ผมมีความสุขมากที่ได้บวช ไม่เหมือนตอนเป็นฆราวาส ถึงจะอิสระได้ดื่มเหล้าสูบบุหรี่สังสรรค์ไปตามเรื่อง แต่มันอันตรายมาก เพราะผมไม่เคยรู้เลยว่า สูบบุหรี่ดื่มเหล้าต้องไปอบาย
ผมเกิดมาเป็นลูกกำพร้า โยมแม่เสียชีวิตตั้งแต่ผมยังเป็นเด็ก ส่วนโยมพ่อก็ไม่รู้หายไปไหน ทิ้งให้ผมอยู่กับตาและยาย ซึ่งผมก็เรียกตาว่าพ่อ เรียกยายว่าแม่ แต่สมัยก่อนท่านเอาแต่ทำงาน ไม่ค่อยมีเวลาดูแลผม ผมรู้สึกเหงา เฉาชีวิตสุดๆ
เกิดเป็นลูกผู้ชายต้องบวชในพระพุทธศาสนา ฝึกตนทำหิวบำเพ็ญตบะเป็นพระแท้ เพื่อต่ออายุพระศาสนา และทดแทนคุณบิดามารดา
คำถามในพุทธันดรที่แล้ว ลูกสร้างบารมีมากับหมู่คณะมาอย่างไร มีหน้าที่อะไรครับ ??
จดหมายจากธรรมทายาทนานาชาติ IDOP รุ่นที่ 12 ตอน...บียองเจ ลูกชายยอดกตัญญู ผมโชคดีที่ได้เกิดในครอบครัวของชาวพุทธ และเติบโตที่เกาหลี จนอายุได้ 12 ปี ก็ไปเรียนต่อที่ประเทศฝรั่งเศส โดยคุณแม่ส่งผมไปพักอยู่กับคุณป้า ซึ่งท่านเป็นผู้นำของศูนย์ชาวพุทธซอน(เซ็น)ในฝรั่งเศส ทำให้ผมได้สัมผัสกับชีวิตนักบวชจากคนในครอบครัวตั้งแต่ยังเด็กเลยทีเดีย
ตอนนี้ผมยิ่งรู้คุณค่าของการบวช การบวชทำให้สำเร็จมรรคผลนิพพานได้จริง ผมอยากให้ลูกผู้ชายทั้งโลกได้มาบวช ได้มาเห็นองค์พระแบบนี้ ทุกคนจะได้มีความสุขและรู้คุณค่าของชีวิต
สำหรับเรื่องราวการสร้างบารมีของตัวลูกนั้น ตัวลูกก็เคยได้เกิดมาสร้างบารมีร่วมกับมหาปูชนียาจารย์และหมู่คณะในพุทธันดรก่อนๆ แต่ด้วยความที่ตัวลูกไปคบกับเพื่อนที่ไม่ดีที่เป็นคนพาลจึงทำให้ตัวลูกค่อยๆ ห่างหายจากการสร้างบารมีกับหมู่คณะไป
คำถามข้อที่ 1 บุพกรรมใดที่ทำให้โยมแม่คิดสั้นฆ่าตัวตายครับคำตอบ.....สำหรับบุพกรรมที่ทำให้โยมแม่ของลูกคิดสั้นฆ่าตัวตายในภพชาติปัจจุบันนี้นั้น ทั้งนี้ก็เป็นเพราะ.........
เกิดเป็นลูกผู้ชาย...ถ้าอยากให้แม่มีความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ต้องบวชให้ท่านอย่างน้องหนึ่งพรรษา
ผลบุญจากการบวช ช่วยบุพการีได้หรือไม่ อย่างไร
