรารถอันแรงกล้าของสามเณรที่ทำให้ตัดสินใจบวชอุทิศชีวิตในพระพุทธศาสนา ทำไมคนบวชที่วัดพระธรรมกายมักจะบวชไม่สึก เรามาติดตามรายละเอียดและอนุโมทนาบุญร่วมกันนะคะ . . .
ความจำเป็นทางครอบครัวทำให้พระธรรมทายาท กรทิพย์ จรณธมฺโม ต้องจำใจลาสิกขาไปเมื่อครั้งบวชโครงการ 1 แสนรูปครั้งที่ผ่านมา แต่ความตั้งใจที่ได้ให้สัจจะกับตัวเองว่าถ้ายังไม่ได้บวชตลอดชีวิต ก็จะขอมาบวชในโครงการของหลวงพ่อให้ได้ทุกปี วันนี้ท่านได้โอกาสนั้นแล้วและมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีมาฝากหลวงพ่อและนักเรียนอนุบาลทุกท่านด้วย
ถ้าใครมีความปรารถนาอยากบวชตั้งแต่เยาว์วัย โดยไม่มีอุปสรรคในการบวช บวชแล้วบรรลุธรรมเร็ว และบวชได้ตลอดชีวิต ต้องประกอบเหตุอย่างไร ผังบวชจึงจะหนาแน่นทุกชาติ
กระผมอธิษฐานว่า ชาติต่อไปขอให้ได้บวชตั้งแต่เยาว์วัย แต่เกรงว่าจะขาดประสบการณ์ชีวิตเป็นเหตุให้ต้องลาสิกขาออกไปเรียนทางโลก หากภพชาติต่อไป กระผมปรารถนาจะบวชตั้งแต่เด็กโดยไม่คิดลาสิกขาเลย จะต้องทำอย่างไร มีปัจจัยใดที่จะทำให้ผังการบวชตั้งแต่เด็กนั้นหนาแน่น ได้บวชตลอดชีวิตไปทุกภพทุกชาติครับ
แถมยังมีเรื่องที่ผมปลื้มแบบไม่จบ ปลื้มมอร์แดนปลื้มครับ เพราะเมื่อเสร็จสิ้นการบวชในวันที่ 8 ผมได้ถามกับพระใหม่ว่า ใครมีเป้าหมายที่จะบวชถวายชีวิตในพระพุทธศาสนาไปตลอดชีวิตบ้าง ไม่น่าเชื่อครับว่ามีพระภิกษุผู้บวชใหม่ตั้งใจจะบวชตลอดชีวิตถึงห้ารูป และที่อัศจรรย์กว่านั้นคือในห้ารูปนั้น สามรูปอายุสามสิบกว่าๆ อีกสองรูปอายุสี่สิบแปด และห้าสิบสี่ปี ยังอยู่ในวัยทะหะรังกันทั้งนั้นเลยครับ
ตัวของกระผม เหมือนกับถูกดูดเข้าไปรวมกับความสว่างนั้น ซึ่งมีความสว่างมากยิ่งกว่าพระอาทิตย์ยามเที่ยงวัน ร่างกายหายไป มีแต่ความปีติสุขจนเกินบรรยาย จนกระทั่งพระอาจารย์กล่าว สัพเพฯ... กระผมยังไม่อยากจะลืมตาเลย เมื่อลืมตาขึ้นมา ความสว่างภายในก็ยังอยู่แล้วค่อยๆจางหายไป แต่สิ่งหนึ่งที่ผุดขึ้นมาในใจของกระผมก็คือ “เราอยากบวชตลอดชีวิต”
สามเณรได้ฟังความในใจและรับรู้ถึงความปรารถนาอัน บริสุทธิ์ของโยมมารดา ก็เกิดความสลดสังเวชใจที่ตนต้องตกอยู่ใต้อำนาจกิเลส จึงกลับได้สติมีหิริโอตตัปปะ รีบบอกโยมแม่ว่า "สามเณรไม่สึกแล้ว จะขอบวชตลอดชีวิต"
