คุณครูไม่ใหญ่ คือ ดวงตะวันที่ให้แสงสว่าง ขจัดความมืดบอดไปจากใจของปวงชน ผมเองก็คือคนหนึ่งที่พบหนทางสว่างจากคุณครูไม่ใหญ่ จากคนที่ไม่เคยเชื่อเรื่องชีวิตในโลกหน้า นรก-สวรรค์ มีอบายเป็นที่ไป แต่บัดนี้ผมมีสุคติเป็นที่ไป มีนิพพานเป็นเป้าหมาย ที่สุดแห่งธรรมเป็นปลายทาง ก็เพราะได้ไปปฏิบัติธรรมที่สวนพนาวัฒน์ จากคนที่ไกลวัด บัดนี้กลายเป็นคนที่ใกล้วัด
ชายหนุ่มลูกครึ่ง ไทย-อิหร่าน ตอนเด็กๆ เขาเป็นเด็กที่เลี้ยงง่าย ความจำดี มีลักษณะเป็นผู้ใหญ่ตั้งแต่เด็ก ...เนื่องจากคุณพ่อ-คุณแม่ แยกทางกัน เขาได้ไปอยู่กับคุณพ่อซึ่งไม่ใช่ชาวพุทธ แต่เมื่ออายุได้ 21 ปี เขาตัดสินใจบวชเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา เพราะเห็นว่า เป็นการทำความดีเพื่อทดแทนพระคุณพ่อ-แม่ ซึ่งคุณพ่อของเขาก็อนุญาต และอนุโมทนาบุญด้วย
ชายคนหนึ่ง หลังจากเกิดมาได้ไม่นานก็ต้องเป็นกำพร้าทั้งพ่อและแม่ ต่อมาแม้มีโอกาสได้เรียนหนังสือ แต่ก็ไม่สามารถอ่านออกหรือเขียนได้เลย ประกอบอาชีพอะไรก็ไม่ประสบความสำเร็จ จนในที่สุดต้องไปหาเลี้ยงชีพด้วยมิจฉาอาชีวะ...ด้วยการที่ได้ลูกชายเป็นกัลยาณมิตร ทำให้เขาเลิกอาชีพอันไม่สมควร และได้มาเจอกับหมู่คณะ ได้ทำบุญ ได้ดูรายการดีๆจาก DMC…ต่อมา เขาล้มป่วย และเสียชีวิตในที่สุด ก่อนตายใจเกาะเกี่ยวในบุญกฐินจักรพรรดิเป็นอย่างมาก น่าเสียดายที่เขาได้ร่วมบุญเพียงบางส่วน แต่ไม่มีโอกาสมาร่วมงาน เพราะมาเสียชีวิตไปเสียก่อน
ชายคนหนึ่ง เมื่อได้มาเจอกับหมู่คณะ ก็รู้สึกคุ้นเคย จากนั้นมาก็ได้ทำหน้าที่เป็นผู้นำบุญ และผู้นำรถนำสาธุชนมาวัดอย่างต่อเนื่อง ต่อมาเขามีศรัทธาแก่กล้า ได้บรรพชาอุปสมบทเป็นพระภิกษุ มาจนถึงปัจจุบัน นับได้ 8 พรรษาแล้ว...และอุทาหรณ์ของการผูกเวรกันมา...ชายคนหนึ่งในอดีตชาติเคยฆ่าคนเอาไว้ พอมาเจอกันอีกในชาตินี้ คนที่เขาได้เคยฆ่า ได้มาฆ่าเขาบ้าง...
